مقدمه: آلومینیوم، سومین عنصر فراوان پوسته زمین، ممکن است به روشهای مختلفی وارد بدن شود. تماس بیش از حد با این عنصر طیف وسیعی از بیماریها را ایجاد میکند. با توجه به مشکلات فراوان ناشی از تماس با این عنصر، ممکن است ورود آن به بدن بر هموستاز لیپیدها، قند خون و ترشح هورمونها تأثیر گذاشته و از این طریق زمینهساز دیابت و بیماریهای قلبی عروقی شود. لذا در این مطالعه آثار مصرف خوراکی آلومینیوم بر شاخصهای مذکور مورد مطالعه قرار گرفت.
روشها: 18 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به سه گروه تقسیم شدند. به آب آشامیدنی (آب مقطر) آنها روزانه به مدت 7 هفته مقادیر صفر، 100 و 200 میلیگرم بر کیلوگرم وزن بدن، آلومینیوم به شکل کلرید آلومینیوم اضافه شد. مقادیر تریگلیسرید (TG)، کلسترول تام (TC)، HDL-c و گلوکز پلاسما به روش آنزیماتیک اندازهگیری شدند و اندازهگیری انسولین پلاسما به روش ELISA انجام گرفت. جهت تأیید مقاومت انسولین شاخص HOMA-IR محاسبه گردید.
یافتهها: مصرف آلومینیوم سطح HDL-c را در گروههای آلومینیوم 100 و 200 به صورت معنیداری کاهش (01/0P<) و باعث افزایش نسبی TG و LDL-c شد. سطح گلوکز در گروههای 100 و 200 نسبت به گروه کنترل افزایش یافت. همچنین متعاقب مصرف 200 میلیگرم آلومینیوم میزان انسولین و HOMA-IR در حد معنیداری نسبت به دو گروه دیگر افزایش یافتند (05/0P<) اما تغییری در وزن سه گروه مشاهده نشد.
نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد قرار گرفتن در معرض آلومینیوم ممکن است با تداخل در متابولیسم قند خون و لیپیدها، و مقاومت به انسولین، زمینه ساز بروز دیابت نوع 2 و بیماریهای قلبی عروقی باشد.
Normal 0 false false false
