محمد رضا فرخی، کورش هلاکویی نائینی، علی اکبر حقدوست، آناهیتا امامی،
دوره 8، شماره 1 - ( 4-1391 )
چکیده
مقدمه و اهداف: سرطان هزینههای بسیاری را به صورت مستقیم و غیرمستقیم در پی دارد و میزان آنها در سیاستگذاری سلامت اهمیت دارد. با توجه به فقدان مطالعه مشابه درکشور و با هدف پاسخ به کمیت وکیفیت هزینههای سرطان، برخی از بیماران سرطانی شهرکرمان در طی سالهای 88 و 89 مورد مصاحبه و استخراج هزینه قرار گرفتند.
روش کار: با بررسی لازم از دیدگاه بیماران، گروهها و شکل هزینههای 233 بیمار مبتلا به سرطان را ثبت و آنها را در هشت گروه سرطان خون، پستان، مغز و اعصاب محیطی، اندامهای تناسلی زنان، گوارش، ریه، اندامهای تناسلی مردان و پروستات قرارداده و محاسبات لازم انجام گردید.
نتایج: میانگین هزینههای کلی سرطان در ماه 32/3 میلیون تومان
SD:0.71)) بود و پرهزینهترین، سرطان پستان با میانگین ماهانه 30/4 میلیون تومان SD:3.70)) و کمترین، سرطان اندامهای تناسلی مردان با میانگین ماهانه16/2 میلیون تومان (SD:1.67) شناخته شد. حدود دو میلیون تومان هزینههای مخفی این بیماران در ماه بودند سرطانهای پستان، ریه، خون و اندامهای تناسلی زنان به عنوان سرطانهای پرهزینه، سرطانهای مغز و اعصاب محیطی، گوارش وپروستات باهزینه متوسط و سرطانهای اندامهای تناسلی مردان در رده کمهزینهترین سرطانهای این استان قرارگرفتند.
نتیجهگیری: با دقت در هزینههای انجامی توسط بیماران میزان هزینهها در تمامی گروهها و برای خانوادهها بالا و قابل توجه بوده، بخش مهمی از این هزینهها به صورت مخفی هستندکه ضرورت توجه لازم را در سیاستگذاری سلامت و مدیریت هزینه بیماریها میطلبند.
شیما شادکام فرخی، امیرحسین نکویی، سعیده حاجی مقصودی، حمید شریفی، علی اکبر حقدوست،
دوره 21، شماره 2 - ( دوره 21، شماره 2، تابستان 1404 )
چکیده
مقدمه و اهداف: سقط جنین یک مسئله بهداشتی و اجتماعی مهم در ایران است که بر سلامت جسمی و روانی زنان و همچنین بر نرخ رشد جمعیت تأثیر میگذارد. این مطالعه به ارزیابی و مقایسه برآوردهای مستقیم و غیرمستقیم بروز سقط جنین و عوامل مرتبط با آن در میان زنان در سنین باروری در شهر کرمان میپردازد.
روش کار: این مطالعه مقطعی بروز سقط جنین را با استفاده از روشهای مستقیم و غیرمستقیم (نماینده بسط شبکهای غیرمستقیم) برآورد میکند. در روش مستقیم، ۴۷1 زن در سنین ۱۸ تا ۵۴ در مورد تجربه سقط جنین خود مورد مصاحبه قرار گرفتند. در روش غیرمستقیم، ۴۵۰ زن در مورد سقط جنین در شبکههای اجتماعی نزدیک خود اطلاعاتی ارائه دادند. برای برآورد میزان بروز به روش مستقیم تعداد سقطهای گزارش شده توسط هر فرد به شخص-زمان مربوط تقسیم شد. برای برآورد بروز سقط به روش غیرمستقیم، تعداد سقطهای گزارش شده در شبکه اجتماعی به جمعیت شبکه نزدیک هر فرد تقسیم شد.
یافتهها: برآورد سالانه بروز سقط جنین به روش غیرمستقیم ۶۲ در هر هزار زن (73-52 :CI 0/95) در سنین باروری برآورد شده است که 57 درصد مربوط به سقط جنین غیرعمدی و 43 درصد مربوط به سقط جنین عمدی بود. عواملی مانند تعداد بیشتر فرزندان، وضعیت اقتصادی-اجتماعی بالاتر و همسر تحصیلکرده با افزایش میزان سقط جنین مرتبط بودند.
نتیجهگیری: بروز سقط در کرمان همانند کل کشور یک مشکل جدی سلامت است و برای مدیریت بهتر آن باید به عوامل زمینهای و ریشهای بروز آن پرداخته شود و البته مد نظر باشد که بیش از نیمی از این سقطها خودبهخودی است و لذا در بهترین شکل مدیریت، کاهش تعداد سقطها محدودیت دارد.
