اخلاق و تاریخ پزشکی ایران

پرستاری از جمله مشاغلی است که استرس شغلی در آن رایج است. استرس شغلی، بسیاری از عوامل هم‌چون عوامل جسمانی، روان­شناختی، اجتماعی و خانوادگی را تحت تأثیر قرار می‌دهد. نقش مهم پرستاران در جامعه، شناسایی عوامل تأثیر­گذار بر زندگی، کار و زناشویی پرستاران و نیز انجام اقدامات پیش­گیرانه را ضروری می­سازد. لذا هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش استرس شغلی در بهزیستی ذهنی، استرس زناشویی و همدلی پرستاران است. پژوهش حاضر توصیفی از نوع همبستگی است. نمونه­ی این پژوهش شامل 120 نفر از پرستاران شهر اردبیل در سال 94-93 هستند که از بیمارستان­های اردبیل به شیوه‌ی نمونه­گیری خوشه­ای انتخاب شدند. برای جمع­آوری داده­ها از پرسشنامه­ی استرس شغلی (Gray-Toft P و Anderson)، پرسشنامه‌ی بهزیستی ذهنی (مولوی و همکاران)، مقیاس استرس زناشویی استهلکم تهران (STMSS) و مقیاس همدلی La-Monica استفاده شد. هم‌چنین، جهت تحلیل داده­های این پژوهش از ضریب همبستگی Pearson و تحلیل رگرسیون استفاده شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش حاضر از نسخه‌ی 18 نرم افزار SPSS استفاده شد. نتایج ضریب همبستگی Pearson نشان داد که بین استرس شغلی پرستاری با بهزیستی ذهنی و همدلی پرستاران همبستگی منفی و بین استرس شغلی پرستاری با استرس زناشویی نیز همبستگی مثبت و معنی‌داری وجود دارد. بر اساس نتایج تحلیل رگرسیون، استرس شغلی پرستاری می‌تواند 25 درصد از تغییرات بهزیستی ذهنی، 29 درصد از استرس زناشویی و 27 درصد از تغییرات همدلی را در پرستاران تبیین کند. پرستاران به دلیل ماهیت استرس­زای شغل­شان، از لحاظ جسمی-روانی و زندگی شخصی، تحت تأثیر استرس‌‌های ناشی از محیط کار قرار می‌گیرند که با کاهش سلامت روانی و روابط همدلانه و افزایش مشکلات زناشویی در آن‌ها همراه است.