4 نتیجه برای آویشن
سعیده رهنما، عزیزه اسدزاده، فاطمه حیدریان،
دوره 18، شماره 1 - ( 10-1397 )
چکیده
مقدمه: مهارکنندههای α-گلوکوزیداز با مداخله در هضم کربوهیدراتها در کنترل بیماری دیابت نقش دارند. Thymus vulgaris یا آویشن باغی گیاهی از خانوادهی نعناعیان میباشد. اسانس این گیاه دارای فنلهایی مثل تیمول، کارواکرول، سیمن، لینا لول، پینن میباشد. هدف از این مطالعه، بررسی اثر مهار کنندگی مشتقات موجود در عصارهی آویشن باغی بر فعالیت آنزیم α-گلوکوزیداز به روش داکینگ مولکولی میباشد.
روشها: در این مطالعه، برای بررسی نحوهی اتصال ترکیبات به جایگاه فعال آنزیم، ترسیم ساختار شیمیایی ترکیبات، بهینهسازی انرژی، مطالعات داکینگ و تجزیه و تحلیلهای نهایی بهترتیب از نرمافزارهایChemDraw ، Hyperchem، AutoDockTools، DS Visualizer و Lig plot استفاده شد.
یافتهها: تمامی ترکیبات مورد مطالعه قادر به اشغال جایگاه فعال آنزیم بودند که در میان تمام آنها، بهترین نتایج داکینگ مربوط به ترکیب Caryophlla-4-(12), 8(13)-dien-5-β-ol است. در حقیقت این ترکیب دارای منفیترین سطح انرژی اتصال، بالاترین تمایل برای اتصال به آمینواسیدهای کلیدی جایگاه فعال آنزیم و محل برهمکنش مشابه با مولکول کوکریستال است.
نتیجهگیری: با توجه به اثر بخشی نسبتاً بالای ترکیبات عصارهی گیاه در مطالعهی بیوانفورماتیکی، برای بررسیهای تکمیلی میتوان اثر این ترکیبات گیاهی را در شرایط in vitro و in vivo مورد آنالیز قرار داد.
سعیده رهنما، عزیزه اسدزاده، فاطمه حیدریان،
دوره 18، شماره 4 - ( 2-1398 )
چکیده
ﻣﻘﺪﻣﻪ: دیابت اختلالی متابولیسمی در بدن است که در اثر فعالیت بالای آنزیم آلفا-گلوکوزیداز در هیدرولیز کربوهیدراتها به گلوکز، ایجاد میشود. مهارکنندههای آلفا-گلوکوزیداز با مداخله در هضم کربوهیدراتها در کنترل بیماری دیابت نقش دارند. vulgaris Thymus یا آویشن باغی گیاهی از خانوادهی نعناعیان با عدد کروموزومی 30=n2 است. اسانس این گیاه دارای فنلهایی مثل تیمول، کارواکرول، سیمن، لینالول و پینن است. هدف از این مطالعه، بررسی اثر مهار کنندگی عصارهی آویشن باغی بر فعالیت آنزیم آلفا-گلوکوزیداز در سطح آزمایشگاهی است.
روشها: عصارهی مورد استفاده از طریق محلولسازی پودر گیاه آویشن در حلال آب مقطر تهیه شد. اﺛﺮ ﺑﺎزدارﻧﺪﮔﻲ ﻋﺼﺎرهﻫﺎی ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪه ﺑﺮ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ آﻧﺰﻳﻢ آﻟﻔﺎ- ﮔﻠﻮﻛﻮزﻳﺪاز بررسی ﺷﺪ. در اﻳﻦ مرحله، ﻏﻠﻈﺘﻲ از ﻫﺮ ﻋﺼﺎره ﻛﻪ ﺑﺮای ﻣﻬﺎر 50 درﺻﺪ از ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ آﻧﺰﻳﻢ ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز اﺳﺖ (50 IC) ﺑﻪدﺳﺖ آﻣﺪ و ﺑﺎ ﻣﻘﺪار ﻣﻮرد ﻧﻴﺎز از آﻛﺎرﺑﻮز، ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻛﻨﺘﺮل ﻣﺜﺒﺖ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺷﺪ.
یافتهها: نتایج نشان داد که عصارهی تام آبی آویشن باغی در هر 3 غلظت تهیه شده (10،20،40 و 5 میلی گرم بر میلیلیتر) قادر به مهار آنزیم است و غلظت 40 میلیگرم بر میلی لیتر بیشترین اثر مهاری را بر آنزیم داشت. 50 IC عصارهی تام آبی آویشن باغی معادل عدد 29% بود.
نتیجهگیری: با توجه به اثر بخشی ترکیبات عصاره گیاه در مطالعهیin vitro ، برای بررسیهای تکمیلی میتوان اثر این ترکیبات گیاهی را در شرایط in vivo مورد آنالیز قرار داد.
مرضیه حافظی، ماندانا غلامی، حسین عابد نظری،
دوره 19، شماره 3 - ( 12-1398 )
چکیده
مقدمه: شیوع دیابت نوع دو بهعلت تغییر در شیوهی زندگی، افزایش شیوع چاقی و کاهش فعالیت بدنی؛ پیوسته در حال افزایش است. کنترل و تعدیل عوامل اکسیدانی در افراد دیابتی از اهمیت زیادی برخوردار است. در این مطالعه اثر تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف عصارهی هیدروالکلی آویشن شیرازی بر تعادل عوامل اکسیدانی وآنتی اکسیدانی موشهای دیابتی شده نوع دو توسط استرپتوزوتوسین مورد مطالعه قرار گرفت.
روشها: در این تحقیق از موشهای صحرایی نر نژاد ویستار در محدودهی وزنی 10±110 گرم استفاده شد. موشها بهطور تصادفی به چهار گروه تمرین و آویشن، آویشن، تمرین و کنترل تقسیم شدند. عصاره به میزان 200 سیسی روزانه از طریق سرنگ گاواژ شد. برنامهی تمرین شامل دویدن روی تردمیل با سرعت حداقل 20 و حداکثر 38 متر در دقیقه بهمدت 60 دقیقه در روز، پنج روز در هفته و بهمدت هشت هفته بود. مقادیر مالون دی آلدهید (MDA)، گلوتاتیون پراکسیداز (GTX)، سوپراکسیددیسموتاز (SOD) و کاتالاز (CAT) سرم به روش الایزا اندازهگیری شد.
یافتهها: سطوح MDA و CATسرم در گروه کنترل نسبت به گروههای دیگر در سطح بیشتری قرار داشت (002/0=P). بین سطوح SOD و GPX سرم در گروههای مختلف اختلاف معناداری وجود نداشت (790/0=P).
نتیجهگیری: اجرای تمرین تناوبی با شدت بالا و مصرف عصارهی آویشن میتوانند تعادل اکسایشی و ضداکسایشی را در موشهای دیابتی بهبود دهند.
سمیه موسوی، فرانک هادی، فریده آذربانی،
دوره 20، شماره 3 - ( 12-1399 )
چکیده
مقدمه: گونههای آویشن مقادیر قابل توجهی از ترکیبات فنلی و فلاونوئیدی دارند و فعالیتهای آنتیاکسیدانی قوی را نشان میدهند. پاراکسوناز 1 بهعنوان آنزیم آنتیاکسیدان عمل میکند و لیپوپروتیینها با چگالی پایین را در برابر اکسیداسیون محافظت میکند. هدف از این مطالعه ارزیابی ظرفیت آنتیاکسیدانی عصارهی هیدروالکی آویشن و تأثیر آن بر فعالیت آنزیم پاراکسوناز1 سرمی افراد سالم و دیابتی است.
روشها: فعالیت آنتیاکسیدانی و شناسایی گروههای عاملی ترکیبات موجود در عصارهی هیدروالکلی گیاه بهترتیب با استفاده از آزمونهای مهار رادیکال آزاد DPPH و آنالیز طیف سنجی FTIR تعیین شد. فعالیت آنزیم پاراکسوناز1 در 40 فرد سالم و دیابتی با اندازهگیری میزان هیدرولیز سوبسترای پاراوکسون به P نیتروفنل و جذب در 405 نانومتر انجام شد. نتایج با آزمونهای دانکن و t مستقل مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: مقدار IC50 (غلظت مهار رادیکالهای آزاد DPPH ) برابر با 5/477 میکروگرم بر میلیلیتر بهدست آمد. بررسی طیف FTIR وجود مولکولهای زیستی حاوی گروه هیدروکسیل و حلقهی آروماتیک را در عصارهی هیدروالکلی گیاه نشان داد. فعالیت آنزیم پاراکسوناز سرمی افراد سالم و دیابتی که بهمدت 15 دقیقه در معرض عصاره با غلظت mg/mL ۱ قرار گرفتند، بهترتیب 57/3 ± 95/49 و 25/3 ± 05/51 درصد افزایش یافت.
نتیجه گیری: گرچه تفاوت معنیداری بین فعالیت آنزیم سرمی افراد سالم و دیابتی در حضور و بدون حضور عصاره وجود نداشت، اما میزان فعالسازی آنزیم تحت تأثیر عصاره در افراد سالم و بیمار تفاوت معنیداری نداشت. عصارهی گیاه، فعالیت آنزیم پاراکسوناز را احتمالاً بهدلیل داشتن خاصیت آنتیاکسیدانی و حضور ترکیبات فنلی افزایش میدهد.
