3 نتیجه برای اخلاق آموزش
غلامحسین فلاحی نیا، مهناز یاونگی، امیر فرهنگ میر اسماعیلی، مرتضی مطهری پور،
دوره 5، شماره 9 - ( 12-1391 )
چکیده
اساتید و دانشجویان سرمایههای علم و اخلاق در جامعهاند و لازم است تا ساحت قانون و اخلاق را از هم جدا کنیم و مسؤولیتهای قانونی و اخلاقی اساتید، دانشجویان و سیستم آموزشی دانشگاهها را بر مبنای حقوق متقابل آنان تدوین کنیم. موضوع اخلاق حرفهای مدت هاست که در دانشگاههای ایران و جهان مورد توجه قرار گرفته و در گروههای شغلی برای آن تعاریف و مستنداتی ارائه شده است. یکی از شاخههای اخلاق حرفهای اخلاق معلمی است.در دانشگاه علوم پزشکی همدان با هدف ارتقای سطح اخلاق در جامعه دانشگاهی و در جهت نیل به اهداف والای نظام مقدس جمهوری اسلامی و اینکه اساتید و دانشجویان بهعنوان قشری فرهیخته باید مزین به اخلاق و آداب معلمی بر اساس آموزههای دینی باشند، در خردادماه سال 1387، با ابلاغ ریاست محترم وقت دانشگاه کمیتهای تحت عنوان اخلاق در آموزش تشکیل شد. کمیتهی مذکور با بهرهگیری از نظرات صاحبنظران و اساتید رشتههای مختلف علوم پزشکی اقدام به فعالیتهای مختلفی کرده که یکی از آنها برگزاری کارگاههای آموزشی جهت اعضای هیئت علمی بوده است. در طی چند سال اخیر 6 کارگاه آموزشی با هدف افزایش سطح دانش و معرفت اعضای محترم هیئت علمی در حوزهی اخلاق معلمی و اخلاق در محیطهای دانشگاهی برگزار کرده که شیوهی اجرای برنامهی آموزشی ابتدا بهصورت نشستهای علمی بوده اما بر اساس نظرسنجی از فراگیران و بررسی متون شیوه تغییرکرد و چهار کارگاه بعدی به شکل کارگروهی مبتنی بر ارائهی موردهای اخلاقی در موضوعات مختلف آموزشی برگزار شد. موضوع اخلاقی مورد نظر از جهات آداب و وظایف اساتید در آموزههای دینی، آداب و وظایف معلم نسبت به خود، آداب و وظایف معلم در اشتغالات علمی، آداب و وظایف معلم با دانشجو، آداب و وظایف معلم در امر تدریس و جلسهی درس، آداب و وظایف معلم نسبت به جامعه مورد بررسی و سپس در پایان بحث، کدهای اخلاقی درخصوص موضوع تدوین میشد. میانگین رضایت شرکتکنندگان از78 درصد به 92 درصد و نظر آنها در خصوص ضرورت شرکت در کارگاه از 80 درصد به 89 درصد افزایش داشته است. ارائهی کارگاههای آموزشی بهصورت مبتنی بر شاهد و ارائهی موارد اخلاقی مواجههشده و بحث گروهی پیرامون آن و رسیدن به کدهای اخلاقی جهت پیشگیری و هدایت موارد مشابه، اثرات بسیار مثبتی در توسعهی اخلاق در محیطهای آموزشی داشته است.
امیر احمد شجاعی،
دوره 5، شماره 9 - ( 12-1391 )
چکیده
یکی از موازین اخلاقی بودن دانشگاه، رعایت حقوق دانشجویان است. دانشجو در دانشگاه حقوق بسیاری دارد که یا قانونی هستند یا اخلاقی. حق یادگیری دانشجو از جمله حقوق دانشجویان است که هم قانونی است و هم اخلاقی، لذا با عنایت به متعدی بودن این حقوق، دانشگاه نسبت به آنها وظیفه دارد یعنی هم قانون و هم اخلاق حکم میکند که دانشگاه نسبت به یادگیری دانشجویان مواجههی اخلاقی داشته باشد یعنی فرایند آموزش به گونهای انجام شود که فراگیری دانشجو به بهترین شکل ممکن انجام پذیرد.مواجههی اخلاقی سه موضع دارد: 1- موضع قبل از وقوع فعل 2- حین انجام فعل 3- پس از انجام فعل. یعنی دانشگاه در سه موضع فوق باید به وظایف اخلاقی خود آگاه باشد یعنی 1- قبل از ارائهی درس 2- هنگام ارائهی درس و حضور دانشجو در کلاس 3- پس از اتمام درس وکلاس. دانشگاهها عموماً برای تحقق یادگیری دانشجو برخی قوانین و مقررات وضع میکنند و با اتکا به آنها در پی ادای حق یادگیری دانشجویان هستند اما سؤالاتی چند باقی میمانند:
1- آیا این قوانین و مقررات برای تحقق امر یادگیری کافی است؟
2- آیا وظایف اخلاقی دانشگاه در قبال یادگیری دانشجو، در لوای همین وظایف قانونی مستتر است؟
3- آیا سیستم آموزشی دانشگاه، خود وظیفهی نظارت بر وظایف خود را دارد یا واحد های دیگری برای نظارت و پایش امر یادگیری باید گمارده شوند؟
4- آیا دانشجو در مقام صاحب حقی که بسیاری از وظایف دانشگاه را رقم میزند، میتواند و لازم است که در احقاق حقوق آموزشی خود دخیل باشد و بر آن نظارت و پایش و اصلاحات انجام دهد؟
5- اگر پاسخ سؤال بالا مثبت است توصیف وضعیت فعلی با آن توافق دارد یا تغایر؟
در این مقاله به سؤالات بالا با توصیف وضعیت کنونی دانشگاههایی که میشناسیم پاسخ داده میشود و چنین نتیجه میگیریم که علیرغم آنکه حق یادگیری دانشجویان از جمله مهمترین رسالات دانشگاه است و وظایف گوناگونی بر آن مترتب است اما به شکل اخلاقی انجام نمیشود.
غلامحسین فلاحی نیا، مهناز یاونگی، امیرفرهنگ میراسماعیلی، مرتضی مطهری پور،
دوره 5، شماره 9 - ( 12-1391 )
چکیده
اساتید و دانشجویان سرمایههای علم و اخلاق در جامعهاند لازم است تا ساحت قانون و اخلاق را از هم جدا کنیم و مسؤولیتهای قانونی و اخلاقی اساتید، دانشجویان و سیستم آموزشی دانشگاهها را بر مبنای حقوق متقابل آنان تدوین کنیم. موضوع اخلاق حرفهای مدتهاست که در دانشگاههای ایران و جهان مورد توجه قرار گرفته و در گروههای شغلی برای آن تعاریف و مستنداتی ارائه شده است. یکی از شاخههای اخلاق حرفهای اخلاق معلمی است.
دردانشگاه علوم پزشکی همدان با هدف ارتقای سطح اخلاق در جامعهی دانشگاهی و در جهت نیل به اهداف والای نظام مقدس جمهوری اسلامی و اینکه اساتید و دانشجویان بهعنوان قشری فرهیخته باید مزین به اخلاق و آداب معلمی بر اساس آموزههای دینی باشند، در خرداد ماه سال 1387، با ابلاغ ریاست محترم وقت دانشگاه کمیتههایی با عنوان اخلاق در آموزش تشکیل شد.کمیتهی مذکور با بهرهگیری از نظرات صاحبهنظران و اساتید رشتههای مختلف علوم پزشکی اقدام به فعالیتهای مختلفی کرده که یکی از آنها برگزاری کارگاههای آموزشی برای اعضای هیأت علمی بوده است. در طی چند سال اخیر 6 کارگاه آموزشی با هدف افزایش سطح دانش و معرفت اعضای محترم هیأت علمی در حوزهی اخلاق معلمی و اخلاق در محیطهای دانشگاهی برگزار شده که شیوهی اجرای برنامهی آموزشی ابتدا بهصورت نشستهای علمی بود اما بر اساس نظرسنجی از فراگیران و بررسی متون شیوه تغییرکرد و چهار کارگاه بعدی به شکل کارگروهی مبتنی بر ارائهی موردهای اخلاقی در موضوعات مختلف آموزشی برگزار شد. موضوع اخلاقی مورد نظر از جهات آداب و وظایف اساتید در آموزههای دینی،آداب و وظایف معلم نسبت به خود، آداب و وظایف معلم در اشتغالات علمی، آداب و وظایف معلم با دانشجو، آداب و وظایف معلم در امر تدریس و جلسهی درس، آداب و وظایف معلم نسبت به جامعه مورد بررسی قرار میگرفت و سپس در پایان بحث، کدهای اخلاقی در خصوص موضوع تدوین میشد. میانگین رضابت شرکتکنندگان از78 به 92 درصد و نظر آنها در خصوص ضرورت شرکت در کارگاه از 80 درصد به89 افزایش داشت.
