هدف پژوهش حاضر تعیین رابطهی بین حساسیت پردازش حسی و خودتنظیمی شناختیهیجانی با واسطهگری منشهای اخلاقی در میان دانشجویان بود. شرکتکنندگان پژوهش 293 دانشجوی رشتهها و مقاطع مختلف دانشگاه شیراز (علوم پزشکی و وزارت علوم) که در سال تحصیلی ۱۳۹۷ - ۱۳۹۸ مشغول به تحصیل بودند. برای سنجش متغیرهای مورد مطالعه از سه مقیاس حساسیت بالای شخصی (پردازش حسی) HSPS، منشهای اخلاقی و مقیاس تنظیم شناختی هیجان (CERQ-P) و برای ارزیابی مدل پیشنهادی پژوهش از مدلیابی معادلات ساختاری (SEM) با استفاده از نرمافزار AMOS استفاده شد؛ روابط واسطهای نیز با استفاده از روش بوت استراپ آزموده شدند. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد حساسیت زیباییشناختی بهطور مستقیم (01/0p<، 67/0=β) و همچنین با واسطهگری منشهای اخلاقی مثبت (01/0p<، 26/0=β)، خودتنظیمی شناختیهیجانی مثبت را پیشبینی میکند؛ به سخن دیگر، افرادی که تفاوتهای ظریف محیط را بهتر تشخیص میدهند، برای تغییر مقدار و نوع تجربههای هیجانی تلاش میکنند و در این امر موفقترند. از طرفی، سهولت تحریک بهطور مستقیم و مثبت (01/0p<، 33/0=β) و همچنین با واسطهگری منشهای اخلاقی منفی (01/0p<، 12/0=β) میتواند خودتنظیمی شناختیهیجانی منفی را پیشبینی کند؛ در واقع افرادی که آستانهی حسی پایینی دارند، کمتر میتوانند با وضعیت تنشزا و اتفاقات ناگوار کنار بیایند و از راهبردهای هیجانی ناسازگارانه استفاده میکنند. در نهایت منشهای اخلاقی مثبت، بهطور مستقیم، خودتنظیمی شناختیهیجانی مثبت (01/0p<، 30/0=β) و منشهای اخلاقی منفی، بهطور مستقیم، خودتنظیمی شناختیهیجانی منفی (01/0p<، 38/0=β) را پیشبینی میکنند.
