پرستاران به دلیل فشار روانی بالای کاری همواره در معرض فرسودگی شغلی قرار دارند. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطهی بین نیاز به نمایشگری و محتوای شغلی با فرسودگی شغلی در پرستاران انجام گرفت. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری پژوهش را همهی پرستاران شهر اردبیل تشکیل دادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس تعداد 247 پرستار بهعنوان نمونه انتخاب شدند. از پرسشنامهی فرسودگی شغلی (ضریب آلفای کرونباخ 76/0)، پرسشنامهی محتوای شغلی (ضریب آلفای کرونباخ 83/0) و مقیاس نیاز به نمایشگری (ضریب آلفای کرونباخ 81/0) برای جمعآوری دادهها استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی و آمار استنباطی ضریب همبستگی پیرسون و تجزیه و تحلیل رگرسیون چندگانه به روش همزمان استفاده شد. یافتهها نشان داد بین محتوای شغلی و مؤلفههای آن با فرسودگی شغلی (01/0>p) رابطهی منفی و معنادار و بین نیاز به نمایشگری و مؤلفههای آن با فرسودگی شغلی (01/0>p) رابطهی مثبت و معنادار وجود دارد. نتایج نشان داد نیاز به نمایشگری و محتوای شغلی دو عامل اثرگذار بر فرسودگی شغلی هستند که توجه بیشتر به این شاخصها میتواند باعث کاهش فرسودگی شغلی در پرستاران شهرستان اردبیل شود.
