5 نتیجه برای محیطزیست
نگار شیرالی پور، محمدرضا میرزایی نژاد،
دوره 11، شماره 4 - ( 12-1397 )
چکیده
زمینه و هدف: مخارج بهداشتی و میزان آلودگی محیطزیست از شاخصهای توسعه بشمار می رود. لذا هدف مطالعه، بررسی تاثیرگذاری هزینه های سرانه بهداشتی و تاثیر انتشار گاز دی اکسیدکربن (CO2) بهعنوان شاخص آلودگی محیطزیست، بر رشد اقتصادی کشورهای منتخب توسعه یافته و درحال توسعه است.
روش بررسی: اثر مخارج بهداشتی و آلودگی هوا بر رشد اقتصادی، براساس اطلاعات دو گروه از کشورهای توسعه یافته و درحال توسعه (دوره 2015-2000) و استفاده از روشهای اقتصادسنجی بررسی شده است.
یافته ها: برازش معادلات مؤید تاثیر معنی دار مخارج سرانه بهداشت و انتشار CO2 بر رشد اقتصادی هر دو گروه از کشورها است. در صورت 1 درصد تغییر در این مخارج، رشد کشورهای توسعه یافته 0/029 درصد و درحال توسعه 0/054 درصد افزایش مییابد. همچنین تاثیر انتشار CO2 بر رشد آنها به ترتیب 0/011- و 0/073– درصد است.
نتیجه گیری: بهداشت تاثیر مستقیم بر رشد اقتصادی دارد. بهداشت با تاثیر بر بهرهوری نیروی کار (با افزایش امید به زندگی و زمان مفید کار) و با کاهش هزینه های درمانی و صرف این منابع در سایر زمینه ها، بر رشد اثر مثبت می گذارد. همچنین افزایش آلودگی هوا بر رشد اقتصادی کشورها اثر منفی دارد.
خدیجه غطاوی، ابوالفضل ناجی، سمیه کرد،
دوره 12، شماره 1 - ( 3-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: آلودگیهای دریایی بهدلیل فعالیتهای انسانی در حال رشد هستند. افزایش مستمر در تولید پلاستیک و مدیریت ضعیف در کنترل ضایعات پلاستیکی منجر به افزایش قابل ملاحظه از این آلاینده در محیطهای آبی شده است که نتیجه آن افزایش میزان میکروپلاستیک با اندازه کمتر یا مساوی با mm5 در محیط آبی است.
روش بررسی: در تحقیق حاضر، به بررسی فراوانی، توزیع، رنگ و نوع میکروپلاستیک ها در دستگاه گوارش ماهی های دریای عمان با استفاده از روش نمونهبرداری تصادفی و هضم نمودن بافت ها و شناورسازی میکروپلاستیک ها پرداخته شده است.
یافتهها: تعداد کل میکروپلاستیکهای یافت شده در گونه ماهیان مورد مطالعه متغیر بود، بیشترین تعداد میکروپلاستیک متعلق به گونههای طلال (Rastrelliger kanagurta) و گوازیم دم ریش (Nemipterus japonicus) 29 درصد و گونههای حسون معمولی (Saurida tumbil)، ماهی یال اسبی (Trichiurus lepturus) و کوسه (Paragaleus randalli) 14 درصد است.
نتیجهگیری: بیشترین اشکال مشاهده شده متعلق به میکروفیبرها (86 درصد)، قطعه (11 درصد) و گلوله (3 درصد) بوده است. بیشترین فراوانی رنگهای مشاهده بهترتیب برای رنگهای آبی، صورتی و سیاه بودند. طبق نتایج بهدست آمده بیشترین غلظت آلودگی میکروپلاستیکها در گونههای طلال (Rastrelliger kanagurta) و گوازیم دم ریش (Nemipterus japonicus) مشاهده شد. مطالعه حاضر میتواند اطلاعات مفیدی برای تحقیقات بیشتر و همچنین پیشزمینهایی جهت کنترل و پایش این آلاینده در محیط دریای عمان فراهم نماید.
خدیجه غطاوی، ابوالفضل ناجی،
دوره 12، شماره 3 - ( 9-1398 )
چکیده
زمینه و هدف: میکروپلاستیکها آلایندههای نوظهور شناخته شدهای در محیطهای دریایی هستند. بلع میکروپلاستیکها توسط موجودات دریایی بهعنوان مسیر اصلی است که این آلایندهها میتوانند اثرات مخربی بر موجودات دریایی داشته باشند.
روش بررسی: به منظور بررسی و سنجش میکروپلاستیکهای موجود در ماهیان خلیج فارس از روش نمونهبرداری تصادفی و هضم نمودن بافتها و شناورسازی میکروپلاستیکها استفاده شد و با این روش به بررسی فراوانی، توزیع، شکل و رنگ میکروپلاستیکها در دستگاه گوارش ماهیان خلیج فارس پرداخته شده است.
یافتهها: با توجه به نتایج بهدست آمده، تعداد میکروپلاستیک متعلق به گونه شورت ماهیان (Sillago sihama) (62 درصد)، خنو خاکستری (Diagramma pictum) (26 درصد)، سرخو معمولی (Lutjanus johnii) (6 درصد)، شوریده (Otolithes ruber) (5 درصد)، هامور (Epinephelus coioides) (1 درصد) بود و در گونه شیر (Scomberomorus commerson) میکروپلاستیکی مشاهده نشد.
نتیجهگیری: سهم نسبی اشکال مختلف میکروپلاستیکها در هر گونه از ماهیان نشان داد که میکروفیبرها با بیش از 87 درصد فراوانترین اشکال میکروپلاستیک و فرگمنتها و فیلمها با بهترتیب 11 درصد و 2 درصد کمترین غلظت مشاهده شده بودند. براساس نتایج این تحقیق، گونه Sillago sihamaبهعنوان شاخص مناسبی برای آلودگی میکروپلاستیکها بین گونههای مورد مطالعه در خلیج فارس پیشنهاد میگردد. مصرف میکروپلاستیک، یک مسیر بالقوه برای انتقال مواد افزودنی پلاستیک، فلزات، هیدروکربنهای آروماتیک و دیگر آلایندههای آلی پایدار و سایر مواد غذایی دیگر حیوانات و مصرف کنندگان انسانی را از ماهی فراهم میکند. بنابراین، تحقیقات جامعتری در مورد میکروپلاستیکها و نانوپلاستیکها و اثراتشان میبایست در زنجیره غذایی انجام شود.
اکبر اسکندری، محمد مسافری، عالیه طبسی،
دوره 18، شماره 1 - ( 3-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: میکروپلاستیکها آلایندههایی نوظهور و ماندگار در محیط هستند. شایعترین آنها شامل پلی اتیلن، پلیپروپیلن، پلیونیل کلراید، پلی فرمالدئید، پلی استایرن، پلیآمید است. به دلیل داشتن مواد شیمیایی و سمی، فلزات سنگین و قابلیت جذب و انتشار آلایندههای آلی پایدار تهدیدی جدی برای محیطزیست و سلامت انسان به شمار میآیند.
روش بررسی: پژوهش حاضر یک مطالعه مروری - توصیفی در سال 2024 است که به منظور گزارش فرایند جستوجو، مستندسازی و غربالگری از چک لیست پریزما برای بررسیهای سیستماتیک استفاده شد. روش کار با جستوجوی مقالات از سال 2019 تا آوریل 2024 با کلید واژههای Microplastics، Health risk،Emerging Contaminants و معادل فارسی آنها در پایگاههای داده الکترونیکی PubMed، Science Direct، Scopus و Magiran و SID بود.
یافتهها: اثرات میکروپلاستیکها بر سلامت انسان با جذب هیدروکربنهای آروماتیک چندحلقهای، دیاکسینها و سایر آلایندهها است که منجر به اختلالات عصبی و تنفسی مانند آسم، ذات الریه، سرطان ریه، سرگیجه، اختلالات روده و اثرات ژنوتوکسیک و سیتوتوکسیک میشود همچنین میکروپلاستیکها اثرات مضری بر روی گیاهان و جمعیت میکروبی، ساختار خاک و سلامت دام و انسان دارد.
نتیجهگیری: میکروپلاستیکها به عنوان یک چالش محیط زیستی، سلامت انسان و تنوع زیستی را تهدید می کنند؛ این ذرات به زنجیره غذایی نفوذ کرده و می توانند مشکلات هورمونی و بیماری های مزمن ایجاد کنند. آگاهیرسانی و اصلاح سیاستهای تولید و مصرف پلاستیک برای کاهش این آلودگی ضروری است.
صادق کاظمی، فاطمه رضایی، کیمیا نظرزاده، مرادعلی زارعی پور،
دوره 18، شماره 4 - ( 12-1404 )
چکیده
زمینه و هدف: آلودگی میکروپلاستیکها بهعنوان یکی از تهدیدات مهم محیطزیستی مطرح است و آگاهی، نگرش و عملکرد افراد در پیشگیری از این آلودگی نقشی کلیدی دارند. هدف پژوهش حاضر بررسی سطح آگاهی، نگرش و عملکرد دانشجویان علوم پزشکی خوی در زمینه پیشگیری از آلودگی میکروپلاستیکها بود.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی - تحلیلی بر روی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی خوی انجام شد. جامعه آماری شامل تمامی دانشجویان شاغل به تحصیل (۵۵۰ نفر) بود که با روش نمونهگیری داوطلبانه و با رویکرد سرشماری، ۴۰۰ نفر در مطالعه شرکت کردند. پس از حذف پرسشنامههای ناقص، دادههای ۳۷۲ نفر مورد تحلیل قرار گرفت. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامهای دو بخشی شامل اطلاعات جمعیتشناختی و پرسشنامه محققساخته آگاهی، نگرش و عملکرد (KAP) در زمینه پیشگیری از آلودگی میکروپلاستیکها بود. روایی محتوای ابزار با استفاده از شاخصهای CVR و CVI تأیید شد و پایایی آن از طریق آزمون- بازآزمون (0/78ICC=) و آلفای کرونباخ (0/83 تا 0/95) در سطح مطلوب ارزیابی گردید. تحلیل دادهها با استفاده از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون لجستیک رتبهای انجام شد و پردازش آماری دادهها با نرمافزار STATA نسخه ۱۵ صورت گرفت.
یافتهها: نتایج نشان داد که سطح آگاهی و رفتار پیشگیری دانشجویان عمدتاً در حد متوسط و نگرش آنان نسبت به پیشگیری از آلودگی میکروپلاستیکها عمدتاً مثبت بود. تحلیل رگرسیون لجستیک رتبهای نشان داد که آگاهی بالاتر (8/28-1/91CI=95%، 3/98= OR) و نگرش مثبت (30/83-7/26CI=95%، 14/96= OR)، بهطور معناداری احتمال بروز رفتارهای پیشگیری را افزایش میدهند. علاوه بر این، سن پایینتر (7/29-1/26CI=95%، 9/41= OR)، متأهل بودن (26/52-3/33CI=95%، 3/03= OR)، تحصیلات دانشگاهی بالاتر مادر (7/17-1/24CI=95%، 2/99=OR) و شاغل بودن پدر (2/73-1/02CI=95%، 1/67=OR) بهعنوان عوامل جمعیتشناختی مؤثر در ارتقای رفتارهای پیشگیری شناسایی شدند.
نتیجهگیری: افزایش آگاهی و نگرش مثبت دانشجویان نقش مهمی در ارتقای رفتارهای پیشگیری در برابر آلودگی میکروپلاستیکها دارد. برایناساس، طراحی و اجرای برنامههای آموزشی هدفمند با تمرکز بر افزایش سطح دانش و تقویت نگرش مثبت، میتواند به ارتقای رفتارهای پیشگیری و کاهش اثرات محیطزیستی این آلودگی کمک کند.
