فرزانه سعیدی فرد، اکبر سلطانی، فرشته قدیری، سحر معنوی، مطهره طالبا، معین فروغی، پروانه انصاری، مصطفی قربانی، حمیده موسی پور،
دوره 17، شماره 4 - ( 2-1397 )
چکیده
مقدمه: هنگام رویکرد بالینی به بیماران، پزشکان بایستی قادر به تخمین میزان اهمیت و نیز اولویت یافتههای بالینی باشند. هدف از این مطالعه بررسی میزان همبستگی وزندهی پزشکان به یافتههای بالینی، با نسبت احتمال مثبت یافتهها ((likelihood ratio (LR) در بیمار مبتلا به آسیت میباشد.
روشها: در این مطالعه از 110 پزشک خواسته شد تا پرسشنامهای را تکمیل نمایند که حاوی یک سناریو از یک بیمار مبتلا به آسیت و تعدادی یافته بالینی مربوط به آسیت بود. آنها بایستی به این یافتههای بالینی براساس میزان اهیمت آن ها در تشخیص آسیت و اینکه وجود آن یافتهها تا چه میزان میتواند تشخیص آسیت را تحت تأثیر قرار دهد، وزنی بین 0 تا 100 اختصاص دهند. همزمان نسبت احتمال مثبت یافتهها نیز از شواهد معتبر موجود استخراج شد و میزان همبستگی وزنهایی که پزشکان به یافتهها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافتهها ارزیابی شد.
یافتهها: نتایج نشان داد که اختلاف معناداری بین وزنهایی که پزشکان به یافتهها اختصاص داده بودند با نسبت احتمال مثبت یافتهها وجود دارد و اوزان اختصاص داده شده توسط پزشکان با نسبت احتمال مثبت یافتهها همبستگی ندارد.
نتیجهگیری: طبق نتایج ما پزشکان در تخمین میزان اهمیت یافتههای بالینی در بیماران مبتلا به آسیت دچار خطا هستند. مطالعات بعدی لازم است تا مشخص گردد که این تخمین نادرست تا چه اندازه میتواند بر رویکرد بالینی به بیماران تأثیر سوء داشته باشد.
