مقدمه و اهداف: مطالعههای محدودی در زمینه اپیدمیولوژی سنگهای ادراری در ایران انجام شده است. با این وجود الگوی مصرف مایعات در افراد سالم و افراد دارای سنگهای ادراری روشن نیست، این مطالعه سعی دارد رابطهی بین مقدار مصرف انواع مایعات با سنگهای ادراری را نیز بررسی نماید.
روش کار: در این مطالعه مورد- شاهدی، موردها بیماران مبتلا به سنگ ادراری بودند. شاهدها از بیماران بستری در سایر بخشهای بیمارستان (به غیر از بخشهای مراقبتهای ویژه و دیالیز) انتخاب شدند. مشخصات دموگرافیک، قد، وزن و مقدار مصرف انواع مایعات از دو گروه پرسیده شد. رابطه بین متغیرها با استفاده از رگرسیون لجستیک ساده و چندگانه بررسی شد.
نتایج: تعداد60 بیمار مبتلا به سنگ ادراری (گروه مورد) و 67 بیمار مبتلا به سایر بیماریها (گروه شاهد) بررسی شدند. میانگین سن افراد مورد بررسی 6/44 با انحراف معیار 7/1 سال بود. میانگین مصرف چای، آب میوه طبیعی، ماءالشعیر و میانگین کلی مایعات در گروه مورد بیشتر از شاهد بود. در گروهی که سابقهی سنگ ادراری نداشتند، فقط مصرف کلی مایعات (021/0p=) و آب میوه طبیعی (006/0p=) در گروه مورد بیشتر از شاهد بود. جنس مرد (2/3OR=)، افزایش نمایهی توده بدنی (2/1OR=)، سابقهی خانوادگی سنگ ادراری (5/3OR=) به عنوان عامل خطر برای ایجاد سنگ ادراری در مدل چندمتغیره معنیدار بودند؛ در حالی که مصرف شیر در این مدل به عنوان عامل محافظت کننده (995/0OR=) مطرح بود.
نتیجهگیری: مصرف شیر به عنوان یک عامل محافظت کننده و جنس مرد، سابقهی خانوادگی سنگهای ادراری و افزایش نمایهی توده بدنی عامل خطر سنگهای ادرای هستند.
