در سالهای اخیر با طرح امکان عملی شدن شبیهسازی انسان، هواداران آن مجموعهای از استفادهها و کاربردهای احتمالی این فناوری نوین زیستی را برشمردهاند؛ از جمله امکان داشتن فرزندان بیولوژیکی، امکان تولیدمثل برای افراد مجرد یا زوجین همجنس باز، ممانعت از بروز بیماریهای ژنتیکی، رفع مشکلات پیوند اعضاء، جایگزین کردن همسر، فرزند یا اموات فامیل، تولد فرزندان با ژنوتیپ دلخواه، تکثیر گستردهی افراد نابغه و سرشناس؛ تولید گروه زیادی از انسانهای همسان ژنتیکی برای استفاده در زمان جنگ و صلح و غیره.
در مقابل نگرانیهایی که در رابطه با تأثیرات اجتماعی شبیهسازی انسان از طریق تکنیک انتقال هستهی سلول سوماتیک وجود دارد، ادلهای نیز به حفظ حق افراد در تصمیمگیری در رابطه با بهکارگیری این فناوری دلالت دارد. بهطور کلی، دلایلی که طرفداران شبیهسازی در راستای کاربردهای ذکر شدهی این فناوری بیان مینمایند حول سهمحور ارزشمندی «آزادی»، «هستی» (existence) و «رفاه و بهزیستی» میباشد.
یکی از محوریترین استدلالهایی که طرفداران شبیهسازی بدان استناد میجویند «ارزشمندی آزادی انسان» است که خود دارای زمینههای مختلفی میباشد. برای مثال، یک اقبال عمومی در رابطه با آزادی فردی وجود دارد یا اینکه طرفداران بر این باورند برخی اعمال مانند تولیدمثل بسیار شخصی بوده و بایستی فارغ از هر گونه محدودیت باشد. بر این اساس، چون شبیهسازی یک روش تولیدمثلی است نبایستی تحت مقررات خاصی قرار بگیرد لذا افراد طبق حق آزادی تولیدمثلی میتوانند آن را در زندگی خود بهکار گیرند. ما در این نوشتار با توجه به منابع و مآخذ، آزادی تولیدمثلی و مسائل مربوط به آن و همچنین تولیدمثل نبودن شبیهسازی را مورد بحث و بررسی قرار دادهایم و در نهایت ادلهی طرفداران را رد کردهایم.
