امکان شبیهسازی انسانی پس از ساخت گوسفند مشهور جهانی، دالی، به علت مسائل اخلاقی آن دغدغههای فراوانی را در سرتاسر دنیا ایجاد نموده است. صدمات فیزیکی حاصل از دستکاریهای تخمدان، هسته و رویان و همچنین امکان آسیبهای روحی - روانی، از جمله نگرانیهای موجود در این رابطه است.
یکی از مهمترین آسیبهای روحی - روانی، که بسیار نیز مطرح میشود، امکان زوال مفهوم «فردیت» یا «یگانگی » است. گرچه بطلان فرضیهی « جبرگرایی ژنتیک » ثابت شده است، لیکن در رابطه با شبیهسازی و مسألهی هویت ابهاماتی وجود دارد که در این نوشتار ضمن ارائهی دلایلی امکان ورود آسیبهای روحی - روانی در رابطه با هویت و فردیت بهخصوص در مسألهی هویت روانی را وارد میدانیم.
با ورود این فناوری بایستی بار دیگر خودمان و هویتمان را تعریف نماییم؛ چرا که افراد شبیهسازی شده از نظر ژنتیکی دوقلوی همسان فرد دیگری هستند که قبلاً زندگی نموده است و این مسأله ممکن است انتظارات فرد شبیه از زندگی خود را تحت شعاع زندگی فرد اصلی ( دوقلوی پیشین ) قرار دهد. به علاوه اینکه بینظیر بودن ساختار ژنتیکی افراد نه تنها برای خودشان بلکه برای والدین و دیگران نیز حائز اهمیت است با بهکارگیری این فناوری رعایت نمیشود. در نتیجه، نبایستی فناوری شبیهسازی را برای ساخت آدمی بهکار بندیم.
