زمینه وهدف: در استان بوشهر، کیفیت آب زیرزمینی به خصوص در مناطق ساحلی به دلیل فعالیتهای صنعتی و تراکم جمعیتی از اهمیت بسیاری برخوردارست. شوری آب زیرزمینی دشت عسلویه از سمت ارتفاعات به سمت خلیج فارس افزایش یافته و در برخی نقاط ساحل حتی برای مصارف کشاورزی غیر قابل استفاده میشود.
روش بررسی: جهت ارزیابی منشا آنومالی کلریدی، نمونههایی از آب زیرزمینی چاههای موجود در دشت آنالیز و از نظر نسبت یونی با آب خلیج فارس مقایسه شدند. همچنین دیاگرامهای مختلف نمونههای آب تهیه و دلایل شوری آب دشت عسلویه مشخص گردید.
یافتهها: نتایج آنالیزهای شیمیایی مشخصکننده شوری بیش از حد آب زیرزمینی دشت به خصوص در مجاورت دریاست. براساس ماتریس همبستگی، بیشترین میزان همبستگی بین یونهای سدیم و کلر مشاهده میگردد.
نتیجهگیری: دلایل شوری آب زیرزمینی در این دشت مختلف و ناشی از انحلال هالیت و ژیپس سازندهای اطراف، افزایش ناگهانی کلرید سدیم در برخی از قسمتهای دشت و تشکیل تیپ آب کلروره سدیک است. نتایج این تحقیق نشان میدهد که آب زیرزمینی منطقه عسلویه دارای تیپ کلروره ـ سدیک بوده و از نظر شرب در رده غیر قابل شرب قرار دارند.
