علی اکبر جعفری،
دوره 4، شماره 5 - ( 7-1390 )
چکیده
غیاث الدین منصور دشتکی شیرازی از حکما و فلاسفهی بزرگ در ایران دورهی اسلامی است. در میان علوم و تخصصها، کمترین توجه، به شخصیت و فعالیتهای عملی او در حوزهی طب و پزشکی شده است. این مسأله موجب شده تا سایر دانشها و علومی که او در آنها نیز تخصص زیادی داشت، مورد غفلت واقع شود. در مجموعه آثار دشتکی، دو اثر علمی در حوزهی طب وجود دارد. همچنین، گزارشهای تاریخی از رفتارهای بهداشتی و رعایت توصیههای پزشکی توسط او سخن میگویند. این مسائل نشاندهندهی این واقعیت است که دشتکی علیرغم گرفتاریهای علمی و اجرایی، در امور طب نیز چهرهای شاخص بوده است. براین اساس، این مقاله با رویکرد توصیفی - تحلیلی به بررسی شخصیت او در حوزهی پزشکی و نیز معرفی رسالهی طبی معالم الشفای او میپردازد. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بررسی تاریخ طب ایرانی - اسلامی در قرن دهم هجری بدون در نظر گرفتن دشتکی و رسالهی طبی معالم الشفاء، پژوهشی ناقص خواهد بود. از این رو، پیشنهاد شده است تا این رساله، ترجمه و چاپ شود تا در این دسته از تحقیقات مورد استفاده واقع شود.
