فریبا حاجی علی، محدثه معینیفر،
دوره 4، شماره 1 - ( 12-1389 )
چکیده
هر یک از ادیان الهی دارای اصول و قواعد ویژهای برای انتساب طفل به پدر ومادرش میباشند که مسائل مستحدثهای همچون تلقیح مصنوعی و شبیهسازی، بر اساس همان قواعد و اصول تبیین میشوند. مقالهی حاضر بهطور موردی، اصول کلی دین یهود را در انتساب طفل به پدر و مادر بررسی کرده، مسألهی نسب طفل شبیهسازی شده را بهطور خاص موضوع پژوهش قرار میدهد.
نتایج بهدست آمده نشان میدهد که عالمان یهود، ضمن رد رابطهی همسانی(دوقلوهای ژنتیکی)، به بحث نسب فرزند حاصل از این فرآیند میپردازند. ایشان در مورد منشأ انتساب طفل شبیهسازی شده به پدر، نظرات گوناگونی دارند. دیدگاه اول این است که اگر اهداکنندهی مادهی ژنتیکی مرد باشد، عنوان پدری برای وی تحقق مییابد. اما در دیدگاه دوم، اگر رابطهی جنسی، میان زوجین صورت نگرفته باشد، عناوین والدینی نیز تحقق نخواهد یافت. عالمان یهود در مورد منشأ انتساب طفل شبیهسازی شده به مادر نیز نظرات گوناگونی ارائه دادهاند. طبق دیدگاه اول، صاحب رحم، مادر قانونی طفل شبیهسازیشده محسوب میشود. در دیدگاه دوم، بهدلیل قانونی بودن وجود دو مادر برای طفل، در دین یهود، اگر اهداکنندهی مادهی ژنتیکی (صاحب سلول) زن باشد، میتواند در کنار صاحب رحم، مادر طفل شناخته شود.
