مهناز حیدری، هاجر صفاری خوزانی، محمدمهدی امین، محمد قاسمیان، الهام طاهریان، لیلا عطاری، اکبر حسن زاده،
دوره 4، شماره 2 - ( 6-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: آنتی بیو تیک ها و هورمون ها پس از تاثیرگذاری، همراه با سایر زایدات از بدن دفع می شوند و با ورود به فاضلاب، می توانند فرایند تصفیه بی هوازی را مختل کنند. در این مطالعه رفتار بازدارندگی دو آنتی بیوتیک اوفلوکساسین و سیپروفلوکساسین و هورمون β17ـ استرادیول والرات (E2) بر فعالیت متان سازی ویژه (Specific Methanogenic Activity (SMA بیومس بی هوازی مورد بررسی قرار گرفته است.
روش بررسی: تعداد 21 آزمون SMA به روش ناپیوسته و در ویال های شیشه ای 120 میلی لیتری انجام شد. 17% از حجم هر ویال به بیومس، 66% به سوبسترا، و 17% به تجمع بیوگاز اختصاص یافت. هر تست 30 ـ 15 روز به طول انجامید. متان تولید شده به وسیله جایگزینی گاز با محلول 2 نرمال KOH به عنوان جاذب CO2 اندازه گیری شد.
یافته ها: در این مطالعه در غلظت های 200، 500 و mg/L 1000 آنتی بیوتیک اوفلوکساسین کاهش تولید متان به ترتیب به میزان 45، 76 و 88 درصد بود. کاهش 68، 81 و 88 درصدی تولیدی متان به ترتیب در غلظت های 100، 200 و mg/L 500 سیپروفلوکساسین مشاهده شد. میزان متان تجمعی در غلظت های mg E2 /L 1/0، 1، و 5 به ترتیب 66 ، 90 ، و121 میلی لیتر بود.
نتیجه گیری: آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین در غلظت های مشابه نسبت به آنتی بیوتیک افلوکساسین دارای بازدارندگی بیشتری بر فعالیت متان سازی ویژه بیومس بی هوازی دارد. همچنین، هورمون E2 در غلظت های پایین نسبت به دو آنتی بیوتیک سیپروفلوکساسین و اوفلوکساسین بازدارنده تر است.
علی خوانین، رمضان میرزایی، مریم صفاری، اردلان سلیمانیان،
دوره 5، شماره 2 - ( 7-1391 )
چکیده
Normal
0
false
false
false
MicrosoftInternetExplorer4 l>
زمینه و هدف: رانندگان اتوبوسهای شهری در طول
رانندگی به طور دایم در معرض ارتعاش تمام بدن هستند، این مساله میتواند منجر به
اختلالات سیستمهای اسکلتی عضلانی، عصبی مرکزی و گردش خون شود و بیماریهای شغلی
ناشی از ارتعاش را ایجاد نماید. هدف از این مطالعه بررسی توصیفی ـ تحلیلی مواجهه
رانندگان اتوبوسهای شهری تهران با ارتعاش تمام بدن بوده است.
روش بررسی: پارامترهای مربوط به ارتعاش تمام بدن
مانند شتاب ریشه مجموع مربعات، شتاب معادل کلی، میزان دوز ارتعاش و فاکتور قله به
صورت مجزا در سه جهت (Y, ZوX) در 80 اتوبوس در 5 نوع مختلف که به
صورت تصادفی انتخاب گردیده بودند اندازهگیری شد و نتایج به دست آمده با
استاندارد 2631ISO مقایسه شد و در نهایت زمان مجاز رانندگی برای اتوبوسهای
مختلف محاسبه گردید.
یافتهها: شتاب ریشه میانگین مربعات وزن یافته
فرکانسی در محورهای X,Y در تمامی اتوبوسها در زیر ناحیه
هشدار سلامتی و در محور z در ناحیه هشدار سلامتی است و شتاب معادل کلی در اتوبوس نوع ایکاروس در
بالاتر از ناحیه هشدار سلامتی و در بقیه اتوبوسها در ناحیه هشدار سلامتی مطابق
با استاندارد ISO 2631 است،
میزان دوز ارتعاش (VDV) کمتر از 5/8 و
فاکتور قله (CF) کمتر از9 بوده و در تمامی اتوبوسها کمتر از حدود مجاز
پیشنهادی استاندارد ISO 2631 است. همچنین زمان
مجازرانندگی کمتراز 8 ساعت در روز تخمین زده شد و به ترتیب اتوبوسهای ایکاروس
بیشترین و اتوبوسهای مان کمترین میزان شتاب ارتعاش، فاکتور قله و میزان دوز
ارتعاش را به خود اختصاص دادند.
نتیجهگیری: باتوجه به نتایج امکان ایجاد خطرات
بالقوه بهداشتی دررانندگان اتوبوسها وجود دارد بنابراین توصیه میشود موارد
مدیریتهای ایمنی و بهداشتی در خرید اتوبوسهای جدید، کاهش ساعات کاری و افزایش
زمان استراحت در برنامهریزی نحوه کار رانندگان مدنظر قرار گیرد.