بیصداقتی تحصیلی یکی از چالشهای مهم مراکز آموزشی است. در پژوهش حاضر، نقش واسطهای عدم درگیری اخلاقی در رابطهی بین منشهای اخلاقی با بیصداقتی تحصیلی بررسی شد. پژوهش حاضر از نوع همبستگی است. جامعهی آماری شامل همهی دانشجویان دانشگاه شیراز بود؛ شرکتکنندگان پژوهش شامل 246 دانشجو، به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شدند. برای سنجش متغیرهای پژوهش از مقیاسهای عدم درگیری اخلاقی، رفتار غیرمولد تحصیلی و پرسشنامهی منشهای اخلاقی استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش، از روش مدلیابی معادلات ساختاری با نرمافزار AMOS استفاده شد. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد منشهای مثبت اخلاقی، بهصورت مستقیم با بیصداقتی تحصیلی رابطه دارد؛ همچنین منشهای منفی اخلاقی، هم بهصورت مستقیم و هم با واسطهگری عدم درگیری اخلاقی، با بیصداقتی تحصیلی رابطهی معنادار دارد. عدم درگیری اخلاقی نیز، بهصورت مستقیم، پیشبینیکنندهی بیصداقتی تحصیلی در دانشجویان بود. با توجه به یافتهها میتوان نتیجه گرفت منشهای مثبت اخلاقی، بهصورت مستقیم و منشهای منفی اخلاقی، بهتنهایی یا با واسطهی عدم درگیری اخلاقی، بیصداقتی تحصیلی را پیشبینی میکنند. عدم درگیری اخلاقی نیز، پیشبینیکنندهی بیصداقتی تحصیلی دانشجویان بود.
