سنا عیب پوش، بابک عشرتی،
دوره 15، شماره 1 - ( 3-1398 )
چکیده
مقدمه و اهداف: هدف از مطالعه حاضر ارائه خلاصهای از نظام مراقبت عفونتهای بیمارستانی در ایران، وضعیت فعلی، دستاوردها و چالشهای موجود آن است.
روش کار: دادههای نظام مراقبت، گزارشها، مستندات و دستورالعملهای کشوری در زمینه مراقبت عفونتهای بیمارستانی بررسی شد. همچنین مطالعه کیفی جهت بررسی ساختارهای موجود و دیدگاه مدیران و دستاندرکاران کشوری نظام مراقبت انجام گرفت.
یافتهها: برنامه در سال 1385 با مشارکت 100 بیمارستان راه اندازی شد. از سال 1395 مشارکت در برنامه اجباری شده و 555 بیمارستان (56%) بالای 100 تختخواب وارد برنامه شدند. مشخصات دموگرافیک، نوع و محل عفونت، عوامل فردی، پیامد بیماری و میکروارگانیسم(های) مسبب عفونت و حساسیت/مقاومت آنتیبیوتیکی آن(ها) متغیرهای اصلی در این برنامه هستند. اخیراً اطلاعات تعداد روز-بستری و ابزار تهاجمی مورد استفاده نیز گردآوری میشود که محاسبه نرخ بروز خام و منتسب به ابزار تهاجمی را ممکن میسازد. تعداد بیمارستانها و بیماریابی روند رو به رشدی داشته است. نتایج مطالعات حاکی از اثر بخشی برنامه بر ارتقای آگاهی، نگرش و عملکرد شرکای آن است.
نتیجهگیری: برنامه در بُعد بیماریابی و تعداد بیمارستانهای تحت پوشش سیر صعودی داشته است. کمشماری بیماران کماکان یک چالش است. چالشهایی در بعد علمی و اجرایی نیز وجود دارد، نظیر حمایت ناکافی دانشگاهها از بیمارستانها جهت اجرای برنامه، روند کند بهروزرسانی دستورالعملها، و عدم هماهنگی بین بخشی. پیشنهاد میگردد جهت ترفیع چالش کمشماری، از رویکردهایی نظیر ادغام مراقبت فعّال و مراقبت دیدهور در نظام مراقبت فعلی، تشویق پزشکان به مشارکت مؤثرتر و انجام مطالعات دورهای شیوع سنجی و مطالعات آیندهنگر بروز سنجی بهره گرفته شود.
