محمود درویشی، وحید ولی پور ده نو، رسول اسلامی،
دوره 26، شماره 1 - ( 2-1405 )
چکیده
مقدمه: چاقی در کودکی با چاقی در بزرگسالی و بیماریهای مزمن مرتبط است بنابراین، این مطالعه به بررسی تأثیر تمرینات High-intensity ( HIFT) functional training و(HIIT) High-intensity interval training بر متغیرهای فیزیولوژیکی و ظرفیت عملکردی نوجوانان تمرین نکرده چاق و دارای اضافه وزن وزن میپردازد.
روشها: 30 نوجوان دارای اضافه وزن و چاق که بهصورت تصادفی در سه گروه کنترل ]82/0 ±30/14 سال، 11/2 ±23/30 =[body mass index (BMI) ، تمرین HIIT (87/0 ±10/14 سال، 51/2 ±17/29= BMI) و تمرین HIFT (82/0 ±40/13 سال، 56/2 ±42/29 =BMI) قرار گرفتند، در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنیهای گروههای تجربی، پروتکل تمرینی HIIT و HIFT را بهمدت 6 هفته دنبال کردند. قبل و بعد از مداخله شاخصهای آنتروپومتریک و سطح سرمی لپتین و امنتین اندازهگیری شد. دادهها با استفاده از آزمونهای اندازهگیری مکرر و تعقیبی توکی مورد تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: این پژوهش نشان داد که تمرین HIFT در مقایسه با گروه کنترل منجر به کاهش وزن و BMI بهطور معناداری شد (05/0 P <)، درحالیکه HIIT اثر معنا داری را نداشت (05/0 P ˃). سطوح لپتین نیز در هر دو گروه بهطور قابل توجهی پایینتر از گروه کنترل بود (01/0 P <). اما فقط تمرین HIFT باعث افزایش معنادار سطوح امنتین در مقایسه با گروه کنترل شد (001/0 P <). همچنین تأثیر معناداری بر نسبت دور کمر به لگن مشاهده نشد (05/0 P ˃).
نتیجهگیری: مطالعۀ حاضر نشان میدهد که هر دو تمرین HIFT و HIIT میتوانند به بهبود شاخصهای آنتروپومتریک، سطوح سرمی امنتین و لپتین در نوجوانان چاق و اضافه وزن کمک کنند. با این وجود، بهنظر میرسد تمرینات HIFT گزینه بهتری باشد.