7 نتیجه برای روشن زاده
عباس عباس زاده، نوذر نخعی، فریبا برهانی، مصطفی روشن زاده،
دوره 6، شماره 2 - ( اردیبهشت ماه 1392 )
چکیده
یکی از موضوعات شایع در حرفهی پرستاری دیسترس اخلاقی است که روز به روز بیشتر مورد توجه پژوهشگران این حرفه قرار میگیرد. دیسترس اخلاقی پدیدهای است که میتواند تأثیرات زیادی را بر پرستاران، بیماران و سیستمهای بهداشتی داشته باشد. یکی از اثرات مهم و قابل توجه آن تأثیر بر تمایل پرستاران برای باقیماندن در حرفهشان است. لذا مطالعهی توصیفی – تحلیلی حاضر با هدف تعیین ارتباط دیسترس اخلاقی با تمایل به باقیماندن در حرفه در پرستاران انجام گرفته است. واحدهای پژوهش پرستاران بیمارستانهای آموزشی شهر بیرجند بودند که به روش سرشماری و مطابق با معیارهای ورود انتخاب شدند. اطلاعات مورد نظر توسط پرسشنامهی 22 سؤالی که شامل اطلاعات دموگرافیک، دیسترس اخلاقی Corley و تمایل به باقیماندن در حرفه Need جمعآوری شد. روایی و پایایی این پرسشنامه پس از ترجمه از زبان انگلیسی توسط محقق مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بهدست آمده حاکی از آن است که بین دیسترس اخلاقی و تمایل به باقیماندن در حرفه در پرستاران مورد بررسی رابطهی معنیداری وجود ندارد ( P >0/05 ). میزان دیسترس اخلاقی نیز در پرستاران در حد متوسط گزارش شد (6/0 SD= ، 25/2 mean= ). با توجه به سطح دیسترس اخلاقی در پرستاران و پیشگیری از پیامدهای احتمالی آن باید استراتژیها و راهکارهایی به منظور آشنایی پرستاران با دیسترس اخلاقی و عوامل زمینهساز آن در نظر گرفته شود تا بتوان در جهت کاهش هر چه بیشتر این پدیدهی اخلاقی مؤثرتر عمل کرد.
سمیه محمدی، نوذر نخعی، فریبا برهانی، مصطفی روشن زاده،
دوره 6، شماره 5 - ( آذر ماه 1392 )
چکیده
هوش اخلاقی یکی از ابعاد هوش است که میتواند چارچوبی را برای عمکلرد صحیح انسانها فراهم آورده و بهعنوان یک عامل پیشبینی کنندهی رفتارشان محسوب شود. در این میان عملکرد پرستاران بهواسطهی ماهیت انسانی و اخلاقی حرفهشان از اهمیت خاصی برخوردار است و چه بسا پایبندی آن ها به اصول اخلاقی ضمن ارتقای کیفیت مراقبت، باعث بهبود عملکرد سازمانی نیز شود. لذا با توجه به اینکه عملکرد اخلاقی افراد به میزان زیادی متأثر از معیارهای ذهنی اخلاقی از جمله هوش اخلاقیشان است، در مطالعهی حاضر به بررسی هوش اخلاقی در پرستاران پرداخته شده است. مطالعهی توصیفی- مقطعی حاضر بر روی 400 پرستار از بیمارستانهای آموزشی استان خراسان جنوبی صورت گرفته است. واحدهای مورد پژوهش به روش سرشماری انتخاب شدند. دادهها توسط پرسشنامهی هوش اخلاقی Lennik & Kiel جمعآوری شده و سپس توسط نرمافزار SPSS نسخهی 16 و با استفاده از تستهای آماری توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. نتایج مطالعه حاکی از آن است که نمرهی کل هوش اخلاقی 56/0±39/4 (از دامنهی 5-1) بوده است. همچنین، بین هوش اخلاقی و متغیرهای سن و تعداد سالهای خدمت رابطهی مثبت معنیدار وجود دارد (05/0 P<). سطوح مطلوب هوش اخلاقی در پرستاران میتواند حاکی از اهمیت کسب ارزشهای اخلاقی نزد آنها و همچنین، بهطور غیر مستقیم، نمودی از عمکلرد اخلاقی پرستاران در محیطهای درمانی باشد.
فریبا برهانی، سمیه محمدی، مصطفی روشن زاده،
دوره 6، شماره 6 - ( اسفند ماه 1392 )
چکیده
دیسترس اخلاقی یکی از موضوعات حائز اهمیت در حیطهی اخلاق پزشکی است که میتواند اثرات متفاوتی را بر پرستاران، بیماران و همچنین، سیستمهای بهداشتی داشته باشد. یکی از اثرات مهم این پدیده، ایجاد استرس حرفهای در پرستاران است. شرایط استرسزای محیطهای کاری، پرستاران را با فرسودگی و نارضایتی از محیط کاری روبهرو کرده و کیفیت ارائهی مراقبت را با مشکل مواجه می سازد.پژوهش حاضر مطالعهای توصیفی - تحلیلی بوده که با هدف بررسی ارتباط بین دیسترس اخلاقی و استرس حرفهای بر روی 220 نفر از پرستاران بیمارستانهای آموزشی شهر بیرجند صورت گرفت. ابزار جمعآوری داده پرسشنامهی ترکیبیافتهی 51 سؤالی بود که از دو پرسشنامهی دیسترس اخلاقی Corly و استرس حرفهای Wolfgang تشکیل یافته بود. نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS نسخهی 16 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته و از ضریب همبستگی پیرسون برای بررسی ارتباط بین دیسترس و استرس استفاده شد.نتایج بهدست آمده حاکی از وجود ارتباط مثبت معنیدار بین دیسترس اخلاقی و استرس حرفهای بوده است (05/0P< ، 8/0=r). سطح دیسترس اخلاقی و استرس حرفهای نیز در ابعاد شدت و تکرار در حد متوسط گزارش شده است.نتایج این مطالعه ارائهی راهکارهایی همانند آموزش پرستاران نسبت به این پدیدهها و شرایط ایجادکنندهی آن و بهکارگیری استراتژیهای مدیریتی و سازمانی خاص را جهت پیشگیری و به حداقل رساندن این پدیدهها و عواقب آنها در پرستاران مطرح میکند.
سمیه محمدی، فریبا برهانی، لیلی روشن زاده، مصطفی روشن زاده،
دوره 7، شماره 2 - ( تیر ماه 1393 )
چکیده
یکی از چالشهای اخلاقی که پرستاران بهواسطهی ماهیت حرفهی خود با آن روبهرو هستند؛ دیسترس اخلاقی است. مواجهی مکرر پرستاران با این پدیده میتواند عواقب متفاوتی از جمله سرخوردگی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران را بهدنبال داشته باشد. این حالت خود بهطور مستقیم باعث افت کیفیت مراقبت و اختلال در دستیابی به اهداف سلامتی خواهد شد. لذا در مطالعهی حاضر به بررسی ارتباط بین دیسترس اخلاقی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران در پرستاران میپردازیم.مطالعهی توصیفی - تحلیلی حاضر بر روی260 پرستار از بخشهای مراقبتهای ویژه شهر کرمان که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدهاند صورت گرفته است. در این مطالعه ابزار دیسترس اخلاقی Corley و پرسشنامه خستگی از ارائهی مراقبت به بیمارFigley برای جمعآوری دادهها مورد استفاده قرار گرفته و دادهها پس از جمعآوری توسط نرم افزار SPSS نسخهی 16 و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.نتایج این مطالعه حاکی از آن است که بین دیسترس اخلاقی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران، ارتباط مثبت معنیداری وجود داشته است (05/0P<). میانگین نمرهی دیسترس اخلاقی از کل نمره 5-0 در ابعاد شدت (8/0±5/3) و در ابعاد تکرار (55/0±9/3) بوده است. میانگین نمرهی خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران نیز از کل نمره 5-0 (68/0±5/3) بوده است. توجه به سطح دیسترس اخلاقی و همچنین، ارتباط آن با خستگی از ارائهی مراقبت حاکی از آن است که شرایط ایجاد کنندهی دیسترس اخلاقی نقش مهمی در کیفیت مراقبت داشته و باید با ارائهی راهکارهایی از بروز این شرایط جلوگیری شود. آگاه کردن پرستاران نسبت به پدیدهی دیسترس اخلاقی و عواقب آن و همچنین، انجام مشاورههای دورهای نقش مهمی در شناسایی و کنترل دیسترس اخلاقی و در نتیجه عواقب آن خواهد داشت.
سمیه محمدی، فریبا برهانی، مصطفی روشن زاده،
دوره 7، شماره 3 - ( شهریور ماه 1393 )
چکیده
دیسترس اخلاقی در پرستاران، چالشی است که میتواند عواقب مختلفی ایجاد کند. در این میان، شجاعت پرستاران برای انجام تصمیم درست اخلاقی، میتواند در پیشگیری از دیسترس اخلاقی و در نتیجه راحتی اخلاقی آنها نقش مهمی ایفا کند. مطالعهی حاضر با هدف بررسی ارتباط بین دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی در پرستاران صورت گرفته است. در این مطالعه 313 پرستار از بیمارستانهای آموزشی استان خراسان جنوبی بهطور سهمیهای انتخاب شده و از ابزار دیسترس اخلاقی Corley و شجاعت اخلاقی Sekerka برای جمعآوری دادهها استفاده شد. دادهها پس از جمعآوری توسط آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.در زمینهی ارتباط بین شدت دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی، نتایج حاکی از وجود ارتباط منفی معنیدار، بین شدت دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی است (44/0-, r= 03/0P=). میانگین دیسترس اخلاقی، در بعد شدت 5/0±7/3 و در بعد تکرار 86/0±55/3 از دامنهی (5-0) بوده است. میانگین شجاعت اخلاقی نیز در دامنه (5-1) 46/0±33/3 بوده است. ارتباط معنیدار بین شدت دیسترس اخلاقی و شجاعت اخلاقی، حاکی از آن است که ایجاد سطوح بالای شجاعت اخلاقی در پرستاران، نقش مهمی در کنترل شدت دیسترس اخلاقی دارد. تعیین عوامل مؤثر در شجاعت اخلاقی، و یافتن راهکارها و فراهم کردن زمینهی مناسب برای ایجاد جو کاری اخلاقی، میتواند، نقش مهمی در افزایش رفتارهای شجاعانه و کنترل سطح دیسترس اخلاقی داشته باشد.
سمیه محمدی، فریبا برهانی، مصطفی روشن زاده،
دوره 9، شماره 5 - ( دی ماه 1395 )
چکیده
پرستاری حرفه ای اخلاقی است که در آن پرستاران وظیفه ی مراقبت از بیماران را بر عهده دارند. در روند مراقبت اخلاقی، توجه به حقوق بیماران از اهمیت خاصی برخوردار است که باید توسط گروه ارائهدهندهی مراقبت بهداشتی مد نظر قرار بگیرد. برای دستیابی به این هدف تنها آگاهی داشتن از حقوق بیماران کافی نیست و باید حساسیت اخلاقی نیز برای تصمیم گیری اخلاقی در شرایط مختلف مراقبت وجود داشته باشد. بنابراین، مطالعه ی حاضر با هدف بررسی ارتباط بین حساسیت اخلاقی و نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران صورت گرفته است. مطالعه ی توصیفی- تحلیلی حاضر بر روی 194 نفر از پرستاران شاغل در بخش های مراقبت ویژهی بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی استان خراسان جنوبی که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند صورت گرفت. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامهای سه قسمتی شامل 1)اطلاعات جمعیتشناختی، 2) نسخهی کرهای پرسشنامهی حساسیت اخلاقی و 3)پرسشنامهی پژوهشگرساختهی بررسی نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران بود. دادهها پس از جمعآوری توسط نرمافزار SPSS نسخهی 16 و توسط آزمونهای آماری توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
نتایج نشان داد که بین میانگین حساسیت اخلاقی و نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران ارتباط مستقیم معنیداری وجود دارد (6/0 ,r=03/0P=). میانگین حساسیت اخلاقی در پرستاران 68/0± 05/3 از کل نمره (4-0) گزارش شده است. میانگین نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران نیز 8/0±4 از کل نمره (5-1) بوده است. ارتباط بین حساسیت اخلاقی با تعداد سالهای خدمت و سن در پرستاران معنیدار بوده است (05/0>P). بین نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران با متغیرهای جنس و تعداد سالهای خدمت نیز رابطهی معنیداری مشاهده شد (05/0>P). با توجه به نتایج لازم است با ارائهی راهکارهایی در زمینهی افزایش نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران و حساسیت اخلاقی در آنها اقدام شود. همچنین، با توجه به اینکه حساسیت اخلاقی و نگرش پرستاران نسبت به رعایت حقوق بیماران با افزایش تعداد سالهای خدمت افزایش مییابد، میتوان با قراردادن افراد باتجربهتر در ساختار تیمهای مراقبتی نقش رهبری اخلاقی آنها را مدنظر قرار داد و تا حدودی دستیابی به رعایت حقوق بیماران در سایر اعضای تیم را تضمین کرد.
مصطفی روشن زاده، علی تاج، سمیه محمدی،
دوره 17، شماره 1 - ( 1-1403 )
چکیده
در وضعیت کنونی سیستم بهداشتی، راهبردی که مدیران پرستاری در تصمیمگیری اخلاقیشان مدنظر قرار میدهند، میتواند نتایج مختلفی را برای بیماران و پرستاران و سیستمهای بهداشتی به دنبال داشته باشد؛ لذا، مطالعهی حاضر با هدف تبیین راهبردهای تصمیمگیری اخلاقی در مدیران پرستاری انجام شد. تحلیل محتوای کیفی قراردادی حاضر در سال ۱۴۰۱ در دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد انجام شد. هجده مدیر پرستاری، به روش هدفمند انتخاب شدند؛ سپس، با استفاده از مصاحبههای بدون ساختار عمیق انفرادی، از آنان مصاحبه شد و دادهها با بهرهگیری از رویکرد گرانهایم و لاندمن، تجزیه و تحلیل شدند. نتایج شامل یک طبقه (انسانمداری) و سه زیرطبقه (مشتریمداری، ارزشگذاری نسبت به شأن کارکنان و تعارض رعایت حقوق بیمار و کارکنان با پیروی از خطمشیهای سازمانی) بود. مدیران پرستاری سعی کردند، با استفاده از راهبردهای مشتریمداری، ارزشگذاری نسبت به کارکنان و اولویت حقوق بیمار و کارکنان بر ضوابط سازمانی، تصمیمهای اخلاقیشان را بر اساس اصل انسانمداری اتخاذ کنند. نتایج مطالعهی حاضر نشان میدهد، مدیران پرستاری همسو با رعایت حقوق بیماران و کارکنانشان تصمیمگیری میکنند؛ ولی گاهی این تصمیمها با منافع سازمانها تعارض دارد؛ ازاینرو، باید موانع موجود را که موجب فراهمشدن موقعیت برای این گونه تعارضات میشوند، شناسایی کرد. افزایش تعهد سازمانی در مدیران نیز میتواند در کاهش تصمیماتی که منافع گروههای مختلف مشتریان و کارکنان و سازمانهای بهداشتی باشد، مؤثر باشد.
