زمینه و هدف: آلودگی بصری از مولفههای مهم و اساسی محیطهای انسان ساخت در فضاهای شهری است. هدف از این تحقیق بررسی آلودگی بصری ناشی از مشاغل و کارگاههای شهر قم بود.
روش بررسی: این مطالعه به صورت توصیفی- تحلیلی- مقطعی بود که در 670 واحد صنفی مرتبط با 67 اتحادیه مشاغل شهری صورت گرفت. ابزار جمعآوری اطلاعات انجام بازدیدهای محلی، تهیه بانک اطلاعاتی و تکمیل پرسشنامه مبتنی بر معیارهای زیباشناختی شهری-محیطی بود. نتایج حاصله با نرم افزار Expert Choice نمرهدهی و سپس رتبهبندی مشاغل بر حسب آلودگی بصری انجام شد.
یافتهها: نتایج نشان داد از نظر مجموع آلودگیهای بصری واحدهای شغلی تعویض روغن با امتیاز کل 1، لوازم و مصالح ساختمانی 0/988، صافکاران 0/980، مکانیک 0/973، سرامیکسازان 0/944، گچپزان و کورهپزان 0/933، موزائیکسازان 0/914، کارواش 0/885، سنگبران 0/872، قالیشویی 0/870، تراشکاران و آهنگران 0/857، درودگران 0/830، باطریسازان 0/825، درب و پنجرهسازان آهنی 0/782 و تولید پرده و کرکره با امتیاز 0/753 دارای وضعیت نامناسبی بودند.
نتیجهگیری: به منظور کاهش آلودگیهای بصری ناشی از مشاغل در کوتاه مدت بایستی نظارت و بازرسیهای مستمر از مشاغل بهعمل آید و در دراز مدت بایستی با انجام برنامه سازماندهی، مشاغل آلاینده به خارج از شهر منتقل شوند.
