فصلنامه

---

زمینه و هدف: در این مطالعه روند حذف کلیفرم های کل و گوارشی، هتروتروف ها و شناسایی باکتری بیماری زایE.coli O157: H7 با روش های میکروبیولوژی، ایمنولوژیک و Real Time PCR در آبگیر و واحدهای تصفیه خانه آب اصفهان بررسی گردید.
روش بررسی: پروفایل تغییرات کلیفرم های کل و گوارشی، شمارش هتروتروف ها، کدورت و کل کربن آلی در 8 نقطه شامل آبگیر سد چم آسمان، ورودی تصفیه خانه، ته نشینی، ازن زنی، فیلتراسیون و در آب خروجی تصفیه خانه تعیین گردید. وجود باکتریE.coli O157: H7 در نقاط هشت گانه، لجن حوض ته نشینی و آب حاصل از شست و شوی معکوس فیلترها با استفاده از روش ایمنولوژیک و Real time PCR مورد بررسی قرار گرفت.
یافته ها: ‌در روش ایمنولوژیک با تشکیل ذرات آگلوتیناسیون، و در روش Real time PCR با پروب های نشاندار شده وجود باکتریE.coli O157: H7 در نمونه لجن حوضچه ته نشینی تصفیه خانه به اثبات رسید، در حالی که نمونه های آب فاقد E.coli O157: H7 بود. راندمان حذف کلیفرم کل، گوارشی و هتروتروف ها توسط واحد ته نشینی، به ترتیب 5/59، 49، 8/54،  ازن زنی: 66، 8/45، 57، فیلتراسیون: 8/98، 98، 8/78، گندزدایی: 96، 100، 91 درصد می باشد.
نتیجه گیری: این مطالعه وجود سویه بیماری زای کلیفرم را در لجن حوضچه های ته نشینی تصفیه خانه آب اصفهان اثبات نمود. عدم وجود این سویه در آب خروجی حاکی از آن است که فرایندهای موجود در واحدهای تصفیه خانه قادر به حذف این باکتری قبل از رسیدن به مراحل انتهایی تصفیه خانه مثل فیلترها و واحد گندزدایی می باشند.

---

زمینه و هدف: لژیونلاها باکتری‌های گرم منفی هستند که درمنابع آبی طبیعی و ساخت انسان پراکنده‌اند. بعضی از گونه‌های این باکتری برای انسان بیماری‌زا بوده و می‌توانند منجر به عفونت‌های تنفسی شوند. روش کشت روشی روتین در شناسایی باکتری لژیونلا به شمار می‌رود اما به دلیل محدودیت‌های این روش از جمله حساسیت پایین و مدت زمان طولانی مورد نیاز برای دستیابی به نتایج، امروزه تکنیک واکنش زنجیره‌ای پلیمراز (PCR) جهت شناسایی باکتری لژیونلا مورد استفاده قرار می‌گیرد. مطالعه حاضر به منظور ارزیابی کاربرد روش PCR در شناسایی لژیونلا در نمونه‌های آبی با سه جفت پرایمر متفاوت انجام گرفت.
روش بررسی: در این مطالعه 60 نمونه آب جهت حضور لژیونلا با استفاده از روش Nested PCR مورد بررسی قرار گرفت و حساسیت این روش با استفاده از سه جفت پرایمر مختلف شامل (LEG225- LEG858) ، (LEG448-LEG858) و (JRP-LEG448)جهت شناسایی لژیونلا ارزیابی گردید.
یافته‌ها: در این مطالعه70% نمونه‌ها درصورت استفاده از جفت پرایمر JRP-LEG448 آلوده به لژیونلا تشخیص داده شدند در صورتی که  با استفاده از جفت پرایمرLEG225- LEG858،05% نمونه‌ها وبا استفاده از جفت پرایمر LEG448-LEG858، 54 % نمونه‌ها آلوده به لژیونلا گزارش شدند.
نتیجه گیری: نتایج حاصل از مطالعه حاضر نشان داد که آلودگی نمونه‌های آبی به گونه‌های لژیونلا می‌تواند به راحتی و به سرعت به وسیله روش Nested PCR تشخیص داده شود. بنابراین انتخاب روش مناسب جهت استخراج DNA و انتخاب پرایمرهای مناسب، عوامل مهم در کارایی و حساسیت روش تشخیص هستند.