سمیه محمدی، فریبا برهانی، لیلی روشن زاده، مصطفی روشن زاده،
دوره 7، شماره 2 - ( 4-1393 )
چکیده
یکی از چالشهای اخلاقی که پرستاران بهواسطهی ماهیت حرفهی خود با آن روبهرو هستند؛ دیسترس اخلاقی است. مواجهی مکرر پرستاران با این پدیده میتواند عواقب متفاوتی از جمله سرخوردگی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران را بهدنبال داشته باشد. این حالت خود بهطور مستقیم باعث افت کیفیت مراقبت و اختلال در دستیابی به اهداف سلامتی خواهد شد. لذا در مطالعهی حاضر به بررسی ارتباط بین دیسترس اخلاقی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران در پرستاران میپردازیم.مطالعهی توصیفی - تحلیلی حاضر بر روی260 پرستار از بخشهای مراقبتهای ویژه شهر کرمان که به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدهاند صورت گرفته است. در این مطالعه ابزار دیسترس اخلاقی Corley و پرسشنامه خستگی از ارائهی مراقبت به بیمارFigley برای جمعآوری دادهها مورد استفاده قرار گرفته و دادهها پس از جمعآوری توسط نرم افزار SPSS نسخهی 16 و با استفاده از آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفته است.نتایج این مطالعه حاکی از آن است که بین دیسترس اخلاقی و خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران، ارتباط مثبت معنیداری وجود داشته است (05/0P<). میانگین نمرهی دیسترس اخلاقی از کل نمره 5-0 در ابعاد شدت (8/0±5/3) و در ابعاد تکرار (55/0±9/3) بوده است. میانگین نمرهی خستگی از ارائهی مراقبت به بیماران نیز از کل نمره 5-0 (68/0±5/3) بوده است. توجه به سطح دیسترس اخلاقی و همچنین، ارتباط آن با خستگی از ارائهی مراقبت حاکی از آن است که شرایط ایجاد کنندهی دیسترس اخلاقی نقش مهمی در کیفیت مراقبت داشته و باید با ارائهی راهکارهایی از بروز این شرایط جلوگیری شود. آگاه کردن پرستاران نسبت به پدیدهی دیسترس اخلاقی و عواقب آن و همچنین، انجام مشاورههای دورهای نقش مهمی در شناسایی و کنترل دیسترس اخلاقی و در نتیجه عواقب آن خواهد داشت.
علی اکبری، علیرضا آرمان، علیرضا نیکبخت نصرآبادی،
دوره 17، شماره 0 - ( 10-1403 )
چکیده
شجاعت اخلاقی برای پرستاران بخش مراقبتهای ویژه (ICU)در رویارویی با چالشهای اخلاقی و حمایت از بیماران، حیاتی است؛ با اینحال، عوامل اثرگذار بر بروز این ویژگی، بهخوبی درک نشدهاند. این مرور به شناسایی پیشبینیکنندههای کلیدی شجاعت اخلاقی در پرستاران بخش مراقبت ویژه پرداخته و بینشهایی برای بهبود تصمیمگیری اخلاقی و مراقبت از بیماران در محیطهای بحرانی ارائه داده است. این مطالعه بر اساس اصول مرور نظاممند کاکرین و دستورالعملهای PRISMA انجام شده است. با استفاده از کلیدواژههای انگلیسی و فارسی مرتبط با شجاعت اخلاقی، پرستاران بخش مراقبت ویژه و پیشبینیکنندهها در پایگاههای دادهی بینالمللی PubMed Scopus, و Web of Science جستوجویی جامع انجام گرفت و منابع خاکستری از طریق Google Scholar بررسی شدند. هیچ محدودیت زمانی برای جستوجو اعمال نشد. معیارهای ورود، شامل مطالعات مشاهدهای متمرکز بر پیشبینیکنندههای شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU بود. معیارهای خروج، شامل مقالات تکراری، مرورها، کارآزماییهای بالینی، دیدگاهها و مقالات فاقد دادههای اولیه یا روششناسی شفاف بود. دو نویسنده، غربالگری و استخراج دادهها را بهصورت مستقل انجام دادند و اختلافات از طریق توافق با نویسندهی سوم حل شد. برای ارزیابی کیفیت از مقیاس نیوکاسلاتاوا (NOS) استفاده شد و دادههای مطالعات انتخابشده بهصورت نظاممند در یک جدول استخراج سازماندهی شدند. در مجموع، ۱۳۶ مقاله شناسایی شد که پس از غربالگری، ۲۴ مطالعهی مشاهدهای شامل ۴ مطالعهی مقطعی و ۸ مطالعهی کوهورت انتخاب شدند. این مطالعات، عوامل کلیدی اثرگذار را بر شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU شناسایی کردند که شامل سن، جنسیت، تجربهی حرفهای، آموزش اخلاقی و حمایت محیط کار بود. پرستاران مسنتر و زنان، تمایل بیشتری به بروز شجاعت اخلاقی داشتند؛ همچنین، پرستارانی که تجربهی کاری بیشتری داشتند و آموزش رسمی اخلاقی دریافت کرده بودند، توانایی بیشتری برای مقابله با چالشهای اخلاقی نشان دادند؛ علاوهبراین، محیط کار حمایتی و باورهای اخلاقی شخصی در تشویق پرستاران به حمایت از بیماران و مقابله با رفتارهای غیراخلاقی، نقشی مهم ایفا کردند. این یافتهها، اهمیت عوامل فردی و سازمانی را در تقویت شجاعت اخلاقی برجسته میکند. این مرور نشان میدهد، سن، جنسیت، تجربه، آموزش اخلاقی و حمایت محیط کار از پیشبینیکنندههای کلیدی شجاعت اخلاقی در پرستاران ICU هستند و اهمیت عوامل فردی و سازمانی را در ارتقاء رفتار اخلاقی نشان میدهد.
