امین دوستی ایرانی، فهیمه باقری امیری، راضیه خواجه کاظمی، احسان مصطفوی،
دوره 13، شماره 1 - ( دوره 13، شماره 1، بهار 1396 )
چکیده
مقدمه و اهداف: اعتیاد به اینترنت نوعی اختلال روانشناختی اجتماعی است، که با علایمی همچون اختلالهای عاطفی، کنارهگیری و از همگسیختگی رابطههای اجتماعی همراه است. علاوه بر این، این اختلال پیامدهای مهمی را برای افراد در محل کار به وجود میآورد و بر کارایی افراد هم اثر منفی میگذارد. هدف این مطالعه، بررسی وضعیت اعتیاد به اینترنت در گروههای دانشگاهی علوم پزشکی بود.
روش کار: این مطالعه یک مطالعه مقطعی بود که در فاصله زمانی اردیبهشتماه تا مهرماه 1392 در حاشیه کنگرههای اپیدمیولوژی، و همایش های میکروبشناسی و بیماریهای کودکان انجام شد. نمونههای مورد بررسی شامل دانشجویان و دانشآموختگان رشتههای اپیدمیولوژی، علوم بالینی و علوم پایه از دانشگاههای علوم پزشکی سراسر کشور بودند. پرسشنامه اعتیاد به اینترنت Young برای بررسی وضعیت اعتیاد به اینترنت استفاده شد.
یافتهها: در این مطالعه 131 نفر از گروههای تخصصی اپیدمیولوژی، علوم بالینی و علوم پایه شرکت کردند. میانگین سنی (انحراف معیار) شرکتکنندگان 1/36 (4/8) سال بود. نسبت اعتیاد به اینترنت خفیف و متوسط به ترتیب 83/61 درصد (فاصله اطمینان 95 درصد: 26/70-53/40) و 95/26 درصد (فاصله اطمینان95 درصد: 56/33-35/18) بود. هیچکدام از شرکتکنندگان از اعتیاد شدید به اینترنت رنج نمیبرند.
نتیجه گیری: در این مطالعه اعتیاد شدید به اینترنت مشاهده نشد، اما نسبت بالایی از افراد مورد مطالعه به اعتیاد خفیف و متوسط مبتلا بودند. با این وجود، سهم بالایی از افراد در معرض خطر ابتلا به فرم شدید اعتیاد به اینترنت قرار دارند. بنابراین برنامهریزی برای اقدامات پیشگیرانه از اعتیاد به اینترنت در گروههای دانشگاهی ضروری به نظر میرسد.
قباد مرادی، ارشد ویسی، خالد رحمانی، حسین عرفانی، امین دوستی ایرانی، محمد ضا شیرزادی، فرانک قراچورلو، محمود نبوی، محمد مهدی گویا،
دوره 15، شماره 1 - ( دوره 15، شماره 1 1398 )
چکیده
مقدمه و اهداف: کنترل لیشمانیازیس در هر کشور بهویژه در کشورهایی که این بیماری آندمیک است نیازمند طراحی و اجرای یک نظام مراقبت منسجم ملی است. ایران از قدیم بهعنوان یکی از کشورهای آندمیک لیشمانیازیس در سطح دنیا مطرح بوده است. هدف از انجام مطالعه حاضر مروری بر نظام مراقبت لیشمانیازیس در ایران است.
روش کار: مطالعه حاضر شامل مرور دادههای نظام مراقبت و گزارشها و مستندات و گایدلاینهای انتشاریافته مرتبط با مراقبت لیشمانیازیس در ایران، بررسی ساختارهای موجود و دیدگاههای مدیران و کارشناسان مرکز مدیریت بیماریهای واگیر کشور در زمینه مراقبت این بیماری در ایران در سال ۱۳۹۷ بودند.
یافتهها: هماکنون نظام مراقبت برای دو بیماری لیشمانیوز جلدی و لیشمانیوز احشایی در کشور اجرا میشود. گزارش موارد این بیماریها بهصورت ماهیانه است. علاوه بر بررسی سوابق اپیدمیولوژیک افراد مبتلا، درمان و پیگیری موارد و همچنین پیگیری اطرافیان مطابق راهنماهای اختصاصی هرکدام از این بیماریها انجام میشود.
نتیجهگیری: اگرچه در نظام مراقبت کنونی برای لیشمانیوزها در ایران، فرآیند گزارش دهی موارد در طی سالهای اخیر بهبودیافته است، اما کم گزارشدهی موارد بهویژه در لیشمانیوز جلدی و پیچیدگیهای اپیدمیولوژیک در زنجیره انتقال بیماری، ضرورت بازنگری و بهبود سیستم مراقبت کنونی را اجتنابناپذیر میسازد. دادههای سیستم مراقبت و کم نشدن موارد لیشمانیوز در ایران نشان میدهد که به نوآوریهایی برای تقویت کنترل این بیماری نیازمندیم.
سعیده رحمانی، منوچهر کرمی، پگاه آمری، مریم آدابی، امین دوستی ایرانی،
دوره 16، شماره 1 - ( دوره 16، شماره 1 1399 )
چکیده
مقدمه و اهداف: پس از معرفی واکسن نوموکوک افزایش بیماری به علت سروتایپهای غیر اختصاصی واکسن در کشورهای دریافتکننده واکسن مشاهده شده است. هدف از این مطالعه تعیین توزیع مکانی پوشش واکسن سروتایپهای شایع استرپتوکوکوس پنومونیه پس از معرفی واکسن در کشورهای دریافتکننده واکسن بود.
روش کار: پایگاههای معتبر بینالمللی شامل Scopus، Medline و Web of science تا نوامبر سال 2018 جستوجو شد. مطالعههایی که شیوع سروتایپهای استرپتوکوک پنومونیه در افراد حامل، بیمار، جایگزینی سروتایپها و شیوع سروتایپهای شایع استرپتوکوکوس را بررسی کرده بودند؛ وارد مطالعه شدند. توزیع مکانی کشورهای دریافتکننده واکسن با استفاده از نرمافزار ArcGIS نسخه 1. 6 .10 تعیین شد.
یافتهها: از مجموع 6989 مقاله در نهایت 324 مقاله وارد مطالعه شدند. بیشترین سهم کشورهای دریافتکننده واکسن به ترتیب در مناطق آفریقا، اروپا و غرب اقیانوس آرام بود. پوشش واکسیناسیون در کشورهای دریافتکننده واکسن تا سال 2017 رو به افزایش بود. سروتایپهای شایع پس از معرفی واکسن شامل 19A, 5, 3, 14, 19F, 7F, 23F, 6B و سروتایپهای غیر اختصاصی واکسن 12F, 8, 15A/B, 11A بودند.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که با وجود افزایش پوشش واکسیناسیون پنوموکوک در کشورهای دریافتکننده واکسن، در بسیاری از کشورهای جهان، واکسن پنوموکوک در برنامه ایمنسازی آنها نیست. علاوه بر این پس از معرفی واکسن سروتایپهای 19A, 5, 3, 14, 19F, 7F, 23F, 6B همچنان از سروتایپهای شایع در کشورهای دریافتکننده واکسن هستند. بنابراین سیاستگذاران سلامت در کشورهای مختلف باید بر اساس سروتایپهای شایع پنوموکوک برای ایمنسازی اقدام کنند.
منوچهر کرمی، امین دوستی ایرانی، سید جلیل بطحایی، لیدا رفعتی، معصومه جواهری، محمد خیر اندیش، معصومه فرهادی، محمد هاشمی، کاظم مظفری، آزیتا اخلاق، مسعود شجاعیان، امیررضا ملکی، روح انگیز رستم آباددی، شکوفه ترکشوند، مهدی خدابخش،
دوره 16، شماره 3 - ( دوره 16، شماره 3 1399 )
چکیده
مقدمه و اهداف: بیماریهای منتقله از راه آب و غذا یکی از عوامل مهم ابتلا و مرگومیر در سراسر جهان محسوب میشوند. این مطالعه بهدنبال رخداد طغیان گاستروانتریت در فصل تابستان سال 1398 در شهرستان همدان بهمنظور بررسی عوامل مؤثر بر رخداد آن انجام شد.
روش کار: این مطالعه بر اساس مراحل بررسی طغیان انجام شد. پس از تولید فرضیات بر اساس بررسیهای اولیه و میدانی یک مطالعه مورد- شاهدی با 45 مورد و 45 شاهد بهمنظور بررسی عوامل مرتبط با رخداد این طغیان انجام شد. موارد جدید بیماری بر اساس تعریف مورد وارد مطالعه شدند. مدل رگرسیون لجستیک شرطی برای بررسی عوامل خطر بالقوه مورد استفاده قرار گرفت
یافتهها: در این طغیان در مجموع 171 نفر از تاریخ 03/04/98 تا 10/04/98 تحت تأثیر قرار گرفتند. جمعیت در معرض خطر طغیان 3410 نفر بود و میزان حمله 01/5 درصد بود. درد شکم، استفراغ و تهوع به ترتیب با 8/77، 3/73 و 9/68 درصد شایعترین علایم گزارش شده در بیماران بودند. یافتههای مطالعه مورد- شاهدی نشان داد مصرف آب لولهکشی و آب چشمه یا چاه شانس ابتلا به بیماری را در مقایسه با مصرف آب جوشیده شده 63/4 و 13/4 برابر افزایش میدهد، هرچند این روابط از نظر آماری معنیدار نبودند. گروههای سنی 45-30 سال و 85-46 سال بهطور معنیداری شانس ابتلا به بیماری را در مقایسه با گروه سنی 15 سال و کمتر کاهش داد.
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای این بررسی رخداد طغیان با مصرف آب آلوده مرتبط بود. بنابراین پایش روزانه و منظم وضعیت آب آشامیدنی مردم بسیار مهم است و نظام سلامت باید بر این موضوع تأکید بیشتری داشته باشد.
