فاطمه روستایی، سمانه فلاح کریمی، زهرا خلیل زاده فرسنگی، فتیحه کرمان ساروی،
دوره 25، شماره 6 - ( 11-1404 )
چکیده
مقدمه: دیابت یک بیماری مزمن است که عوارض آن میتواند منجر به کاهش کیفیت زندگی شود و نیازمند مراقبتهای طولانیمدت است. آموزش مؤثر خودمراقبتی نقش مهمی در کنترل قند خون و پیشگیری از عوارض دیابت دارد. تلهنرسینگ بهعنوان رویکردی نوین، راهکاری امیدوارکننده برای ارتقای آموزش خودمراقبتی در بیماران مبتلا به دیابت نوع دو محسوب میشود.
روشها: مطالعۀ حاضر یک مرور نظاممند است که با بهرهگیری از راهبرد جستوجوی سهمرحلهای انجام شد. با استفاده از کلیدواژههای فارسی و انگلیسی شامل «تله نرسینگ»، «خودمراقبتی»، «دیابت» و معادلهای آنها (Telenursing, Self-care, Diabetes) بر پایۀ اصطلاحات MeSH، جستوجو در پایگاههای اطلاعاتی فارسی (Magiran، SID) و بینالمللی (PubMed، Scopus، Google Scholar) در بازۀ زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۳ انجام شد. پس از اعمال معیارهای ورود، از میان ۱۰۹۲ مقاله بازیابیشده، ۱۷ مقالۀ مورد مرور و تحلیل قرار گرفت.
یافتهها: از مجموع ۱۰۹۲ مقاله بازیابیشده، پس از حذف موارد تکراری، ۱۷ مقاله که با اهداف مطالعه همراستا بودند، انتخاب شد. این مقالات به بررسی تأثیر تله نرسینگ از طریق تماس تلفنی یا ترکیب آن با سایر فناوریها در بهبود رفتارهای خودمراقبتی بیماران مبتلا به دیابت پرداختند.
نتیجهگیری: یافتهها نشان میدهد تماسهای تلفنی میتوانند بهعنوان یکی از روشهای اثربخش پرستاری از راه دور در آموزش خودمدیریتی بیماران دیابتی بهکار گرفته شوند. پرستاران قادرند از تله نرسینگ بهعنوان رسانهای آموزشی و کارآمد برای ارتقای کنترل قند خون استفاده کنند. این رویکرد نه تنها موجب بهبود کیفیت خدمات مراقبتی میشود، بلکه بیماران را در جهت مدیریت آگاهانه بیماری و پیشگیری از عوارض آن توانمند میسازد.
