2 نتیجه برای دیابتی نوع دو
فاطمه قنادی اصل،
دوره 17، شماره 5 - ( 4-1397 )
چکیده
مقدمه: ناامنی غذایی با کنترل ضعیف قند خون همراه است. از این رو، مطالعهی حاضر با هدف تعیین امنیت غذایی در بیماران دیابتی نوع دو در اردبیل انجام شد.
روشها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی، 153 بیمار دیابتی نوع دو (98 زن و 55 مرد) در اولین ویزیت خود در کلینیک تغذیه در سال 1395 انتخاب شدند. مشارکت کنندگان بعد از اندازهگیری وزن و قد، پرسشنامههای ثبت غذایی سه روز (2 روز عادی و یک روز تعطیل) را تکمیل کردند. با استفاده از نرمافزار آنالیز غذایی N4 مقدار دریافت انرژی، درشت مغذیها و ریزمغذیها محاسبه شد. ناامنی غذایی با مقایسهی مقادیر دریافت مواد مغذی با مقادیر مجاز توصیه شده اندازهگیری شد. از آزمونهای تی تک نمونهای و تی مستقل برای انجام مقایسه استفاده شد.
یافتهها: میانگین سن، مدت بیماری و نمایهی تودهی بدنی مشارکت کنندگان بهترتیب 36/7±56/49 (سال)، 46/5±34/6 (سال) و 25/4±55/28 (کیلوگرم بر مترمربع) بود. فقط 6/19 درصد مشارکت کنندگان در محدودهی طبیعی وزن قرار داشتند. میانگین مصرف انرژی 59/515± 20/1922 کیلوکالری در روز بود. کربوهیدرات، پروتئین و چربی بهترتیب 26/63، 86/14 و 88/21 درصد انرژی دریافتی را تشکیل دادند. مصرف ریز مغذیها (کلسیم، منیزیم، ویتامینهای A، E و C) کمتر از مقادیر مجاز توصیه شده بود.
نتیجهگیری: ناامنی غذایی بهویژه در مصرف کلسیم، منیزیم، ویتامینهای A، E و C در بیماران دیابتی نوع دو شایع بود. توصیه میشود این بیماران برای مقادیر مورد نیاز رژیمیشان آموزش داده شوند.
عباس صارمی، امید ظفرمند،
دوره 25، شماره 2 - ( 4-1404 )
چکیده
مقدمه: آیریزین، مایوکاین جدیدی است که از پروتئین غشایی FNDC5 آزاد شده و تأثیرات مثبتی بر متابولیسم دارد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی اثر تمرینات تناوبی شدید بر سطوح پلاسمایی آیریزین و شاخصهای گلایسمی در افراد چاق و دیابتی نوع دو بود.
روشها: جستجوی سیستماتیک مقالات انگلیسی و فارسی منتشر شده از پایگاههای اطلاعاتیPubMed ،Web of Science ، Scopus، SID و Magiran تا 30 آبانماه 1403 (20 نوامبر2024) انجام شد. تفاوت میانگین و فاصله اطمینان 95 درصد (CI) با استفاده از مدل اثر تصادفی محاسبه شد. ناهمگونی با استفاده از آزمون (I2) و سوگیری انتشار با تحلیل بصری فونل پلات و آزمون Egger بررسی گردید.
یافتهها: در مجموع 11 مطالعه و 264 آزمودنی چاق و دیابتی نوع دو وارد فراتحلیل حاضر شدند. نتایج نشان داد تمرین تناوبی شدید موجب افزایش معنادار آیریزین ]001/0P= ، (616/0 الی280/2) ng/ml 448/1 WMD =[، کاهش معنادار گلوکز ]049/0P= ، (180/24- الی 074/0-) mg/dl 127/12- =[WMD و مقاومت به انسولین ]001/0P= ، (983/1- الی 567/0-) 275/1- =[WMD نسبت به گروه شاهد در افراد چاق و دیابتی نوع دو شد. در حالی که انسولین ]894/0P= ، (901/3- الی 402/3) Iu/ml249/0- = [WMD کاهش معناداری نداشت.
نتیجهگیری: روی همرفته یافتههای فراتحلیل حاضر نشان میدهد که تمرین تناوبی شدید نقش موثری در آیریزین، گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین به تمرینات تناوبی شدید ایفا میکند. تمرین تناوبی شدید، در افراد چاق و دیابتی موجب افزایش آیریزین، کاهش گلوکز، انسولین و مقاومت به انسولین میشود. اصلاح سبک زندگی و تمرین ورزشی، یک راهبرد درمانی ترجیحی در افراد چاق و دیابتی نوع دو است.
