جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای جوکار

جلیل اعتماد، بهرام جوکار، حسین دباغ،
دوره 12، شماره 0 - ( 1-1398 )
چکیده

چیستی هیجان‌های اخلاقی، کارکرد این هیجان‌ها، چگونگی تغییر و تجربه‌ی آن‌ها و نسبت آن با قضاوت‌ اخلاقی و کنش‌های اخلاقی، از جمله مهم‌ترین مسائل روبه‌روی پژوهش‌های روان‌شناسی اخلاق و تربیت اخلاقی است. کاوش مفهومی و نظری در ترکیب زبانی «نظم‌بخشی هیجان اخلاقی» و تعیین امکان و حدود و ثغور مفهومی و معنای آن، از طریق تمرکز بر دلالت‌ها، نظریه‌ها و پژوهش‌های پیرامون هیجان‌های اخلاقی و هیجان و نظم‌بخشی هیجانی، مسأله‌ی پژوهش حاضر است. در راستای مفهوم‌سازی نظم‌بخشی هیجان اخلاقی و روشن‌سازی مصادیق آن، از روش تحلیل اسنادی و ارزیابی تأملی دلالت‌های تحقیقات پیشین استفاده شد. این گام‌ها شامل انتخاب موضوع، تعیین اهداف و سؤالات، بررسی‌های اکتشافی و پیشینه‌ی پژوهش، انتخاب رویکرد نظری، جمع‌آوری منابع و تکنیک‌های بررسی آن و همچنین، پردازش، نگارش و گزارش پژوهش، می‌شد. نتایج نشان داد بر مبنای تحلیل‌های انجام‌شده و دلالت‌های نظری و پژوهشی موجود، مفهوم نظم‌بخشی هیجان اخلاقی، دارای معنا و مدلول روشن است و می‌تواند تحقیقات در زمینه‌ی روان‌شناسی اخلاق را منسجم‌تر کند و از طریق یکپارچه‌سازی فهم فرایند نظم‌بخشی هیجانی خاص حیطه‌ی اخلاق، افقی تازه پیش روی پژوهش‌ها و عمل قرار دهد.

 

جلیل اعتماد، بهرام جوکار، حسین دباغ،
دوره 12، شماره 0 - ( 1-1398 )
چکیده

اینکه ما خود را «کمتر شر» یا «قدیس‌تر» بدانیم، دو مقوله‌ی متفاوت در ارزیابی عمل اخلاقی است که انگیزش و میزان کامیابی در هر یک متفاوت است. تحقیق حاضر بر آن است تا پس از مرور مکانیزم‌های توجیهی در چهار موقعیت واقعی که متضمن عمل نوع‌دوستانه است، بسندگی مدل‌های فعلی سنخ‌شناسی توجیه معطوف به عدم درگیری اخلاقی را از لحاظ شمول بیازماید. این تحلیل، با هدف وضوح‌بخشیدن به رفتارهای پیچیده‌ی کنشگر اخلاقی و تسهیل‌کردن داوری اخلاقی در یک فضای تحلیلی‌تر و همچنین محک‌خوردن مدل‌های رایج در زمینه‌ی طبقه‌بندی اقسام توجیه در دو موقعیت «کمتر شر بودن» و «قدیس‌تر» بودن انجام شده است. شرکت‌کنندگان پژوهش ۷۱ دانشجوی کارشناسی ارشد و دکتری دانشگاه شیراز بودند که به شیوه‌ی در دسترس انتخاب شدند. به منظور ارزیابی نحوه‌ی واکنش شرکت‌کنندگان به موقعیت‌هایی که مستلزم عمل نوع‌دوستانه است، چهار موقعیت‌ واقعی عمل نوع‌دوستانه طراحی شد. پاسخ‌ها و توجیه‌های ارائه‌شده در صورت همکاری‌نکردن با طرح نوع‌دوستانه، مورد تحلیل محتوای جهت‌دار قرار گرفت. در مواجهه با طرح‌های نوع‌دوستانه، سنخ بعضی از توجیهاتی که افراد به‌عنوان دلیل امتناع می‌آوردند مطابق با مکانیزم‌های اشاره‌شده در پیشینه بود؛ علاوه‌برآن دو دسته توجیه نیز وجود داشت که با مقولات موجود در پیشینه قابل فهم نبود. این دو دسته مطابق با مضامین محوری‌شان، توجیه خود-اولویت‌مدار و توجیه دیگر-اولویت‌مدار نام‌گذاری شد. نتایج متضمن تأییدی بر تفکیک مورد نظر کلین و اپلی در انگیزش معطوف به کمتر شر بودن و انگیزش معطوف به قدیس‌تر بودن بود.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی ایران می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by: Yektaweb