مقدمه: کاردیومیوپاتی از جمله عوارض ناشی از دیابت است. بهنظر میرسد هایپرگلیسمی طولانی مدت موجب افزایش بیان ژن گیرنده RAGE و در نتیجه فعالیت آبشار سیگنالینگی مسیرهای پاتوژنز در قلب رتهای دیابتی نوع دو میشود، بنابراین فعالیتهای بدنی ممکن است بتواند از طریق اثرگذاری بر هایپرگلایسمی در کاهش کاردیومیوپاتی مؤثر باشد. لذا هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر ۱۲ هفته تمرین مقاومتی بر بیان ژن RAGE VCAM, ICAM, در قلب رتهای دیابتی شده با STZ بود.
روشها: ۱۶ سر رت نر نژاد ویستار با میانگین وزن20 ± 200 گرم بهصورت تصادفی انتخاب و در دو گروه دیابتی مقاومتی (تعداد 8)، دیابتی کنترل (تعداد 8) تقسیم شدند. گروه تمرین مقاومتی، 12 هفته تمرین مقاومتی را اجرا کردند و 48 ساعت پس از پایان آخرین جلسهی تمرینی، رتها بیهوش و قربانی شدند. سپس قلب آنها خارج و با استفاده از روش Real time – PCR میزان بیان ژن RAGE VCAM, ICAM, طن چپ قلب اندازهگیری شد.
یافتهها: نتایج نشان داد بیان ژن RAGE در بطن چپ قلب گروه تمرین مقاومتی نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری یافت، بیان ژن ICAM ،VCAM در گروه تمرین مقاومتی کمتر از گروه کنترل بود که این کاهش از نظر آماری معنیدار نبود.
نتیجهگیری: با توجه به کاهش معنیدار در بیان ژن RAGE و الگوی کاهشی اما غیر معنیدار در ژن ICAM VCAM,در بطن چپ رتهای دیابتی که تمرین مقاومتی نمودهاند، بهنظر میرسد تمرین مقاومتی در شرایط دیابت یک روش تأثیرگذار بر کاهش فعالیت آبشار سیگنالینگی مسیرهای پاتوژنز در قلب رتهای دیابتی نوع دو میباشد.
