شیوع گسترده و افزایش روزافزون آمار مرگومیر ناشی از ویروس کرونا، باعث بروز آسیبهای روانشناختی فراوان، ازجمله فشارهای روانی، در افراد شده است؛ لذا، این پژوهش با هدف مطالعهی رابطهی استرس ادراکشده با راهبردهای مقابلهای همراهان بیماران کرونایی بستری در بخش آیسییو مراکز درمانی شهر اردبیل انجام شد. پژوهش حاضر، مطالعهای توصیفیتحلیلی است. نمونهگیری، به روش در دسترس، از میان همراهان بیماران کرونایی بستری در بخش مراقبتهای ویژه صورت گرفت (محدودهی زمانی اردیبهشت تا شهریور 1399). تعداد نمونههای پژوهش، با توجه به نتایج مطالعهی مقدماتی، 462 نفر برآورد شد. اطلاعات گردآوریشده، شامل مشخصات دموگرافیک همراه بیمار، پرسشنامهی استرس ادراکشدهی کوهن و پرسشنامهی سبکهای مقابلهای بلینگز و موس بود. دادههای جمعآوریشده، با استفاده از آزمونهای تی مستقل، من ویتنی، اسپیرمن و مجذور کای و آزمون واریانس یکطرفه، با نرمافزار SPSS، نسخهی 24، تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد که میانگین و انحراف معیار استرس ادراکشده، 92/5 ± 80/44 و سبکهای مقابلهای هیجانمدار و مسألهمدار، بهترتیب، 02/3 ± 08/19 و 54/5± 35/32 بود.
آزمون ضریب همبستگی اسپیرمن، بین استرس ادراکشده با سبک مقابلهای مسألهمدار 0.321 = r و هیجانمدار 0.113 = r ارتباطی معنیدار را نشان داد. ( 0.05 > p )
بر اساس نتایج این پژوهش، همراهان بیماران کرونایی بستریشده در بخش مراقبتهای ویژه، بیشتر، از شیوههای مقابلهای هیجانمدار استفاده میکنند که نتیجهی آن، افزایش رفتارهای هیجانی است؛ لذا، برای کمک به سلامت روانی همراهان بیماران کرونایی، میتوان از طریق طراحی و اجرای برنامههای آموزشی و حمایتیمراقبتی، به تقویت کاربرد سبک مقابلهای مسألهمدار کمک کرد.
