جستجو در مقالات منتشر شده


2 نتیجه برای اسطوره

بهزاد قربانی،
دوره 5، شماره 8 - ( 12-1391 )
چکیده

سلامت جنسی از موضوعات بسیار مهم بهداشت باروری است که توجه یا عدم توجه به آن، تأثیرات مهمی در جنبه‌های مختلف زندگی هر فرد و نهایتاً سلامت خانواده خواهد داشت. محدودیت‌های خاص فرهنگی از یک‌سو و راه‌های اطلاع‌رسانی نه‌چندان مناسب از سوی دیگر، موجب انتقال ناقص یا حتی نادرست بسیاری از موضوعات مربوط به مسائل جنسی و ایجاد باروهای غلط بین مردم شده است.
از سوی دیگر، مشکلات جنسی معمولاً با نوعی خجالت برای افراد همراه است و در نتیجه صحبت کردن درباره‌ی آن هم برای بیمار و هم برای پزشک آسان نیست. بیماران معمولاً تا زمانی که نتوانند ارتباط مناسبی با پزشک یا سایر اعضای تیم درمان برقرار کنند به این مشکل اشاره نمی‌کنند. هم‌چنین، آنان جز با پرسیدن سؤالات خاص، داوطلب پاسخگویی نمی‌شوند. آنچه مسلم است پزشکانی که چنین سؤالاتی را به‌طور معمول در گرفتن تاریخچه از بیمار مطرح می‌کنند دو برابر بیش از پزشکانی که منتظر اشاره‌ی بیمار هستند، مشکلات جنسی را تشخیص می‌دهند.
گاهی نیز ممکن است روش ارتباط جنسی بین زوجین غیر مفید بوده و باعث مهار برانگیختگی همسر شود یا توقعات جنسی افراد ممکن است غیر واقعی باشند. بحث و چالش در مورد اسطوره‌های جنسی نادرست در این‌گونه موارد می‌تواند مفید باشد. هر چند چنین افسانه‌هایی به هر دو جنس زن و مرد ارتباط می‌یابد اما عمدتاً در زن‌ها بیش‌تر دیده می‌شود. باورهایی هم‌چون این‌که زن‌ها باید منتظر باشند تا مردها رابطه‌ی جنسی را شروع کنند و اگر زنی آغاز‌کننده‌ی رابطه‌ باشد حیثیت و عفت اخلاقی خود را حفظ نکرده است یا اگر زنی به ارگاسم نمی‌رسد باید آن را تقلید نماید یا این‌که طلب رابطه‌ی ‌جنسی موجب لوث شدن آن می‌شود و یک رابطه‌ی جنسی درست باید خود به‌خودی شکل بگیرد و ترجیحاً هر دو نفر در یک زمان به ارگاسم برسند و خیلی باورهای دیگر که اساساً نادرست بوده و تصحیح آن‌ها در قالب رابطه‌ی درمانگر و مراجع می‌تواند بخش زیادی از این باورها را اصلاح و مفهوم جدیدی از اخلاق در ارتباط جنسی بین زوجین را ترسیم کرد. شرح کامل این اسطوره‌های نادرست جنسی در متن کامل مقاله مورد بحث قرار گرفته است. هدف از طرح این موضوع نیز تأکید به این باورها در روند درمان مراجعان است که تنها با پرس‌و‌جو و اخذ شرح حال دقیق جنسی از سوی پزشک درمانگر قابل بازیابی و اصلاح است.


یگانه فرنامیان، عاتکه رسمی،
دوره 14، شماره 0 - ( 1-1400 )
چکیده

اصطلاحات پزشکی که در حال حاضر به کار می‌روند، از منابع مختلف نشأت گرفته‌اند. این اصطلاحات اغلب از یک اپونیم گرفته شده‌اند؛ اپونیم، در اصل نام پزشک و دانشمندی است که یک ناهنجاری یا روش درمانی را کشف کرده یا اولین‌بار یک ناهنجاری را گزارش کرده؛ همچنین می‌تواند نام منطقه‌ای باشد که یک بیماری اولین‌بار در آنجا شیوع یافته است. اپونیم‌ها گاه با اسطوره و ادبیات و هنر نیز پیوند می‌یابند؛ البته شخصیت‌های اساطیری و ادبی و هنری که در علم پزشکی به‌صورت اپونیم کاربرد یافته‌اند، اغلب به اساطیر یونان و روم مربوط می‌شوند. اگرچه بدون اطلاع از نام‌های قدیم یک بیماری چون: سرسام، برسام، داء‌الفیل، داءالرقص، پیسی، دق، ذات‌الریه و ذات‌الجنب می‌توان به تخصص در علم پزشکی دست یافت، یادآوری نام‌های ادبی و اساطیری، حتی آن‌هایی که امروزه کاربرد عملی ندارند یا در جایی از تاریخ پزشکی فراموش شده‌اند، علم پزشکی را تلطیف کرده و به ما امکان می‌دهد علم و هنر را به هم پیوند دهیم. در این مقاله اپونیم‌های مربوط به علوم پزشکی در شاخه‌های آناتومی و بیوشیمی بر مبنای اسطوره مطالعه و بررسی می‌شود.


صفحه 1 از 1     

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به اخلاق و تاریخ پزشکی ایران می‌باشد.

طراحی و برنامه نویسی: یکتاوب افزار شرق

© 2026 , Tehran University of Medical Sciences, CC BY-NC 4.0

Designed & Developed by: Yektaweb