جستجو در مقالات منتشر شده


۲ نتیجه برای حسین پناهی

حسین کمانی، آیت حسین پناهی، سید داود اشرفی، فردوس کرد مصطفی پور، نسترن السادات عمرانی گرگری،
دوره ۱۰، شماره ۳ - ( ۹-۱۳۹۶ )
چکیده

زمینه و هدف: استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک‌ها و تخلیه آنها به محیط زیست پیامدهای جدی و خطرناکی را به دنبال دارد. مزوپورهای متخلخل از جنس سیلیکا از جمله Mobile Composition Material (۴۱MCM-) در سطح وسیعی برای جذب آلاینده‌ها از محیط‌های آبی استفاده شده است. هدف از این مطالعه سنتز مزوپورهای متخلخل ۴۱-MCM و بررسی کارایی آن در حذف آنتی‌بیوتیک سفالکسین از محیط‌های آبی بوده است.
روش بررسی: مطالعه حاضر تجربی - آزمایشگاهی بوده که به صورت سیستم ناپیوسته انجام گرفت. مشخصات فیزیکی و ساختاری جاذب سنتز شده با تکنیک‌های BET، FT-IR و XRD مورد آنالیز قرار گرفت. در این مطالعه اثر متغیرهایی نظیر pH محلول (۳، ۷، ۱۱)، دوز جاذب (۲۰۰، ۵۰۰، mg ۸۰۰)، غلظت اولیه (۵۰، ۷۵، mg/L ۱۰۰)، زمان تماس (۳۰، ۶۰، min ۹۰) و دمای واکنش  (۲۰، ۳۰، C۰ ۴۰) در حذف آنتی‌بیوتیک سفالکسین تحت فرایند جذب سطحی توسط نانو جاذب‌های ۴۱MCM- مورد مطالعه قرار گرفت. جهت دستیابی به شرایط بهینه آزمایش از روش آماری سطح - پاسخ استفاده شد و برای اندازه‌گیری غلظت باقیمانده آنتی‎‌بیوتیک سفالکسین از دستگاه اسپکتروفتومتر در طول موج حداکثر جذب (nm ۲۵۸) استفاده شد.
یافته‌ها: آنالیز فیزیکی نشان داد که مزوپورهای ۴۱-MCM سنتز شده دارای سطح ویژه برابر m۲/g ۱۰۹۶/۰۵ است نتایج نشان داد که pH (۰/۰۰۰۱p=)، دوز جاذب (۰/۰۰۰۱p=)، غلظت اولیه (۰/۰۰۰۱p=)، زمان تماس (۰/۰۱p=)، اثر همزمان pH و غلظت اولیه (۰/۰۴p=) و pH۲ (۰/۰۰۰۲p=) اثر معنی‌داری را روی متغیر پاسخ داشتند و شرایط بهینه حذف سفالکسین در pH برابر ۳، دوز جاذب mg ۸۰۰، غلظت اولیه mg/L ۵۰ و زمان تماس min ۹۰ بدست آمد و در این شرایط راندمان حذف با ضریب مطلوبیت ۱ برابر ۸۰/۱۱ درصد بود.
نتیجه‌گیری: براساس نتایج بدست آمده فرایند جذب سطحی توسط مزوپورهای ۴۱-MCM راندمان نسبتا خوبی در حذف آنتی‌بیوتیک سفالکسین از محیط‌های آبی دارد.
 

شیما گودرزی، قدرت الله شمس خرم آبادی، مرضیه عصمتی، محمد امین کرمی، آیت حسین پناهی،
دوره ۱۲، شماره ۲ - ( ۶-۱۳۹۸ )
چکیده

زمینه و هدف: فاضلاب‌های داروسازی حاوی مقادیر متنوع و بالایی از مواد آلی هستند. به منظور تولید یک پساب مناسب روش‌های شیمیایی و الکتروشیمیایی به‌خصوص در مقیاس پایلوت و آزمایشگاهی برای حذف ترکیبات آلی از فاضلاب صنایع داروسازی به‌کار رفته است. هدف کلی از این مطالعه بررسی کارایی فرایند ترکیبی انعقاد شیمیایی و الکتروفنتون جهت تصفیه فاضلاب داروسازی بود.
روش بررسی: در مطالعه حاضر نمونه‌های فاضلاب از کارخانه داروسازی تهیه شد، جهت ارزیابی فرایند انعقاد شیمیایی اثر دوز منعقدکننده پلی آلومینیوم کلراید در مقادیر ۲۵ الی mg/L ۳۰۰ و pH ۳، ۷ و ۱۰ توسط دستگاه جارتست مورد بررسی قرار گرفت، و در فرایند الکتروفنتون نیز تاثیر پارامترهای پتانسیل الکتریکی ۱۰ الی v ۳۰، غلظت پراکسید هیدروژن ۱۰۰ تا mg/L ۴۰۰۰، زمان واکنش ۱۵ الی min ۱۲۰ و   pH۳، ۷ و ۱۰  بررسی شد.
یافته‌ها: نتایج حاصل شده از فرایند انعقاد شیمیایی نشان داد که در شرایط بهینه (دوز منعقدکننده برابر mg/L ۲۰۰ و pH برابر ۷) حذف ۴۹ درصد اکسیژن مورد نیاز شیمیایی (COD) حاصل گردید. از طرف دیگر فرایند الکتروفنتون در شرایط بهینه (غلظت mg/L ۱۰۰ پراکسید هیدروژن، ولتاژ v ۲۰، pH برابر ۳ و زمان واکنش min ۳۰) توانست میزان ۵/۹۳ درصد COD را حذف کند.
نتیجه‌گیری: بر طبق نتایج به‌دست آمده می‌توان نتیجه‌گیری کرد که فرایندهای ترکیبی ناپیوسته انعقاد شیمیایی/ الکتروفنتون نسبت به انعقاد الکتریکی به تنهایی برای حذف ترکیبات دارویی از فاضلاب صنایع داروسازی بسیار موثرتر است.
 


صفحه ۱ از ۱     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به سلامت و محیط زیست می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2025 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by : Yektaweb