زمینه و هدف: تجمع آلایندهها و تراز صوتی از نگرانیهای حوزه سلامت کلانشهرها است. در تونلها، ایستگاههای زیرزمینی و اماکن محصور، عدم تهویه کافی و انعکاس و بازتاب صوت منجر به تجمع آلایندهها و آلودگی صوتی میشود.
روش بررسی: پژوهش حاضر به ارزیابی ذرات معلق و تراز صوتی در پارکسوار مجلسی اصفهان پرداخته است. نمونه برداری در بهار و تابستان، هر بار در شش روز کاری، دو نوبت پیک ترافیک صبح و عصر انجام گرفته و تاثیر ناشی از راهاندازی خطوط BRT مورد ارزیابی قرار گرفته است. از پمپ نمونه بردار SKC و دستگاه ترازسنج صوتی KIMO در ارزیابی سطح ذرات معلق و تراز صوتی استفاده شد.
یافتهها: نتایج نشان داد راه اندازی BRT، باعث تغییر غلظت میانگین ذرات معلق از 85/17 به μg/m3 53/58 (کاهش 37 درصد) در محوطه ترمینال شده است. همچنین میانگین تراز صوتی تابستان (dB 78/34) بالاتر از بهار (dB 76/23) بود. غلظت ذرات معلق و تراز صوتی در هر دو نمونه برداری بالاتر از استانداردهای EPA و رهنمودهای WHO است. ذرات معلق و تراز صوت، تابعی از تردد خودروها و در روزهای مختلف متغیر است. پنجشنبهها و روزهای بعد از تعطیلات بالاترین مقادیر را تجربه میکنند. بهدلیل تردد بیشتر و تجمع آلودگی، بعد از ظهرها در مقایسه با ساعات پیک صبحگاهی، غلظت ذرات و تراز صوت بالاتر است.
نتیجهگیری: جریان طبیعی هوا تاثیر قابل توجهی در کاهش غلظت آلایندهها دارد. مطالعات موید آن است که محیطهای بسته و زیرزمینی، بهعلت نیاز به تهویه مکانیکی و عدم تبادل هوای کافی با محیط و انعکاس صوت گزینههای مناسبی برای انتخاب بهعنوان پارکینگ یا ترمینال نیستند.
