جستجو در مقالات منتشر شده


4 نتیجه برای مطهری پور

رستم گلمحمدی، مرتضی مطهری پور، امیر فرهنگ میر اسماعیلی، ایرج صالحی،
دوره 5، شماره 9 - ( (اسفند ماه ویژه نامه اخلاق در آموزش) 1391 )
چکیده

موضوعات اخلاق در آموزش، امروزه، به‌طور محسوس در عرصه‌های آموزش نظری و عملی برای اساتید مطرح است. اساتید در زمینه‌ی نحوه‌ی تعامل صحیح با دانشجویان در هنگام بروز یک رویداد اخلاقی آموزش کافی نمی‌بینند و هر یک بنا بر تجربیات شخصی سعی در حل مشکل دارند. این شیوه در بسیاری از موارد موفقیت‌آمیز نبوده و سبب بروز برخورد‌های لفظی و غیر لفظی بین استاد و دانشجو می‌شود و گاه اثرات غیر قابل جبرانی برای هر دو گروه به‌دنبال دارد. هدف این مقاله ارائه‌ی تجربیاتی است که طی چندین سال توسط مؤلفین آزموده شده است. این رویکرد تحلیلی مبتنی بر حل رویداد برای موضوعات اخلاق به‌صورت «رویداد‌محور» در آموزش است. در این شیوه «موضوع اخلاقی» پیش‌آمده، پس از کسب اطلاعات مورد نیاز توسط مدرس به‌صورت سیستماتیک از دیدگاه‌های مختلف اعتقادی، فرهنگی، کدهای اخلاق در آموزش و مقررات دانشگاهی به‌طور مستند تحلیل می‌شود و در نهایت روش حل معضل اخلاقی متناسب با آن‌ها انتخاب می‌شود. یک کمیته‌ی اخلاق در آموزش نیز باید در دانشگاه موجود باشد که در صورت نیاز به اساتید در این موارد کمک کند. برای کسب مهارت در این شیوه، اساتید به‌صورت کارگاهی آموزش می‌بینند تا برای نحوه‌ی تعامل با موضوعات اخلاقی آماده ‌شوند.این شیوه می‌تواند در افزایش دانش، نگرش و مهارت اساتید برای کلاس‌داری و تعامل مؤثر با داشجویان مفید واقع شود. نتایج چند دوره برگزاری کارگاه‌ها و نشست‌های تخصصی با موضوع اخلاق و آداب معلمی در دانشگاه علوم پزشکی همدان از سال 1387 تا 1390 حاکی از تأکید شرکت‌کنندگان از ضرورت برنامه (92-82 درصد) و موفقیت اجرای آموزش این شیوه‌ی مهارتی (95-74 درصد) است. ارائه و توسعه‌ی این رویکرد می‌تواند به ارتقاء مهارت اساتید در تعامل صحیح با دانشجویان بینجامد و در نگاه بالاتر باعث بهبود سطح اخلاق در آموزش دانشگاهی شود.
غلامحسین فلاحی نیا، مهناز یاونگی، امیر فرهنگ میر اسماعیلی، مرتضی مطهری پور،
دوره 5، شماره 9 - ( (اسفند ماه ویژه نامه اخلاق در آموزش) 1391 )
چکیده

اساتید و دانشجویان سرمایه‌های علم و اخلاق در جامعه‌اند و لازم است تا ساحت قانون و اخلاق را از هم جدا کنیم و مسؤولیت‌های قانونی و اخلاقی اساتید، دانشجویان و سیستم آموزشی دانشگاه‌ها را بر مبنای حقوق متقابل آنان تدوین کنیم. موضوع اخلاق حرفه‌ای مدت هاست که در دانشگاه‌های ایران و جهان مورد توجه قرار گرفته و در گروه‌های شغلی برای آن تعاریف و مستنداتی ارائه شده است. یکی از شاخه‌های اخلاق حرفه‌ای اخلاق معلمی است.در دانشگاه علوم پزشکی همدان با هدف ارتقای سطح اخلاق در جامعه دانشگاهی و در جهت نیل به اهداف والای نظام مقدس جمهوری اسلامی و این‌که اساتید و دانشجویان به‌عنوان قشری فرهیخته باید مزین به اخلاق و آداب معلمی بر اساس آموزه‌های دینی باشند، در خرداد‌ماه سال 1387، با ابلاغ ریاست محترم وقت دانشگاه کمیته‌ای تحت عنوان اخلاق در آموزش تشکیل شد. کمیته‌ی مذکور با بهره‌گیری از نظرات صاحب‌نظران و اساتید رشته‌های مختلف علوم پزشکی اقدام به فعالیت‌های مختلفی کرده که یکی از آن‌ها برگزاری کارگاه‌های آموزشی جهت اعضای هیئت علمی بوده است. در طی چند سال اخیر 6 کارگاه آموزشی با هدف افزایش سطح دانش و معرفت اعضای محترم هیئت علمی در حوزه‌ی اخلاق معلمی و اخلاق در محیط‌های دانشگاهی برگزار کرده که شیوه‌ی اجرای برنامه‌ی آموزشی ابتدا به‌صورت نشست‌های علمی بوده اما بر اساس نظرسنجی از فراگیران و بررسی متون شیوه تغییرکرد و چهار کارگاه بعدی به شکل کارگروهی مبتنی بر ارائه‌ی موردهای اخلاقی در موضوعات مختلف آموزشی برگزار شد. موضوع اخلاقی مورد نظر از جهات آداب و وظایف اساتید در آموزه‌های دینی، آداب و وظایف معلم نسبت به خود، آداب و وظایف معلم در اشتغالات علمی، آداب و وظایف معلم با دانشجو، آداب و وظایف معلم در امر تدریس و جلسه‌ی درس، آداب و وظایف معلم نسبت به جامعه مورد بررسی و سپس در پایان بحث، کدهای اخلاقی درخصوص موضوع تدوین می‌شد. میانگین رضایت شرکت‌کنندگان از78 درصد به 92 درصد و نظر آن‌ها در خصوص ضرورت شرکت در کارگاه از 80 درصد به 89 درصد افزایش داشته است. ارائه‌ی کارگاه‌های آموزشی به‌صورت مبتنی بر شاهد و ارائه‌ی موارد اخلاقی مواجهه‌شده و بحث گروهی پیرامون آن و رسیدن به کدهای اخلاقی جهت پیشگیری و هدایت موارد مشابه، اثرات بسیار مثبتی در توسعه‌ی اخلاق در محیط‌های آموزشی داشته است.
غلامحسین فلاحی نیا، مهناز یاونگی، امیرفرهنگ میراسماعیلی، مرتضی مطهری پور،
دوره 5، شماره 9 - ( (اسفند ماه ویژه نامه اخلاق در آموزش) 1391 )
چکیده

اساتید و دانشجویان سرمایه‌‌های علم و اخلاق در جامعه‌اند لازم است تا ساحت قانون و اخلاق را از هم جدا کنیم و مسؤولیت‌‌های قانونی و اخلاقی اساتید، دانشجویان و سیستم آموزشی دانشگاه‌‌ها را بر مبنای حقوق متقابل آنان تدوین کنیم. موضوع اخلاق حرفه‌ای مدت‌هاست که در دانشگاه‌‌های ایران و جهان مورد توجه قرار گرفته و در گروه‌‌های شغلی برای آن تعاریف و مستنداتی ارائه شده است. یکی از شاخه‌‌های اخلاق حرفه‌ای اخلاق معلمی است. دردانشگاه علوم پزشکی همدان با هدف ارتقای سطح اخلاق در جامعه‌ی دانشگاهی و در جهت نیل به اهداف والای نظام مقدس جمهوری اسلامی و این‌که اساتید و دانشجویان به‌عنوان قشری فرهیخته باید مزین به اخلاق و آداب معلمی بر اساس آموزه‌‌های دینی باشند، در خرداد ماه سال 1387، با ابلاغ ریاست محترم وقت دانشگاه کمیته‌هایی با عنوان اخلاق در آموزش تشکیل شد.کمیته‌ی مذکور با بهره‌گیری از نظرات صاحبه‌نظران و اساتید رشته‌‌های مختلف علوم پزشکی اقدام به فعالیت‌‌های مختلفی کرده که یکی از آن‌ها برگزاری کارگاه‌‌های آموزشی برای اعضای هیأت علمی بوده است. در طی چند سال اخیر 6 کارگاه آموزشی با هدف افزایش سطح دانش و معرفت اعضای محترم هیأت علمی در حوزه‌ی اخلاق معلمی و اخلاق در محیط‌‌های دانشگاهی برگزار شده که شیوه‌ی اجرای برنامه‌ی آموزشی ابتدا به‌صورت نشست‌‌های علمی بود اما بر اساس نظرسنجی از فراگیران و بررسی متون شیوه تغییرکرد و چهار کارگاه بعدی به شکل کارگروهی مبتنی بر ارائه‌ی مورد‌های اخلاقی در موضوعات مختلف آموزشی برگزار شد. موضوع اخلاقی مورد نظر از جهات آداب و وظایف اساتید در آموزه‌‌های دینی،آداب و وظایف معلم نسبت به خود، آداب و وظایف معلم در اشتغالات علمی، آداب و وظایف معلم با دانشجو، آداب و وظایف معلم در امر تدریس و جلسه‌ی درس، آداب و وظایف معلم نسبت به جامعه مورد بررسی قرار می‌گرفت و سپس در پایان بحث، کد‌های اخلاقی در خصوص موضوع تدوین می‌شد. میانگین رضابت شرکت‌کنندگان از78 به 92 درصد و نظر آن‌ها در خصوص ضرورت شرکت در کارگاه از 80 درصد به89 افزایش داشت.
سید محمد مهدی هزاوه ای، رستم گلمحمدی، مرتضی مطهری پور، امیرفرهنگ میراسماعیلی،
دوره 5، شماره 9 - ( (اسفند ماه ویژه نامه اخلاق در آموزش) 1391 )
چکیده

دانشگاه‌ها در تربیت نیروی انسانی متخصص، کارآمد و متعهد نقش اساسی دارند. گرچه دیگر سازمان‌ها در انجام این مسؤولیت مشارکت دارند، اما دانشگاه‌ها در طی دوره‌‌های آموزشی دانشجویان در مقاطع مختلف مسؤولیت ویژ‌ه‌ای دارند. این مسؤولیت شامل فراهم کردن محیطی مناسب برای پویایی و شکوفایی استعداد‌‌های دانشجویان به تخصص و مهارت‌های حرفه‌ای لازم و آمیخته به اخلاق دینی، انسانی، اجتماعی و وظیفه‌مداری حرفه‌ای است. مقررات آموزشی به‌عنوان مقررات سازمانی محیط آموزشی می‌تواند تضمین‌کننده‌ی برقراری نظم و انظباط باشد. عدم رعایت قوانین یا قانون‌گریزی در جهت منافع شخصی نشان‌دهنده‌ی عدم تعهد به محیط آموزشی و عدم رعایت اصول اخلاق سازمانی است. از مقررات مشهود و لازم در ایفای نقش حرفه‌ای اساتید می‌توان مطالعه‌ی قبل از ورود به کلاس، به‌روز بودن، داشتن طرح درس قابل اجرا، رعایت زمان در ارائه‌ی مطالب، برقراری ارتباط تعاملی با فراگیران، به‌کارگیری روش‌‌های تدریس مؤثر، ارزشیایی اولیه- تکوینی- پایانی، و به‌عبارت دیگر، آمادگی و داشتن قابلیت در انجام هفت مسؤولیت تعیین شده است. در افزایش مهارت‌‌های اساتید و آشنایی آن‌ها به این وظایف و مسؤولیت کارگاه‌‌های متعددی از جمله کارگا‌های دانش‌افزایی توسط مراکز مطالعات آموزش پزشکی دانشگاه‌‌ها تدوین و ارائه می‌شود که در ارتقاء نیز دارای امتیاز است. آن‌چه مهم است، تعهد به همه‌ی این مسؤولیت‌‌هاست که در قالب رفتار از ما اساتید به نمایش در می‌آید. این رفتار‌‌ها که بدون فشار‌‌های مخدوش‌کننده به‌طور عام از ما سر می‌زند اخلاق واقعی ما را تشکیل می‌دهد. در بروز این خصوصیات اخلاقی علاوه بر تعهد فردی، اجتماعی، دینی، تقویت‌کننده‌ها و کنترل‌کننده‌‌های محیطی تأثیر‌گذار است. ضمن این‌که مقررات و ضوابط در جهت‌دهی آن‌ها نیز لازم و ضرروری است. یکی از اثرگذارترین اقدامات در رعایت مقررات آموزشی، درک دلایل در کیفیت آموزشی برای رسیدن به حد لازم و کافی حرفه‌ای شدن است.

صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی ایران می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by: Yektaweb