یکی از منابع مهم در طب سنتی اسلامی، روایات برجایمانده از معصومین علیهمالسلام است. اولین شرط برای بهرهگیری از این روایات، بهویژه در طب، فهم دقیق و درست آنهاست. وجود ویژگیهایی مانند دارابودن وجوه مختلف معنایی، اطلاق و تقیید، عمومیت و خصوصیت معنا، محکم و متشابه بودن، ناسخ و منسوخ بودن، از سویی و گذار روایات مذکور از دورانهای پرفرازونشیب تاریخی و درنتیجه، بروز آسیبهایی مختلف چون: تحریف معنوی و لفظی، نقل به معنا، ابهام، ایجاز، جعل و... در این روایات از سوی دیگر، فهم نظاممند و صحیح آنها را بر تحقق شرایطی خاص و بهکارگیری قواعد فهم، استوار ساخته است. استفاده از قراین متصل در فهم روایات طبی، بیشترین کاربرد را در میان قواعد فهم دارد. تحقیق حاضر با بررسی روایات مرتبط، قراین متصل به آنها را تحلیل و چگونگی بهکارگیری آنها در فهم این دسته از روایات را مطالعه کرده است.
