مقدمه و اهداف: در جوامعی که در آن ازدواج اول و اولین فرزندآوری با تأخیر رخ میدهد، طلاق، میتواند منجر به کاهش تعداد فرزندان شود. با توجه به کاهش نرخ باروری و افزایش طلاق در سالهای اخیر در کشور، مطالعه قصد فرزندآوری زنان مطلقه در ازدواج دوم با توجه به نقشی که میتوانند در باروری داشته باشند، اهمیت دارد. هدف از مطالعه حاضر بررسی عوامل مؤثر بر قصد باروری این زنان میباشد.
روش کار: در این مطالعه از اطلاعات 401 زن 40 ساله و کمتر در آستانه ازدواج دوم استفاده شد که دادههای آن از طریق پرسشنامه ساختاریافته در موج اول پیمایش مقطعی ازدواج و طلاق که توسط سازمان ثبت احوال کشور در پاییز 1396 تا پاییز 1397جمعآوری گردید. به منظور مدلسازی عوامل مؤثر بر قصد باروری زنان براساس متغیرهای پیشبین منتخب، از رگرسیون لجیت رتبهای و نرمافزار SPSS.26 استفاده شد.
یافتهها: براساس نتایج، به ترتیب 7/7، 49/9 و 42/4 درصد زنان، قصد بی فرزندی، تک فرزندی و دو فرزندی و بیشتر در ازدواج دوم خود داشتند. از میان متغیرهای مورد مطالعه، طبقات استانی محل سکونت، قومیت، سطح درآمد خانواده، وضعیت تصدی مسکن، وضعیت فرزندآوری زوجین در ازدواج اول، تعداد فرزندان زن از ازدواج اول و سن بر قصد باروری زنان در ازدواج دوم تأثیر معنیدار داشتند (0/05> p).
نتیجهگیری: با توجه به ظرفیت باالقوه فرزندآوری زنان مطلقه در سنین باروری که تمایل به ازدواج مجدد دارند، برنامهریزان و سیاستگذاران در حوزه جمعیت، میتوانند با فراهم آوردن بسترهای فرهنگی، اجتماعی و رفع موانع قانونی، امکان ازدواج مجدد را برای این زنان تسهیل نمایند.
