26 نتیجه برای عوامل خطر
افسانه کجایی بیدگلی، مهناز سیدالشهدایی، مهلقا علامی، محمدابراهیم خمسه، فاطمه حسینی،
دوره 10، شماره 3 - ( 12-1389 )
چکیده
مقدمه: میزان بروز عفونتهای ادراری در زنان دیابتی نسبت به زنان غیردیابتی بیشتر است، لذا این مطالعه به منظور تعیین فراوانی و عوامل خطرساز بهداشتی عفونتهای ادراری در زنان مبتلا به دیابت نوع 2 صورت پذیرفته است.
روشها: این مطالعه که از نوع مقطعی بود، بر روی 511 زن غیر حامله مبتلا به دیابت نوع 2 انجام شد. نمونهها بر اساس علایم عفونت ادراری و جواب کشت ادرار در دو گروه افراد با و بدون عفونت ادراری قرارگرفتند. سپس عوامل خطرزای بهداشتی عفونتهای ادراری (با و بدون علامت) در آنان بررسی شد.
یافتهها: شیوع عفونت ادرای با علامت 2/6% و عفونت ادراری بدون علامت 8/1% در میان بیماران شرکتکننده در این مطالعه گزارش شد. از میان متغیرهای مورد بررسی، سن و تعداد دفعات ادرار کردن با ابتلا به عفونت ادراری ارتباط معنیدار داشتند.
نتیجهگیری: یافتههای این پژوهش نشان داد بروز عفونتهای ادراری در زنان مبتلا به دیابت مشابه با زنان غیردیابتی است. همچنین در این مطالعه طبق آنالیز رگرسیون تعداد دفعات ادرار کردن به عنوان تنها عامل بهداشتی مرتبط با ایجاد عفونت ادراری در زنان دیابتی نوع 2 شناخته شد.
میترا عطیفه، امیرعباس مؤمنان، گلاله اصغری، سوده شکروی، فیروزه حسینی اصفهانی، فرهاد حسینپناه، پروین میرمیران، فریدون عزیزی،
دوره 10، شماره 5 - ( 8-1390 )
چکیده
Normal
0
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4
مقدمه: عوامل متعددی جهت پیشگویی بروز بیماریهای عروقی قلب مورد
مطالعه قرار گرفتهاند. این مطالعه جهت تعیین ارتباط قد و بیماریهای عروقی قلب انجام
شده است.
روشها: این مطالعه در قالب مطالعه قند و لیپید تهران و در
بزرگسالان بالاتر از 30 سال انجام شده است. افراد مبتلا به بیماری قلبی، سکته مغزی
و مصرف کنندگان داروی قلبی براساس گزارش فردی از مطالعه خارج شدند و در نهایت
مطالعه بر روی 7042 نفر انجام شد. در شروع مطالعه اطلاعات اولیه شرکت کنندگان شامل
اندازهگیری فشارخون، قد، وزن، دور کمر، قند خون ناشتا، کلسترول، تریگلیسرید، LDL-C، HDL-C جمعآوری شد و سپس به مدت
8 سال از نظر ابتلا به بیماریهای عروقی قلب
پیگیری شدند. قدرت پیشبینی بیماریهای عروقی قلب توسط قد در دو
مدل خام و پس از تعدیل متغیرهای مخدوشگر وزن، دور کمر، فشار خون، قند خون ناشتا، کلسترول، تریگلیسرید، LDL-C، HDL-C، مصرف سیگار از طریق
رگرسیون لجستیک به روش Backward برآورد شد.
یافتهها: میانه سن افراد در ابتدای مطالعه 44سال و (7/43 %) 3074 نفر
از آنها مرد بودند. در طول مدت پیگیری 398 نفر مبتلا به بیماریهای عروقی قلب شدند
که از این تعداد 237 مرد با میانه قد 168 سانتیمتر، نمایه توده بدن 27 (m2/kg)
و 161 زن با میانه قد 153 سانتیمتر، نمایه توده بدن 29 (m2/kg) بودند. در مردان و زنان با بیماری عروقی قلب، قد به
طور معنیداری نسبت به افراد فاقد بیماری کوتاهتر و BMI
در افراد با بیماری عروقی قلب نسبت به افراد فاقد بیماری به طور معنیداری بالاتر
بود. نسبت شانس رخداد عروقی قلب در مردان براساس چارک اول قد (165-142 سانتیمتر) در
مدل خام با فاصله اطمینان 95% (49/2- 18/1) 71/1 بود
که پس از تعدیل فشارخون، وزن، دور کمر، کلسترول، تریگلیسرید، قند خون ناشتا، مصرف
سیگار، سن، LDL-C و HDL-C
این ارتباط از بین رفت. در زنان نسبت شانس در مدل خام براساس چارک اول قد (152-131سانتیمتر)
برابر با (1/7-24/2) 4 و در چارک دوم قد (156-152 سانتیمتر) برابر71/2 بود که پس
از تعدیل عوامل مخدوشگر این میزان برای چارک اول به 17/2 رسید.
نتیجهگیری: قد در زنان و نه در مردان عامل پیشگویی کنندهای برای
ابتلاء به بیماریهای عروقی قلب میباشد.
فیروزه حسینی اصفهانی، مهدیه آخوندان، فریدون عزیزی، پروین میرمیران،
دوره 10، شماره 6 - ( 9-1390 )
چکیده
مقدمه: مطالعات مقطعی، اثر یائسگی را بر ترکیب بدن و عوامل خطر بیماریهای قلبی و عروقی نشان دادهاند، ولی مطالعات آیندهنگر معدودی در این زمینه انجام شده است. این مطالعه آیندهنگر با هدف بررسی اثر یائسگی بر تغییرات آنتروپومتریک و عوامل خطر بیماریهای قلبی و عروقی در زنان انجام پذیرفت.
روشها: در این مطالعه 787 زن 35 تا 55 ساله شرکت کننده در مطالعه قند و لیپید تهران (TLGS) بررسی شدند. شرکت کنندگان در ابتدای مطالعه در مرحله پیش از یائسگی قرار داشتند و به طور میانگین به مدت 7/6 سال (87- 1378) مورد پیگیری قرار گرفتند.
یافتهها: میانگین وزن و نمایه توده بدن (BMI) در زنانی که بیش از دو سال از یائسگی آنها میگذشت، به ترتیب 5/1کیلوگرم (001/0> P) و 4/0 (01/0= P)، کمتر از زنان در مرحله پیش از یائسگی بود. در زنان با گذشت کمتر از دو سال از یائسگی پس از کنترل عوامل مداخلهگر، میانگین دور کمر 07/1 سانتیمتر، کلسترول تام mg/dl17/8 (001/0= P)، LDL کلسترول mg/dl9 (001/0> P)، نسبت کلسترول به HDL 25/0 (01/0> P) و LDL به HDL 25/0 (001/0> P) بیشتر از زنان در مرحله پیش از یائسگی بود.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که عوامل خطر بیماریهای قلبی و عروقی در زنانی که کمتر از دو سال از یائسگی آنها میگذرد، افزایش یافت. لذا اقدامات پیشگیرانه در اواخر دوره قاعدگی و اوایل یائسگی میتواند در کاهش بیماریهای قلبی و عروقی در زنان یائسه موثر باشد.
فاطمه محمدزاده، الهام مبشری، سمیرا عشقینیا، وحیده کاظمینژاد، محمدعلی وکیلی،
دوره 12، شماره 3 - ( 12-1391 )
چکیده
مقدمه: دیابت بارداری اختلال متابولیکی است که با عدم تحمل کربوهیدرات برای اولین بار در دوران بارداری شروع یا تشخیص داده میشود. در ایران اطلاعات محدودی در مورد شیوع و عوامل خطر این بیماری از برخی نقاط وجود دارد. هدف از این مطالعه جمعآوری اطلاعات در مورد شیوع و عوامل خطر این بیماری در شهر گرگان بود.
روشها: در این مطالعه کل زنان باردار مراجعه کننده به مراکز بهداشتی درمانی گرگان به تعداد 1276 نفر به صورت سرشماری وارد مطالعه شدند. ابتدا پرسشنامهای شامل اطلاعات دموگرافیک برای تمام افراد تکمیل و سپس تمام افراد در هفته 28-24 تحت تست GCT قرار گرفتند. در صورت وجود حداقل یک عامل خطر، در اولین ویزیت، تست درخواست شد. در صورت قند خون mg/dl130≤، تست OGTT انجام و طبق معیار کارپنتر و کوستان تشخیص دیابت بارداری گذاشته شد.
یافتهها: از کل افراد مورد مطالعه 200 نفر یعنی 8/15% (8/17%-8/13%CI:) دارای تست GCT مثبت و تعداد 62 نفر یا 9/4% (8/6%-7/3% CI:) مبتلا به دیابت بارداری بودند. از بین عوامل خطر مورد بررسی سن مادر، نمایه توده بدن، سابقه قند خون ناشتای مختل، فشار خون سیستولیک، سابقه فامیلی دیابت، سابقه ماکروزومی و سابقه قبلی دیابت بارداری با افزایش خطر ابتلا به دیابت بارداری ارتباط معنیدار داشت (05/0P<).
نتیجهگیری: دیابت بارداری در شهر گرگان از شیوع متوسطی برخوردار است و به نظر میرسد غربالگری انتخابی براساس عوامل خطر مرتبط با آن نسبت به غربالگری همگانی ارحج باشد.
ژاله شادمان، فرشاد شریفی، محبوبه ابراهیم پور، مولود پیاب، سید مسعود ارزاقی، حسین فخرزاده،
دوره 20، شماره 1 - ( 11-1399 )
چکیده
مقدمه: شناسایی عوامل خطر سلامت سالمندان و نیز طراحی مداخلاتی در جهت ارتقاء سلامت سالمندان از اولویتهای سیستم خدمات بهداشتی- درمانی در دنیای کنونی است که در قدم اول نیازمند ارتقاء دانش علمی در زمینهی مشکلات سلامتی سالمندان است.
روشها: در این مطالعهی مروری که در سال 1399 انجام شده است، تمام مطالعاتی که با کلید واژهی سالمندی یا بیمارهای مرتبط با سالمندی نظیر آترواسکلروز، پوکی استخوان، دیابت، دمانس، فریلتی، اختلالات شناختی، عملکرد روزمره زندگی، وضعیت تغذیهای با وابستگی سازمانی مرکز تحقیقات علوم غدد و متابولیسم و یا مرکز تحقیقات سلامت سالمندان دانشگاه علوم پزشکی تهران بدون محدودیت زمانی در بانک های اطلاعاتی PubMed Web of Science, Scopus, و موتور جستجوی گوگل اسکالر مورد بررسی قرار گرفتند.
یافتهها: در مجموع 115 مقاله با این کلمات کلیدی یافت شد که با بررسی نحوهی نمونهگیری، روش کار، آنالیز دادهها و نیز حذف دادههای مشابه در نهایت 63 مقاله مورد استفاده قرار گرفت.
نتیجهگیری: در این راستا، مرکز تحقیقات سلامت سالمندان مطالعات متعددی در جهت بومیسازی ابزارهای ارزیابی سلامت سالمندان، شناسایی بیمارهای شایع سالمندی، شیوع و بار بیماریها و سندرمهای سالمندی و طراحی چندین مطالعهی مداخلهای در قالب سه مطالعهی بزرگ شامل مطالعهی سالمندان کهریزک، مطالعهی سلامت سالمندان بوشهر و مطالعهی طولی سالمندی بیرجند انجام داده است که در این مطالعهی مروری مورد بحث قرار گرفته است.
حسین رضازاده، محمد حسین گذشتی، بهجت تاج آبادی،
دوره 25، شماره 5 - ( 9-1404 )
چکیده
مقدمه: کتواسیدوز دیابتی راجعه یکی از عوارض جدی و تهدید کنندۀ حیات دیابت است که میتواند منجر به بستریهای مکرر و عوارض قابل توجه شود. این مطالعه با هدف بررسی شیوع، عوامل خطر و پیامدهای بالینی کتواسیدوز دیابتی راجعه در جنوب شرق ایران انجام شد.
روشها: در این مطالعه توصیفی- مقطعی گذشتهنگر، پروندههای 560 بیمار مبتلا به کتواسیدوز دیابتی طی سالهای 1399-1396 در بیمارستان افضلیپور کرمان بررسی شدند. بیماران با حداقل دو نوبت بستری بهعلت کتواسیدوز دیابتی وارد مطالعه شدند. اطلاعات جمعیت شناختی، بالینی و آزمایشگاهی با استفاده از چک لیست جمعآوری و تحلیل شد. اطلاعات جمعآوری شده با استفاده از نرمافزار SPSS نسخۀ 25 و با آزمونهای آماری کای دو و تی مستقل در سطح معناداری 05/0 مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: از 560 بیمار، 40 بیمار (16/7%) دچار کتواسیدوز دیابتی راجعه بودند. میانگین سنی بیماران 04/15 ± 36/28 سال بود و 60% را زنان تشکیل میدادند. 70% بیماران مبتلا به دیابت نوع یک بودند. شایعترین علل زمینهساز شامل مصرف نامنظم یا قطع انسولین (5/72%) و وجود عفونت (55%) بود. سوء مصرف مواد در 25% بیماران گزارش شد. میانگین سطوح سرمی اوره، کراتینین و پتاسیم به ترتیب 37.73 ± 55.23 میلیگرم بر دسیلیتر، 67/0 ± 98/0 میلیگرم بر دسیلیتر و 64/0 ± 38/4 میلیاکیوالان بر لیتر بود.
نتیجهگیری: این مطالعه نشان داد که بیماران مبتلا به دیابت نوع یک، در معرض خطر بالاتر کتواسیدوز دیابتی راجعه قرار دارند. عدم پایبندی به درمان با انسولین و عفونتها مهمترین عوامل خطر شناسایی شده بودند. این یافتهها بر اهمیت آموزش بیماران در مورد مصرف منظم انسولین و پیشگیری از عفونتها تأکید میکند.
