مقدمه: مایوکاینهای آزاد شده از عضله اسکلتی دارای نقشهای متعدد متابولیکی و هایپرتروفیکی میباشند. از سویی دیگر یکی از مسیرهای پیشنهادی برای اعمال اثرات ورزش در بیماریهای متابولیک مسیر سیگنالینگ کالسینورین بوده است. با توجه به ارتباط مایوکاین اینترلوکین-6 (IL-6) و کالسینورین هدف از مطالعه حاضر بررسی اثرات تمرین مقاومتی بر میزان بیان mRNA مایوکاین IL-6 و تنظیمکننده کالسینورین 1 (RCAN-1) بهعنوان شاخص فعالیت کالسینورین در عضله اسکلتی در موشهای صحرایی دیابتی بود.
روش ها: 32 سر موش صحرایی بهصورت تصادفی به گروههای کنترل سالم، تمرین سالم، دیابتی کنترل و دیابتی تمرین تقسیم شدند. دیابت از طریق تزریق استروپتوزوسین (STZ) القا شد. گروههای تمرین 17 جلسه تمرین مقاومتی فزاینده را اجرا کردند. میزان بیان mRNA IL-6 و RCAN-1 عضله نعلی با روش Real-time Pcr اندازهگیری شد. از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه برای تحلیل دادهها استفاده شد. سطح معناداری 05/0P< در نظر گرفته شد.
یافته ها: نتایج پژوهش نشاندهنده افزایش بیان mRNA RCAN-1 در اثر تمرین ورزشی در گروههای تمرینی بود (05/0P<). دیابت باعث کاهش بیان RCAN-1 در گروههای دیابتی گشته است (001/0P<). همچنین تمرین مقاومتی بیان مایوکاین IL-6 را در عضله اسکلتی افزایش داده است (08/0P=).
نتیجه گیری: با توجه به نتایج پژوهش بهنظر میرسد میتوان به اثرات تعدیلی تمرینات ورزشی مقاومتی در بیان و فعالسازی مسیر کالسینورین در نمونههای دیابتی و افزایش همزمان در بیان مایوکاین IL-6 اشاره کرد. بهنظر میرسد فعالسازی این مسیر بهدنبال تمرینات مقاومتی میتواند در حفظ توده عضلانی در دیابت موثر باشد.
