8 نتیجه برای رفیعی
شهرام رفیعیان،
دوره 2، شماره 1 - ( فروردین ماه 1388 )
چکیده
شکل کارکرد بالینی پزشکان مبتنی بر یک چارچوب فلسفی است. در پزشکی مدرن غربی مدل زیستمکانیکی بهعنوان زیر بنای تحقیق، آموزش و درمان انتخاب شده است. در این مقاله تلاش من بر این است که نشان دهم پیشنیاز ایجاد اخلاق در متن عمل در پزشکی، بازنگری در فهم وجود بشری بهعنوان موجودی زیستمکانیکی است و در عوض باید مدلی جامعتر جایگزین شود که حتی المقدور، همهی ابعاد انسانی را لحاظ کند. از دیدگاه فون فورستر، برای دست یافتن به اخلاق در متن زندگی به دو ابزار نیاز داریم: گفتوگو و متافیزیک. صرفاً در پارادایمی که پزشک به زیست جهان بیمار توجه دارد گفتوگو شکل میگیرد و سؤالات متافیزیکی مورد بحث قرار میگیرند. این بدان معناست که همانطور که عامگرایان و خاصگرایان بر این نظر متفق هستند، برای تصمیمگیری درست اخلاقی ادراک زمینهی مسألهی اخلاقی اهمیت کلیدی دارد. بنابراین، نیاز به چارچوب فلسفی جایگزینی برای بهبود اخلاقیات در پزشکی احساس میشود.
سودابه جولایی، حمیدرضا جلیلی، فروغ رفیعی، حمید حقانی،
دوره 4، شماره 4 - ( تیر ماه 1390 )
چکیده
پرستاران هر روزه در محیط کاری خود با انواع گوناگونی از تنشهای روحی روبهرو هستند. یکی از عوامل مؤثر بر تنش اخلاقی تجربه شده توسط پرستاران فضای اخلاقی حاکم بر محیطهای بالینی میباشد. مطالعهی حاضر با هدف تعیین ارتباط میان تنش اخلاقی و فضای اخلاقی محیط کار پرستاران انجام گرفت.
مطالعهی حاضر مقطعی از نوع همبستگی است که در آن 210 نفر از پرستاران شاغل در بخشهای منتخب مراکز آموزشی - درمانی دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال 1388 انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامهی مشخصات دموگرافیک، پرسشنامهی تنش اخلاقی Corely و فضای اخلاقی Olson بود. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخهی 14 انجام گرفت.
یافتهها نشان داد که پرستاران مورد مطالعه شدت متوسطی از تنش را تحمل میکردند، در حالی که فراوانی رویارویی با تنشها از دید آنها بالا نبوده است. بین تنش اخلاقی پرستاران مورد مطالعه و ارزیابی آنها از فضای اخلاقی محیط کار ارتباط معنیداری وجود نداشت و از عوامل پنجگانهی فضای اخلاقی فقط عامل مدیران (P≤0/04) با فراوانی تنش و عامل بیماران P=0/001) ( با فراوانی و شدت تنش ارتباط معنیدار و معکوسی داشت.
نتایج این پژوهش گویای نیاز به توجه بیشتر مسئولان به مراکز آموزشی - درمانی جهت تهیه استراتژیهای گوناگون برای اخلاقیتر کردن فضاهای کاری میباشد تا پرستاران در محیطهایی به دور از تنش و با آرامش به ارائهی خدمات مراقبتی به بیماران بپردازند.
زهرا سیاح، لیلا رفیعی وردنجانی، ندا پروین، شهلا ابوالحسنی،
دوره 8، شماره 2 - ( تیرماه 1394 )
چکیده
نیاز به اهدای عضو در حال افزایش است، در حالی که میزان رضایت به اهدای عضو ناکافی است. از جمله مهمترین عوامل محدود کنندهی اهدای عضو، عدم رضایت خانواده است، لذا تعیین علل و عوامل مرتبط با این موضوع حائز اهمیت است. هدف از مطالعهی حاضر، تعیین عوامل مرتبط با رضایت به اهدای عضو در خانوادههای بیماران با مرگ مغزی بستری در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد بود. در این مطالعهی توصیفی، علل پذیرش اهدای عضو توسط خانواده، با استفاده از پرسشنامهی محققساخته، در 54 عضو خانوادهی بیماران مرگ مغزی بستری در بیمارستانهای وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سالهای 1382 لغایت 1391 بررسی شد. اطلاعات به کمک نرمافزار آماری SPSS ویرایش 16 به شکل میانگین، فراوانی و درصد گزارش شد.میانگین سن افراد متوفی 72/13±38/31 سال بود. تصادفات (3/59 درصد) فراوانترین عامل مرگ مغزی بود. بهعلاوه 2/72 درصد متوفیان مرد بوده و در حدود 37 درصد از خانوادهها با اهدای عضو موافقت کرده بودند. میانگین سن عضو خانوادهی شرکت کننده در مطالعه9/8±15/42 سال بود. اعتقاد به خیر بودن و باور مذهبی (100 درصد)، اطمینان از تلاش پرسنل و تیم درمانی برای نجات بیمار (100 درصد) و اطمینان از تشخیص پزشک (100 درصد) بهعنوان فراوانترین عوامل مؤثر در موافقت خانواده با اهدای عضو مطرح شده بود. در این مطالعه باورهای مذهبی و اطمینان از عملکرد پرسنل درمانی از جمله عوامل برجسته در رضایت به اهدای عضو خانوادهی بیماران مرگ مغزی بوده و توجه ویژه به این فاکتورها در راستای افزایش تعداد موارد اهدای عضو و برنامهریزی مسؤولان مربوطه ضروری بهنظر میرسد.
زهرا رفیعی، علیرضا بی باک، سمیه حسینی، فرزان عضدی، فائزه جهانپور،
دوره 9، شماره 2 - ( مرداد ماه 1395 )
چکیده
اخلاق حرفهای، مقولهای چالشبرانگیز در حرفهی پرستاری است. از آنجا که پرستاران بزرگترین گروه ارائهکنندهی خدمت در سیستم درمانی هستند و تأثیر بهسزایی بر کیفیت مراقبت بهداشتی- درمانی دارند، رعایت معیارهای اخلاق در عملکرد پرستاری از سایر موارد مراقبت حساستر و مهمتر میباشد. مطالعهی حاضر با هدف تعیین میزان رعایت اخلاق حرفهای در عملکرد پرستاری از دیدگاه بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی بوشهر در سال 1394 صورت پذیرفت. پژوهش حاضر یک مطالعهی توصیفی– تحلیلی از نوع مقطعی بر روی 208 نفر از بیماران بستری در بیمارستانهای آموزشی شهر بوشهر است که با روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بودند. ابزار پژوهش، پرسشنامهای شامل ویژگیهای جمعیتشناختی و سؤالات مربوط به اخلاق حرفهای بود. اعتبار و اعتماد علمی ابزار گردآوری دادهها مورد تأیید قرار گرفته بود. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمونهای توصیفی، آزمون T– test و ANOVA و ضریب همبستگی Pearson، توسط نرمافزار SPSS نسخهی 18 انجام شد. نتایج نشان داد که بیماران، وضعیت عملکرد رعایت اخلاق حرفهای پرستاران را 6/94 درصد، در حد خوب و 4/4درصد، متوسط و 1 درصد، ضعیف ارزیابی نمودند. ارتباط معنیداری بین متغیرهای مستقل سن، جنسیت، وضعیت تأهل، سطح تحصیلات، بخش بستری و سابقهی بستری با رعایت اخلاق حرفهای دیده نشد. این بررسی نشان داد که از نظر بیماران، رعایت اخلاق حرفهای در حد خوبی توسط پرستاران انجام شده است و بیماران نسبت به رعایت اخلاق حرفهای نظر مساعد و رضایتبخش داشتند. تداوم آموزشها و همچنین، انجام پژوهشهای دیگر با حجم نمونههای بیشتر در این حیطه، جهت ارتقای کیفیت رعایت اصول اخلاق حرفهای پیشنهاد میشود.
لیلا رفیعی وردنجانی، کبری نوریان، آزیتا ظاهری،
دوره 12، شماره 0 - ( 1-1398 )
چکیده
ایمنی بیمار یکی از اصول اساسی مراقبت سلامت است و سنجش و ارتقای آن از اهداف اصلی طرح تحول نظام سلامت در ایران به شمار میآید؛ لذا، مطالعهی حاضر، با هدف تعیین وضعیت فرهنگ ایمنی بیمار در کارکنان پرستاری سه بیمارستان «الف» و «ب» شهرکرد و بیمارستان «ج» بروجن، برنامهریزی شد. در این مطالعهی توصیفیتحلیلی که در بازهی زمانی شهریور تا بهمنماه1397 انجام شد، 359 پرستار واجد شرایط، بر اساس روش نمونهگیری چندمرحلهای و پرسشنامهی فرهنگ ایمنی بیمار، بررسی شدند. اطلاعات جمعآوریشده به کمک آمار توصیفی و استنباطی نرمافزار آماریSPSS 20 تجزیه و تحلیل گردیدند. در این مطالعه، میانگین سنی کلی شرکتکنندگان 79/7±33/23 سال بود. نمرهی کلی فرهنگ ایمنی بیمار، از نظر پرستاران مطالعهشده، 15/16±23/123 بود که کمترین نمره، به بُعد بازبودن مجاری ارتباطی (86/1±40/8) و همچنین، بازخورد و اطلاعدادن به دیگران در برابر خطاها (23/2±72/8 ) اختصاص یافت. افزونبراین، تفاوت آماری معنیداری بین ابعاد مختلف فرهنگ ایمنی بیمار و نمرهی کلی آن، در سه بیمارستان، مشاهده نشد (05/0p>). رهبری، عنصری کلیدی و حیاتی در اولویتبخشیدن به موضوع ایمنی بیمار محسوب میشود. نحوهی پاسخدادن به اشتباهات، تعیینکنندهی فرهنگ ایمنی در بیمارستان است. به منظور ارتقا و ایجاد فرهنگ ایمنی مطلوب در بیمارستان، باید ترس از سرزنششدن در قبال اشتباهات را حذف و فضایی صمیمی و مناسب برای یادگیری مستمر را در بیمارستان ایجاد کرد.
مهری دوستی ایرانی، بتول علیدوست، لیلا رفیعی وردنجانی، زهرا طیبی، کبری نوریان،
دوره 13، شماره 0 - ( 1-1399 )
چکیده
بستریشدن در بخشهای مراقبت ویژه تجربهای بسیار استرسزا برای بیمار و خانوادهی آنان است و جداکردن آنها از یکدیگر هم چندان به تأیید نرسیده است. در حال حاضر ملاقات در ICU بهصورت محدود اجرا میشود و چالشهایی را ایجاد میکند؛ لذا در این مطالعهی توصیفیاکتشافی به تبیین راهکارهای رفع چالشهای ملاقات پرداخته شد. این مطالعه، کیفی از نوع توصیفیاکتشافی است که از طریق مصاحبههای عمیق نیمهساختاریافته با 35 مشارکتکننده در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد شامل )شش بیمار، نُه همراه بیمار و بیست پرستار( در سال 1396 انجام شد. انجام مصاحبهها تا رسیدن به اشباع اطلاعات ادامه یافت؛ سپس تجزیه و تحلیل اطلاعات با رویکرد تحلیل تماتیک استقرایی انجام شد. راهکارهای رفع چالش ملاقات از دیدگاه مشارکتکنندگان در دو سابتم «کاهش نیاز به ملاقات» (از طریق آموزش قوانین، ارتقای محیط و تعامل با خانواده) و «تعدیل ملاقات» (از طریق ارتقای ملاقات پشت شیشه، استفاده از مانیتور دائم و ملاقات منعطف) طبقهبندی شد. ملاقات در ICU بیمارستانهای آموزشی شهرکرد، مانند سایر نقاط کشور بهصورت محدود اجرا میشود. بااینحال امید است با عملیاتیکردن راهکارهای استخراجشده در بخشهای مراقبت ویژه بسیاری مسائل مرتبط با ملاقات حل شود و تجربهی تعارض در بیماران، همراهان و پرسنل از بین برود.
زهرا شفیعی، کبری نوریان، لیلا رفیعی وردنجانی،
دوره 13، شماره 0 - ( 1-1399 )
چکیده
جو اخلاقی، جزئی مهم از فضا یا فرهنگ سازمانی است که همهی جنبههای فردی را تحت تأثیر قرار میدهد و ارتقاء آن در مراکز بهداشتیدرمانی، باعث واکنش بهتر پرستاران در برابر تنش اخلاقی و نهایتاً، بهبود کیفیت خدمات درمانی میشود. هدف از این مطالعه، تعیین درک پرستاران از جو اخلاقی حاکم بر بالین در بیمارستانهای آموزشی دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، در سال 1397 بود. این پژوهش، مطالعهای توصیفیهمبستگی بود که بر روی سیصد پرستار و به روش نمونهگیری مبتنی بر هدف، انجام شد. ابزار گردآوری دادهها، شامل دو پرسشنامهی اطلاعات دموگرافیک و جو اخلاقی اولسون بود. تجزیه و تحلیل دادهها، با استفاده از آزمونهای آماری رگرسیون خطی، میانگین و انحراف معیار انجام شد. نتایج حاصل از مطالعه نشان داد نمرهی کلی جو اخلاقی در نمونههای شرکتکننده در مطالعه، 67/0 ± 79/3 بود. بیشترین و کمترین نمرهی جو اخلاقی در این مطالعه، بهترتیب، مربوط به بعد مدیران پرستاری (74/0 ±86/3) و پزشکان (79/0 ± 58/3) بود؛ همچنین، بین متغیرهایی مانند سن و سابقهی خدمت، رابطهای معنیدار با ابعاد جو اخلاقی مشاهده شد (۰۵/۰>p). با توجه به نمرهی جو اخلاقی کسبشده در این پژوهش که از برخی مطالعات انجامگرفته در این زمینه در ایران کمتر است و با توجه به اهمیت موضوع جو اخلاقی و عواقب ناشی از نقص در این جو، لازم است تا مسئولان بیمارستانها، برنامهریزیهای مناسب برای حاکمکردن جو اخلاقی مطلوب بر بالین را در اهم موضوعات کاری خود قرار دهند.
فریبا برهانی، ماریه جنابی قدس، لادن فتاح مقدم، طاهره گیلوری، امیررضا رفیعی جوزم، مهشاد ناصرپور، محمدجواد حسین آبادی فراهانی،
دوره 17، شماره 0 - ( ویژه نامه یازدهمین کنگره سالیانه اخلاق پزشکی 1403 )
چکیده
حساسیت اخلاقی، اولین خصوصیت رعایت اخلاق حرفهای در پرستاری است که تأثیر آن در ارائهی مراقبت به بیماران مشهود است. پژوهش حاضر، مطالعهای کیفی بوده که با هدف تبیین مفهوم حساسیت اخلاقی در روانپرستاران انجام شد. در پژوهش حاضر، از روش کیفی با رویکرد تحلیل محتوا استفاده شد. مشارکتکنندگان شامل پانزده نفر از پرستاران شاغل در بیمارستان روانپزشکی رازی در کشور ایران بودند که با روش هدفمند و بر اساس معیارهای ورود و خروج انتخاب شدند. دادهها پس از کسب مجوز اخلاقی، از طریق مصاحبههای نیمهساختارمند گردآوری شدند. پس از انجامدادن مصاحبه و ضبط و ثبت دادهها، برای مدیریت دادهها از نرمافزار MAXQDA استفاده شد. تحلیل دادهها از طریق روش پنجمرحلهای Granheim & Lundman (۲۰۰۴) انجام شده و صحت و استحکام دادهها نیز با استفاده از معیارهای لینکولن و گوبا مورد بررسی قرار گرفت از معیارهای گوبا و لینکولن استفاده شد. یافتهها شامل سه طبقهی اصلی و شش زیرطبقه، شامل دانش اخلاقی (تجربهی بالینی، آموزش و توسعهی حرفهای)، کشمکش اخلاق و قانون (نبودِ تطابق بین اصول اخلاقی و قوانین و چالشهای تصمیمگیری اخلاقی در شرایط قانونی پیچیده) و جو اخلاقی (اخلاق فردی و اخلاق سازمانی) بودند. توصیه می شود از یافته های این مطالعه آموزش و پژوهش و مدیریت پرستاری در مراقبت از بیماران مبتلا به اختلالات روان استفاده شود.
