امروزه، پرستاران نظام سلامت با معضلات اخلاقی پیچیدهای مواجه هستند. این امر شرایطی را مهیا میکند که انجام کار صحیح اغلب با ارزشها و باورهای سایر ارائهدهندگان مراقبت بهداشتی مغایرت دارد. در این شرایط حفظ تعهد خود به بیماران، نیازمند شجاعت اخلاقی قابل توجهی است که در این میان، حساسیت اخلاقی میتواند در توسعهی بروز شجاعت اخلاقی نقش مهمی ایفا کند. مطالعهی کنونی با هدف بررسی همبستگی شجاعت اخلاقی و حساسیت اخلاقی پرستاران شاغل در بیمارستانهای دانشگاه علوم پزشکی تبریز در سال 1393 صورت گرفت. در این مطالعهی توصیفی- همبستگی، 260 پرستار بهصورت نمونهگیری تصادفی انتخاب شدند. از پرسشنامههای جمعیتشناختی، حساسیت اخلاقی Han و همکاران و شجاعت اخلاقی Sekerka و همکاران برای جمعآوری دادهها استفاده شد. روایی صوری و محتوای پرسشنامهی حساسیت اخلاقی و مقیاس شجاعت اخلاقی به روش کیفی بررسی شد و برای بررسی پایایی آنها از ضریب آلفای کرونباخ استفاده شد. دادهها پس از جمعآوری توسط آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی در نرمافزار SPSS نسخهی 21 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. طبق نتایج، میانگین نمرهی شجاعت اخلاقی پرستاران 56/10 ± 36/90 و بیشترین شجاعت اخلاقی در بعد عامل اخلاقی بود. میانگین نمرهی حساسیت اخلاقی پرستاران 78/17±99/60 و بیشترین حساسیت اخلاقی در بعد احترام به بیمار بود. تحلیل آماری نشان داد شجاعت اخلاقی با حساسیت اخلاقی از نظر آماری همبستگی مثبت دارد (15/0=r، 05/0>P). شجاعت اخلاقی واحدهای پژوهش بر حسب سن، سابقهی کاری پرستاران و نوع استخدام متفاوت بود. اما شجاعت اخلاقی پرستاران با توجه به جنس، وضعیت تاهل، سطح تحصیلات و نوبت کاری آنان متفاوت نبود. نتایج مطالعهی کنونی حاکی از همبستگی مثبت معنیدار آماری شجاعت اخلاقی با حساسیت اخلاقی است. بهنظر میرسد ارتقاء سطح آگاهی پرستاران از اصول اخلاقی و افزایش حساسیت اخلاقی، باعث گسترش رفتارهای شجاعانهی اخلاقی در پرستاران میشود.
