لیلا نیکویی نژاد،
دوره 4، شماره 5 - ( 7-1390 )
چکیده
همسانسازی انسانی از جدیدترین و پیشرفتهترین فناوریهای بشر در زمینهی علوم پزشکی و ژنتیک بهشمار میرود. همسانسازی رؤیای جاودانه زیستن و میل به جاودانگی بشر را تقویت کرد. موفقیت دانشمندان در این زمینه نگرانیهای زیادی برای اندیشمندان، بهویژه علمای علم اخلاق ایجاد کرده است.
همسانسازی، اعم از حیوانی و انسانی، از زوایای متعدد بررسی شده است اما یک مسألهی اساسی و مهم که در مورد نمونههای انسانی کمتر مورد توجه محققان و اندیشمندان قرار گرفته، مسألهی اختیار فرد همسان شده در روند این فناوری است؛ زیرا کسب رضایت آگاهانه که از اصول مهم اخلاق پزشکی در آزمونیهای انسانی است، امری امکانناپذیر خواهد شد.
اختیار، پایه و اساس کمال بشری و فلسفهی نزول شریعت الهی است و آنچه در این جستار حائز اهمیت میباشد سؤالهایی است از قبیل اینکه آیا این فناوری ناقض اختیار فرد همسانسازی شده نمیباشد؟ آیا دستکاری ژنتیکی قبل از تولد، اختیار فرد را نقض نمیکند؟
در این نوشتار با عنوان «اختیار در فرایند فناوری همسانسازی انسانی» با کمک روش کتابخانهای، به تحلیل و بررسی این مسأله میپردازیم.
