مقدمه: گیاهان برای درمان دیابت در سراسر جهان قرنهاست که مورد استفاده قرار میگیرند. بررسیهای انجام شده، نشان داده است که دستههای متعددی از ترکیبات شیمیایی موجود در گیاهان بهطور بالقوه در درمان دیابت مؤثر هستند. بادرنجبویه با اسم علمی Melissa Officinalisگیاهی از تیره نعناعیان است. در این مطالعه اثر عصاره هیدروالکلی گیاه بادرنجبویه در پیشگیری از دیابت و همچنین اثر آن بر لیپیدها و لیپوپروتئینهای سرمی در موشهای صحرایی مورد بررسی قرار گرفت.
روشها: در این مطالعه 25 موش صحرایی نر، با محدوده وزنی 250-200 گرم بهطور نیمه تصادفی به پنج گروه پنج تایی تقسیم شدند. گروه1 (کنترل سالم)، گروه2 (کنترل دیابتی) و گروههای 3، 4 و5 بهترتیب عصاره با دوزهای20، 100 و 500 میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن رت، بهمدت 2 هفته روزانه از طریق گاواژ دریافت کردند و سپس با تزریق داخل صفاقی آلوکسان با دوز 120میلیگرم/کیلوگرم وزن بدن رت، دیابت در حیوانات القا شد. بهمنظور اندازهگیری غلظت سرمی گلوکز، کلسترول، تریگلیسرید، HDL و LDL خونگیری از رتها انجام شد.
یافتهها: نتایج حاکی از کاهش معنیدار میزان قندخون، کلسترول، تریگلیسرید و LDL در گروههای تیمار شده با عصاره هیدروالکلی بادرنجبویه بود (05/0p˂). علاوه بر این در گروههای تیمار شده، میزان HDL افزایش معناداری نسبت به گروه دیابتی یافته بود (05/0p<).
نتیجهگیری: نتایج این بررسی نشان داد که عصاره بادرنجبویه میتواند بهطور مؤثر در پیشگیری، کنترل و کاهش عوارض پیچیده دیابت استفاده شود. تأثیر این عصاره احتمالاً بهدلیل وجود فلاونوییدها و آنتی اکسیدانهای موجود در این گیاه است.
