پیشرفتها و دستاوردهای علمی در کلیهی زمینهها، از جمله پزشکی، تنها زمانی میتوانند مورد قبول باشند که برابر موازین و ملاحظات اخلاقی و همراه با احترام به خودمختاری، عدالت فردی و اجتماعی و باورهای فرهنگی و قوانین خاص جوامع مختلف انسانی بهکار برده شوند.
در سالهای 1995 و 1998 آییننامههای حاکمیت اصول اخلاقی در ژنتیک پزشکی، از طرف سازمان جهانی بهداشت تدوین و ارائه شد که در آن، چهار اصل اولیهی اخلاق، یعنی خودمختاری، سودمندی، نازیانمندی و برابری، اکیداً توصیه شدهاند.
در آخرین سمپوزیوم جهانی یونسکو در مورد اخلاق در علوم و فناوری (مهرماه 1381) در زمینههایی مانند بیواتیکز (شبیهسازی، اندامسازی و اهدای اندام، کارهای آزمایشگاهی بر روی انسان، کاربردهای مهندسی ژنتیک،... ) اینفواتیکز (نهادهای اطلاعرسانی حقیقی و حقوقی، شبکههای جهانی،... ) اکواتیکز (حفاظت از محیط زیست، کرهی زمین، صرفهجویی در منابع مختلف انرژی و آب شیرین، پاک نگه داشتن هوا، جلوگیری از افزایش دمای کرهی زمین،... ) کاسمــو و بیــواسفراتیک (اســتفادهی بجا و صحیح و عادلانهی همهی ملتها از فضای خارج جو،... ) و بالاخره اخلاقیات در علوم و فناوری از منظر فلسفی، گفتوگو و توصیههای لازم انجام شد.
آییننامهی سازمان جهانی بهداشت، دربارهی ملاحظات اخلاقی بر کاربردهای گوناگون ژنتیک پزشکی (مانند مشاورهی ژنتیکی، تشخیص پیش از تولد، بانک DNA،... ) در دوازده جدول (بهصورت چکلیست) تهیه و تنظیم شده که توصیههای موکد در منظور کردن اصول اخلاقی در ارائهی خدمات ژنتیک پزشکی دارد که در این مقاله مورد گفتوگو قرار گرفته است.
