فاطمه هاشمی، عیرضا نیکبخت نصر آبادی، فریبا اصغری،
دوره 4، شماره 2 - ( 1-1390 )
چکیده
گزارش خطاهای حرفهای برای ارتقای امنیت بیمار نه تنها در بیمارستان که در مراکز سرپایی مراقبت نیز امری اساسی و یک فعالیت ضروری محسوب میگردد. متأسفانه، پرستاران نیز مانند بسیاری از پرسنل تیم پزشکی بیشتر اشتباهات و خطاهای کاری خود را گزارش نمیکنند. هدف مطالعهی حاضر تبیین عوامل مرتبط با گزارش خطاهای پرستاری از طریق کشف تجربیات پرستاران بالینی و مدیران پرستاری در خصوص این موضوع بود.
این پژوهش مطالعهای کیفی است که با مشارکت 115 پرستار شاغل در بیمارستانها و درمانگاههای تخصصی دانشگاههای علوم پزشکی تهران و شیراز انجام پذیرفته است. اطلاعات به کمک بحث گروهی نیمهسازمان یافته در 17 جلسه جمعآوری و سپس بر اساس رویکرد تحلیل محتوای قراردادی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. طبقات اصلی پدیدار شده در این مطالعه عبارت بودند از: الف) نگرش کلی پرستاران نسبت به خطاهای کاری، ب) موانع گزارش خطاهای پرستاری و ج) انگیزانندههای گزارش خطا.
گزارش خطاها، اطلاعات فوق العاده گرانبهایی را برای پیشگیری از بروز خطاهای بعدی و ارتقاء ایمنی بیماران فراهم مینماید. در مجموع، با توجه به موانع و انگیزانندههای گزارش خطاهای پرستاری لازم است که قوانین و مقرراتی در این زمینه وضع شود و در آن قوانین نحوهی گزارشدهی خطا و عناصر تشکیل دهندهی آن از جمله خود خطا بهطور واضح تعریف و تعیین گردند.
