یکی از موارد مندرجه در حقوق جدید بیماران، مبحث رضایت آگاهانه در اعمال پزشکی است که در طی چند دههی گذشته موضوع و محور اصلی بحثهای اخلاق پزشکی را به خود اختصاص داده است. رضایت آگاهانه ازجمله کلیدیترین مفاهیم مطرح اخلاق پزشکی و حقوق بیمار در جهان بوده بهنحوی که حضور واقعی آن قبل از انجام فعالیتهای تشخیصی و درمانی، منتج به نتایج مثبت اخلاقی و بالینی خواهد شد.
پژوهش حاضر، از نوع توصیفی- تحلیلی بوده است. دادهها با استفاده از پرسشنامهای که بر اساس کدهای بینالمللی اخلاق پزشکی و رضایت آگاهانه و با استفاده از مقالات و کتب متعدد داخلی و خارجی طراحی گردید، از 80 بیمار بستری جمعآوری و با استفاده از نرم افزار SPSS در دو سطح آمار توصیفی و استنباطی تحلیل گردیدند.
نتایج حاصله نشان میدهند که میزان مشارکت بیماران در تصمیمگیریهای بالینی در حد متوسط بوده است. میزان فهم و درک بیماران از اطلاعات ارائه شده به آنها، میزان اطلاعات (مطلع بودن) بیماران در هنگام تصمیمگیری و رضایت دادن و در مجموع میزان آگاهانه بودن رضایت کسب شده از بیماران بستری در بیمارستانهای منتخب همگی در سطح نامطلوب و نامناسب قرار داشتند. همچنین وضعیت و میزان آگاهانه بودن رضایت کسب شده از بیماران بر حسب وضعیت تأهل، تحصیلات بیماران و بخشهای بستری اختلاف معنیدار نشان دادند.
یافتههای پژوهش نشاندهندهی وضعیت نامناسب و پایین آگاهانه بودن رضایت کسب شده از بیماران در بیمارستانهای مورد مطالعه بود. همچنین مشخص گردید که فرایند، نحوه و شیوههای کسب رضایت آگاهانه میبایست بر اساس شرایط مکانی و زمانی تغییرات اساسی داشته باشد تا انشاءالله روند اخلاقی خدمترسانی در بخش بهداشت پررنگتر گردد. لذا در پایان در این مطالعه پیشنهاداتی برای بهبود وضعیت کسب رضایت آگاهانه، بر اساس یافتههای پژوهش ارائه گردیده است.
