امروزه پرستاران نظام سلامت با تعارضات اخلاقی پیچیدهای مواجه هستند. این امر شرایطی را مهیا میکند که انجام کار صحیح میتواند با ارزشها و باورهای سایر ارائهدهندگان مراقبت بهداشتی مغایرت داشته باشد. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی سبک مذاکره بر شدت تعارض اخلاقی پرستاران شاغل در بخش مراقبتهای ویژهی بیمارستانهای منتخب دانشگاه علوم پزشکی گیلان بود.
این مطالعه، یک پژوهش نیمهتجربی تک گروهی نوع قبل و بعد بود. تعداد 45 پرستار بخش مراقبتهای ویژهی دانشگاه علوم پزشکی گیلان به صورت نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند. از پرسشنامهی تعارض اخلاقی Falco - Pegueroles و همکاران، برای جمعآوری دادهها استفاده شد. ابتدا پرسشنامهها توسط شرکتکنندگان تکمیل شد. سپس برای پرستارانی که میانگین نمرهی متوسط و بالا کسب کردند، کارگاه آموزشی سبک مذاکره برگزار شد. 8 هفته پس از مداخله، مجدد پرسشنامهها میان شرکتکنندگان توزیع شد. نتایج با استفاده از نرمافزار SPSS نسخهی 20 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. در این مطالعه از آزمون Paired Sample T-test و ANOVA جهت مقایسهی میانگین شدت تعارض اخلاقی نمونهها قبل و بعد از مداخله استفاده شد. میانگین شدت تعارض اخلاقی قبل از تشکیل کارگاه برابر با 22/53 بود. میانگین کاهش شدت تعارض اخلاقی پرستاران پس از 8 هفته 66/17 بود که این تفاوت از لحاظ آماری معنیدار بود (05/0 P<). نتایج نشان میدهد بعد از مداخله، تعارض اخلاقی کاهش داشته است.
با توجه به نتایج میتوان اذعان کرد که مذاکره موجب کاهش شدت تعارض اخلاقی در بخش مراقبتهای ویژه میشود. لذا استفاده از مذاکره بهعنوان راهبردی برای کاهش شدت تعارض اخلاقی در این بخشها پیشنهاد میشود.
