یکی از مهمترین کارکردهایی که در همانندسازی حیوانات، بهویژه به روش انتقال هستهی سلول بالغ، برشمرده شده است، موضوع تکثیر حیوانات دارای خصایص ممتاز ژنتیکی یا حیوانات دستکاری شدهی ژنتیکی برای تولید مواد غذایی با کیفیت بالاتر و در مقیاسی وسیعتر است. به همین دلیل، امروزه، کشورهای پیشرفته بهویژه آمریکا ادعا کردهاند که در آیندهای نه چندان دور، مواد غذایی حاصل از حیوانات همانندسازی شدهی زراعی در دسترس مصرفکنندگان قرار خواهد گرفت.این امر باعث بروز نگرانیهای بسیاری در جوامع مختلف، بهویژه در میان اخلاقگرایان، شده است. نقطهی مشترک تمامی این نگرانیها خطرات احتمالی همراه با مصرف این مواد غذایی بر روی سلامت انسان است. در این راستا، این انتقادات بهطور خاص در چهارچوب اخلاق غذا و اصول آن و همچنین اصل احتیاط مطرح شده است.از آنجا که ماهیت این مقاله مروری - تحلیلی است، براساس روش تحلیلی - توصیفی و با بررسی اسناد موجود دربارهی مواد غذایی حاصل از حیوانات همانندسازی شده، سعی شده است تا ضمن ارائهی تصویری کلی از اخلاق غذا و اصول آن، انتقادات اخلاقی مطرح شده دربارهی این موضوع بررسی شود.در حال حاضر، عرضهی این محصولات بهدلیل عدم وجود قطعیتهای علمی لازم و همچنین طرح ابهامات بسیار پیرامون عواقب احتمالی بلندمدت آن بر سلامت انسان، مغایر با اصل احتیاط و اصول اخلاق غذاست و از نظر اخلاقی موجه نمیباشد.
