کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
15 نتیجه برای موضوع مقاله:
محمدعلی نیلفروش زاده، الهه هفت برادران، کتایون طائری،
دوره 1، شماره 1 - ( 1-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: وجود100000-70000 مورد عفونت با Human Immunodeficiency Virus در ایران تخمین زده میشود. مهمترین عامل انتقال عفونت در ایران، تزریق مواد مخدر است. گسترش سریع این بیماری تأییدی بر لزوم تشخیص سریع آن است. در حدود 90% بیماران مبتلا به HIV نشانههای مختلف پوستی این بیماری را بروز میدهند. بنابراین شناخت این نشانهها کمکی در تشخیص زودرس بیماری است.
روش اجرا: بیماران مبتلا به عفونت HIV که دارای ضایعه پوستی بودند به مرکز تحقیقات پوست و سالک ارجاع شدند و توسط کارورز همکار طرح، مورد بررسی قرار گرفتند و اطلاعات آنها در فرم جمعآوری اطلاعات وارد شد و سپس برای معاینه تکمیلی به متخصص پوست مجری طرح ارجاع داده شدند و نتایج معاینه از قبیل نوع ضایعه، محل ضایعه ومدت زمان ظهور ضایعه در چک لیست مربوط ثبت شد.
یافتهها: در این مطالعه 50 بیمار مورد بررسی قرار گرفته و 42 بیمار انتخاب شدند. شیوع نشانههای پوستی به قرار زیر است: هرپس زوستر با 23.8%، درماتیت سبورئیک با 14.3%،هایپرپیگمانتاسیون با 19.0%، کاندیدا دهانی ـ حلقی با 28.0%، فولیکولیت با 3.14%، ضایعات قارچی با 4.7%، زگیل با 4.7%، سارکوم کاپوزی با 2.4% و ضایعات دارویی با 2.4%. 75% بیماران مبتلا به هایپرپیگمانتاسیون از طریق همسر و 25% از طریق تزریق آلوده شدهاند. 33% بیماران مبتلا به فولیکولیت از طریق تزریق، 33% از طریق انتقال خون و 33% از طریق رابطه جنسی آلوده شدهاند.
نتیجهگیری: با انجام این مطالعه، لزوم توجه به علایم پوستی در مبتلایان به عفونت HIV/AIDS و شناسایی به موقع آنها و انجام اقدامات تشخیصی و درمانی مقتضی مشخص شد.
حمیدرضا پازکی طرودی، مرجان عجمی، روحاله حبیبی، محمدعلی نیلفروشزاده،
دوره 1، شماره 2 - ( 4-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: آسیب ناشی از ایسکمی خسارتهای زیادی را در درمان بیماریهای پوستی مانند جراحیهایی که بر روی فلاپهای پوستی انجام میشود، ایجاد میکند. مطالعهی حاضر برای بررسی دو دارویی که در درمان بیماریهای پوستی دارای کاربرد میباشند، در درمان آسیب ناشی از ایسکمی صورت گرفت.
روش اجرا: 56 موش صحرایی در 4 گروه قرار گرفتند: در دو گروه قبل از برداشتن فلاپ، مینوکسیدیل 5% و آزلائیک اسید 5% بهصورت موضعی بر روی ناحیه بهکار برده شد. در تعدادی از موشهای صحرایی که با مینوکسیدیل درمان شدند، از مهارکنندهی کانالهای KATP (گلیبنکلامید 0.3 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم، داخل صفاقی) و در تعدادی از موشها که با آزلائیک اسید 5% درمان شدند، از مهارکنندهی Nitrous Oxide (L-NAME، 20 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، داخل صفاقی) استفاده شد. 7 روز بعد از عمل میزان نکروز فلاپ پوستی محاسبه گردید.
یافتهها: درمان با آزلائیک اسید یا مینوکسیدیل موضعی ناحیه نکروتیک را بهشکل معنیداری به ترتیب 42% (0.05>P) یا 34% (0.01>P) کاهش داد. ترکیب آزلائیک اسید با مینوکسیدیل اثرات خیلی قویتری را در کاهش ناحیه نکروتیک ایجاد کرد (26% ناحیه نکروتیک، 0.001>P). گلیبنکلامید اثرات محافظتی مینوکسیدیل (0.05>P) و L-NAME اثرات محافظتی آزلائیک اسید (0.05>P) را از بین برد. درمان با گلیبنکلامید یا L-NAME اثرات محافظتی درمان ترکیبی را از بین بردند.
نتیجهگیری: مطالعهی حاضر نشاندهندهی نقش کانالهای KATP در مسیر مینوکسیدیل و نیتریک اکسید در مسیر محافظتی ناشی از آزلائیک اسید بود. بهنظر میرسد که Overlap بین این مسیرها وجود داشته باشد.
محمدعلی نیلفروشزاده، سیدحسین حجازی، هاجر زرکوب، لیلا شیرانی بیدآبادی، غلامرضا اصغری، سیدمحسن حسینی، الهه هفتبرادران، فریبا جعفری،
دوره 1، شماره 2 - ( 4-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به خواص ضدمیکروبی و اثرات ضدالتهابی عسل و سیاهدانه و تأثیر قابل توجه این دو ماده در زمینهی بهبودی زخم، در این مطالعه، اثربخشی درمان موضعی لیشمانیوز پوستی حاد بهوسیلهی عصارهی سیاهدانه در پایهی عسل در مقابل تجویز موضعی عسل به همراه تزریق موضعی گلوکانتیم مورد مقایسه قرار گرفت.
روش اجرا: در یک مطالعهی کارآزمایی بالینی آیندهنگر، تعداد150 بیمار مبتلا به لیشمانیوز جلدی بهصورت تصادفی تحت درمان با تزریق موضعی گلوکانتیم بهصورت هفتگی همراه با استفادهی موضعی از عسل یا درمان با ترکیب عصارهی هیدروالکلی 60% سیاهدانه در پایهی عسل دو بار در روز قرار گرفتند. در هر دو گروه، درمان تا التیام کامل زخم یا حداکثر تا 12 هفته ادامه یافت.
یافتهها: در گروه تحت درمان با عصارهی هیدروالکلی سیاهدانه در پایهی عسل 61 نفر (81.3%) و در گروه تحت درمان با تزریق گلوکانتیم همراه با عسـل در پایان 12 هفتـه، 48 نفـر (64%) بهبـودی کامـل داشـتنـد. در این رابطـه، بین دو گـروه تفـاوت معنیداری وجـود داشـت(0.002=P).
نتیجهگیری: اثربخشی سیاهدانه و عسل همراه با تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم در افزایش میزان بهبودی بالینی، کاهش اندازهی ضایعهی ثانویه و کاهش دوز گلوکانتیم مصرفی، بهتر از گروه عسل تنها همراه با تزریق داخل ضایعهی گلوکانتیم است.
محمدعلی نیلفروشزاده، سیدمحسن حسینی، فرحناز فاطمینائینی، فریبا جعفری، الهه هفتبرادران، نرگس رحمانیان، فاطمه هاشمی، مریم وطنخواه،
دوره 1، شماره 3 - ( 7-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: آلوپسی آندروژنتیک شایعترین شکل ریزش موی پیشرونده منتشر و قرینه میباشد که هر دو جنس را مبتلا میکند. الگوی ریزش مو و پاتوفیزیولوژی آن در دو جنس متفاوت میباشد. طبقهبندیهای متفاوتی برای ریزش مو در زنان ارائه شدهاست ازجمله طبقهبندی Ludwig، Hamilton، Chirstmas tree و Early onset hairloss.
روش اجرا: این مطالعه یک مطالعه توصیفی است که در سالهای 1388-1387 در آرایشگاههای شهر اصفهان به انجام رسیده است. جامعه آماری مورد مطالعه شامل تمامی زنان در طیف سنی 70-20 سال بود که به این واحدها مراجعه کرده بودند. روش نمونهگیری در این مطالعه به شیوه تصادفی ساده بود و طی آن تعداد 1800 خانم مراجعهکننده ازنظر ریزش مو و دیگر فاکتورها موردبررسی قرار گرفتند. دادههای مطالعه پس از جمعآوری با کمک نرمافزار SPSS و استفاده از آزمونهای T، chi-square تجزیه و تحلیل شدند.
یافتهها: از 1800 خانم مطالعهشده 39.6% (712نفر) دارای ریزش موی آندروژنتیک بوده و 60.4% (1088 نفر) فاقد آن بودند. میانگین سن زنان مبتلا به ریزش مو 13±50.4 سال و میانگین سن زنان غیرمبتلا به ریزش مو 13.2±31.9 سال بود و طبق آزمون T student میانگین سن این دو گروه تفاوت معنیداری داشت (0.001<P).
نتیجهگیری: در مواجهه با خانمهای مبتلا به ریزش مو علاوهبر تفحص در مورد علل روتین، باید به بررسی اختلالات تیروئیدی، سطح فریتین سرم و هورمونهای آندروژن نیز پرداخته شود.
زهره بختیاری، دکتر محمدرضا رادان،
دوره 4، شماره 2 - ( 4-1392 )
چکیده
پوست یکی از قسمتهای حساس بدن بوده و نگهداری از آن در زیبایی انسان مؤثر است. فرآوردههای گیاهی نسبت به مواد شیمیایی عوارض کمی داشته و اثرات فارماکولوژیک مؤثری بر پوست دارند و از آنها در تهیه فرآوردههای دارویی و آرایشی استفاده میشود.
کتابها، مقالات و پایگاههای دادهای الکترونیکی Magiran ،PubMed ،ISI Web of Science و IranMedex برای تعیین گیاهان دارویی با اثرات مثبت بر پوست، بدون در نظر گرفتن اثرات ناسازگار و متقابل آنها، جستجو شدند.
تعدادی از گیاهان که در درمان بیماریهای پوستی نقش داشته و اثرات آنها اثبات شده بود،
از جمله آووکادو، آویشن، آلوورا (صبر زرد)، بابونه، بادام، شیرین بیان، همیشهبهار، زیتون، هوفاریقون، دم اسب، اکالیپتوس، هاماملیس، برنجاسف، کتان، چای و به انتخاب و مرور شدند.
گیاهان دارویی زیادی میتوانند در پیشگیری و درمان بیماریهای پوستی نقش داشته و استفاده از آنها چه بهصورت سنتی و چه در تهیه فرآوردههای دارویی و آرایشی مورد استفاده قرار گیرد. بهدنبال تحقیقات مختلف روی گیاهان متعدد، اثرات تعداد زیادی از آنها از نظر علمی اثبات شده که میتوان از این اطلاعات جهت تولید فرآوردههای دارویی و آرایشی استفاده کرد.
مریم میرزایی، سعید راضی، مهشید غنچه، عبدالله محمدیانهفشجانی، حمید صالحینیا،
دوره 5، شماره 4 - ( دورهی 5، شمارهی 4، زمستان 1393 1393 )
چکیده
زمینه و هدف:
سرطان پوست از شایعترین سرطانها در جهان است که باعث مرگومیر و هزینههای
درمانی فراوانی میشود. برای پیشگیری از رخداد این سرطان نیاز به اطلاعاتی دربارهی
بروز و روند تغییرات آن در مناطق مختلف میباشد. مطالعهی حاضر با هدف بررسی
فراوانی و روند تغییرات بروز سرطان پوست در استان تهران انجام شد.
روش اجرا:
در این مطالعهی مقطعی، اطلاعات لازم از دادههای ثبت و اطلاعات سرطان منتشرشده
توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی طی سالهای 1382 تا 1388 استخراج شده،
میزانهای بروز سنی و جنسی محاسبه و روندی از بروز بیماری به تفکیک جنس و گروههای
سنی در طی این مدت تعیین شد.
یافتهها: در مقطع زمانی مطالعه، 7429
تعداد مورد سرطان پوست رخ داده که 4807 مورد در مردان و 2622 مورد در زنان بوده
است. بر این اساس، میزان بروز سرطان پوست در تهران دارای روندی صعودی بوده و میزان
بروز آن در زنان و مردان بهترتیب از 99/8
و 52/11 در سال 1383، به 03/18 و 16/28 در سال
1387 رسید. همچنین با افزایش سن، میزان بروز سرطان پوست در هر دو جنس افزایش یافته و بروز آن در مردان بالاتر از زنان بود.
نتیجهگیری: میزان بروز سرطان
پوست در تهران در حال افزایش است. این امر می تواند ناشی از پیرشدن جمعیت، عوامل
خطرساز محیطی و سبک زندگی باشد. پژوهشهایی جامعتر برای بررسی عوامل خطرساز این
سرطان در تهران ضروری بهنظر میرسد.
محمد ساعتچی، حمید صالحینیا، سلمان خزایی، مهدی محمدیان، عبدالله محمدیانهفشجانی،
دوره 6، شماره 2 - ( تابستان 1394، دورهی 6، شمارهی 2 1394 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از انجام این مطالعه بررسی پیامد مختلف درمان مبتلایان به بیماری سالک در سطح کشور ایران در سال 1393 میباشد.
روش اجرا: مطالعهی حاضر، مطالعهای مقطعی است که در آن اطلاعات مربوط به 3684 نفر از مبتلایان به سالک که در نیمهی اول سال 1393 به مرکز مدیریت بیماریهای وزرات بهداشت گزارش شده را مورد بررسی قرار داده است.
یافتهها: از 3684 بیمار واردشده به مطالعه (1/55%) مرد و میانگین سنی بیماران 1827 سال بود. بیش از 34% بیماران با استفاده از تزریق داخل ضایعهی مگلومین آنتیمونات و حدود 25% بیماران با تزریق داخل عضلهی این دارو تحت درمان قرار گرفتند. بین اندازه، تعداد و همچنین شکل ضایعه با انتخاب رژیم درمانی، رابطهای معنادار مشاهده شد (001/0P). قریب 35% از بیماران بین 7 تا 10 روز تحت درمان با تزریق عضلانی بوده و 3/43% از بیماران بین 5 تا 8 هفته به تزریق داخل ضایعه درمان شدند.
نتیجهگیری: بیش از 99% بیماران بهطور کامل و بدون عارضه یا شکستِ درمان، بهبود یافتند. بهنظر میرسد بیماران ایرانی کمتر به ضایعات وخیم دچار میشوند.
عادله کاوهزاده، سارا بیگرضایی، محمدعلی نیلفروشزاده، آسیه حیدری، سیدمحسن حسینی،
دوره 7، شماره 4 - ( دورهی 7، شمارهی 4، زمستان 1395 1395 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به اینکه دنیای کنونی، دنیای روابط کوتاه و مقطعی است، لذا افراد بیشتر بهجای آنکه خود را با تفاوتها یا شباهتهایی در ویژگیهای ذاتی و اکتسابی بشناسند، خود را با ویژگیهای ظاهری و آشکار میشناسند. در این تحقیق برآن شدیم تا به مقایسهی تصویر بدن بیماران پوستی و افراد سالم بپردازیم.
روش اجرا: در این مطالعهی مورد ـ شاهدی، 300 نفر از افراد 18 تا 64 ساله (150 نفر مورد و 150 نفر شاهد) شهر اصفهان انتخاب شدند. میزان رضایت پاسخگویان از اعضای ظاهری بدنشان و احساسات افراد در رابطه با ظاهرشان در موقعیتهای مختلف و شرایط متفاوت با بهرهگیری از یک پرسشنامه محققساخته سنجیده شد. برای تحلیل دادهها از روش تحلیل کوواریانس و مقایسهی میانگینها استفاده شد.
یافتهها: زنان تحصیلکرده، مجرد و جوان تر، نمرهی تصویر بدنی بالاتر و نگاه مثبتتری به بدن خود دارند. افراد سالم نمرهی تصویر بدن بالاتری نسبت به بیماران پوستی داشتند. بین جنسیت و نمرهی تصویر بدن رابطهی معناداری مشاهده نشد.
نتیجهگیری: بیماریهای پوستی نقش مؤثری در تصویر بدنی داشتند. لذا پیشنهاد میشود که تأثیر هر یک از بیماریهای دیگری که به نحوی بر ظاهر افراد اثر میگذارد بر تصویر بدن افراد بهطور جداگانه و بهصورت عمیقتر مورد بررسی قرار گیرد.
سپیده رحمانی، غلامرضا عسگری، مهدی صادقیان، مطهره حیدری بنی،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: آکنه بیماری مزمن و التهابی پوستی است که شیوع فراوانی در میان جوانان و نوجوانان دارد. مطالعات، نتایج متناقضی در رابطه با تأثیر شاخص گلایسمیک و بار گلایسمیک رژیم غذایی برروی آکنه گزارش کردهاند. بنابراین هدف از مطالعهی حاضر بررسی اثر شاخص گلایسمیک و بار گلایسمیک رژیم غذایی بر شدت علائم آکنه میباشد.
روش اجرا: تمام مطالعات مربوط تا دسامبر 2016 با استفاده از پایگاههای Google Scholar، PubMed، Science direct، Ovid و Cochrane library جمعآوری شد. تمامی مطالعات انسانی که به اثر GI (glycemic index) یا GL (glycemic load) برروی آکنه پرداخته بودند جهت بررسی انتخاب شدند.
یافتهها: از 714 مقاله در جستوجوی اولیه، 6 مطالعه مداخلهای و 3 مطالعه مورد ـ شاهدی در مرور سیستماتیک وارد شدند. مطالعات مورد شاهدی نشان دادند افراد مبتلا به آکنه نسبت به گروه کنترل بیشتر از غذاهای با نمایهی گلایسمیک بالا (HGI) استفاده میکردند. در مطالعات مداخلهای، رژیم با نمایهی گلایسمیک پایین (LGI) توانست تعداد ضایعات آکنه و همچنین مقاومت انسولین را نسب به رژیم HGI بهبود بدهد.
نتیجهگیری: بهطور کلی رژیم دارای بار گلایسمیک پایین نسبت به رژیم دارای بار گلایسمیک بالا منجر به بهبود آکنه چه ازنظر تعداد جوشها و چه ازنظر شدت و وخامت التهاب میگردد.
الهام زارعی، رودابه بهرام سلطانی، پریسا حیدری، لیلا شیربیگی،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
ویتیلیگو بهعنوان یک اختلال رایج دپیگمانتاسیون پوستی نقش مهمی در کیفیت زندگی بیماران دارد. درمان این بیماری با توجه به تنشهای روانی شدیدی که ایجاد میکند ضروری و مهم است. بهعلت عدم کارآیی مناسب درمانهای موجود، توجه به درمانهای مکمل برای مدیریت و کنترل بیماری در حال افزایش هستند. این مقاله با هدف توصیف رویکرد طب سنتی ایران به این بیماری و نیز بررسی مکانیسم و پیشآگهی آن نوشته شده است. این تحقیق یک مطالعهی کتابخانهای است. ابتدا مطالب مربوط به بیماری ویتیلیگو از کتب طب سنتی معتبر استخراج گردید، سپس پایگاههای اطلاعاتی معتبر جهت بررسی آن اطلاعات جستوجو گردید.
طبق آموزههای طب سنتی ایرانی بدن هر انسان از چهار خلط تشکیل شده است که هرکدام از آنها دارای ویژگیهای کمی و کیفی منحصربهفرد میباشند و هرگونه افزایش یا نقصان در یکی از این اخلاط میتواند به ایجاد بیماری منجر شود. تغییر در کمیت «خلط بلغم» ازجمله عوامل اصلی ایجادکنندهی بیماری «بهق ابیض» است که علائم آن میتواند با بیماری «ویتیلیگو» همخوانی داشته باشد.
حمید خراطزاده، ابوالفضل محمدی، فریبا جعفری، سیدمحسن حسینی،
دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 97، دوره 9، شماره 2 1397 )
چکیده
زمینه و هدف: ویتیلیگو یک اختلال شایع رنگدانهای پوست است که تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی افراد مبتلا دارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی این بیماران با شفقت به خود و اجتناب تجربی بود.
روش اجرا: در این مطالعهی مقطعی ـ تحلیلی، پرسشنامههای شفقت به خود
(self-compassion and experiential avoidance [SCS])، نسخهی دوم پذیرش و عمل (AAQ-II) و شاخص کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو (VitiQoL) توسط 105 نفر از بیماران مبتلا به ویتیلیگو (5/49% مرد) که به شیوهی نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بودند، تکمیل گردید. تحلیل دادهها نیز با استفاده از روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، t-test، تحلیل آنوا و تحلیل کوواریانس انجام گرفت.
یافتهها: میانگین نمرهی کیفیت زندگی افراد شرکتکننده در پژوهش 14/32 بود. بین نمرهی کیفیت زندگی با نمرههای اجتناب تجربی (28/0=R)، قضاوتکردن خود (36/0=R)، انزوا (52/0=R) و همانندسازی افراطی (42/0=R) در سطح 01/0>P ارتباط معنیداری وجود دارد. پس از حذف اثر مخدوشکننده متغیرها بر یکدیگر نیز، ارتباط بین نمرهی کیفیت زندگی با محل ضایعه (04/0=P) و نمرهی انزوا (001/0=P) معنیدار بود.
نتیجهگیری: شفقت به خود و اجتناب تجربی نقش مهمی در کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو ایفا میکنند و هدف قراردادن این دو مؤلفه بهوسیلهی درمانهای روانشناختی، میتواند در افزایش کیفیت زندگی این بیماران مؤثر باشد.
شیرین ایرانی، ناهید اکرمی، شهلا انشائیه،
دوره 9، شماره 3 - ( پاییز 1397، دورهی 9، شمارهی 3 1397 )
چکیده
زمینه و هدف: جراحی زیبایی از پدیدههای رایج دهههای اخیر هستند. صفات شخصیتی و سلامت روان میتوانند بهعنوان الگویی روانشناختی در انگیزهی افراد برای انجام عمل زیبایی نقش داشته باشند. پژوهش حاضر با هدف مقایسهی صفات ناسازگار شخصیتی و سلامت روان متقاضیان جراحی زیبایی با گروه شاهد انجام گرفت.
روش اجرا: در این پژوهش توصیفی ـ مقایسهای، مقیاس نشانههای متقاطع سطح 1 بزرگسالان (DSM-5 Level 1 Cross-Cutting Symptom Measure-Adult) و پرسشنامهی شخصیت DSM-5 (PID-5) توسط 45 نفر از متقاضیان رینوپلاستی و تزریق ژل که با نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بودند، تکمیل شد. بهعنوان گروه شاهد، 45 نفر فرد غیرمتقاضی که ازنظر سن، جنس و تحصیلات با متقاضیان همتاسازی شده بودند نیز پرسشنامهها را تکمیل نمودند. دادهها توسط روشهای آمار توصیفی و تحلیل واریانس چندمتغیری آنالیز شد.
یافتهها: متقاضیان رینوپلاستی با غیرمتقاضیان در صفات ناسازگار شخصیتی و ابعاد سلامت روان تفاوت معناداری نداشتند اما متقاضیان تزریق ژل در جدایی عاطفی (با اختلاف میانگین 36/0- و 05/0>P)، افسردگی (اختلاف 91/0- و 01/0>P)، روانپریشی (اختلاف 44/0- و 05/0>P) و سوءمصرف مواد (اختلاف 57/0- و 05/0>P) با غیرمتقاضیان بهطور معنیداری تفاوت داشتند.
نتیجهگیری: لازم است متخصصان زیبایی قبل از انجام این اقدامات، شخصیت و سلامت روان متقاضیان را درنظر بگیرند. ارزیابیهای جامع روانشناختی خصوصاً برای متقاضیان تزریق ژل میبایست قبل از اقدامات عملی صورت بپذیرد.
راحله احمدی، ایلناز سجادیان، فریبا جعفری،
دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1398، دورهی 10، شمارهی 1 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: ویتیلیگو اختلال رنگدانهای پوست است که تأثیر زیادی بر روان بیماران دارد. پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر اضطراب، افسردگی و میل به خودکشی زنان مبتلا به ویتیلیگو اجرا شد.
روش اجرا: این پژوهش نیمهآزمایشی از نوع پیشآزمون ـ پسآزمون با گروه کنترل و پیگیری یک ماهه بود. جامعهی آماری کلیهی زنان (تعداد ۸۰ نفر) مبتلا به بیماری پوستی ویتیلیگو مراجعهکننده به مرکز تحقیقات پوست و سالک دانشگاه اصفهان در سال 1397 بود که از بین آنها با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس ۳۰ نفر انتخاب بهصورت تصادفی در در دو گروه درمانی قرار گرفتند و به پرسشنامههای اضطراب و افسردگی بیمارستانی Zigmond & Smith (۱۹۸۳) و افکار خودکشی Beck (۱۹۹۷) در سه مرحلهی پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری پاسخ دادند. گروه آزمایش در 8 جلسهی گروهی 60 دقیقهای جلسه درمان مبتنی بر شفقت براساس بسته درمانی Gilbert & Neff 2009: شرکت کردند اما گروه کنترل تا پایان مرحلهی پیگیری هیچ مداخلهای دریافت نکردند.
یافتهها: نتایج تحلیل واریانس اندازههای تکراری حاکی از آن بود که درمان مبتنی بر شفقت میتواند در بیماران مبتلا به ویتیلیگو بهعنوان یک شیوهی درمانی در کاهش اضطراب، افسردگی و میل به خودکشی مطرح گردد.
نتیجهگیری: میتوان از درمان مبتنی بر شفقت برای کاهش اضطراب، افسردگی و میل به خودکشی در این بیماران استفاده کرد.
مائده حبیبی، قاسم یادگارفر،
دوره 10، شماره 1 - ( بهار 1398، دورهی 10، شمارهی 1 1398 )
چکیده
با سلام
مقاله ای با عنوان اثربخشی عصاره ی شیرین بیان » در درمان ملاسما، کارآزمایی تصادفی بالینی دوسوکور در مجله ی پوست و زیبایی سال « و دارای گروه شاهد
. 1395 ، دورهی 7، شماره ی 1 به چاپ رسیده است .این پژوهش از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور و دارای گروه شاهد ب ود که جمعیت مورد مطالعه ی
آن کلیه ی زنان 20- 40ساله مبتلا به ملاسما شهر کرمان بودند.
افراد مورد مطالعه از بین بیماران مراجعه کننده به درمانگاه پوست بیمارستان آموزشی درمانی افضلی پور کرمان و به طور تصادفی به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند . برای گرو ه مداخله کرم 4% تهیه شده از عصاره ی شیرین بیان و برای گروه کنترل پلاسبو که ازلحاظ رنگ کرمی مشابه کرم عصاره ی شیرین بیان اما بدون خاصیت درمانی است تجویز شد . .....
فاطمه محقق، زهرا طالبزاده، مهسا بهرامینژاد،
دوره 11، شماره 4 - ( دوره 11، شمارهی 4 1399 )
چکیده
مقدمه: تینهآکاپیتیس (Tinea capitis) شایعترین عفونت در سر است و یک درماتوفیتوز غیرمعمول در بزرگسالان است. ظاهر بالینی آن بسته به ارگانیسم ایجادکننده، نوع حمله به مو و میزان پاسخ التهابی میزبان بسیار متغیر است. از ویژگیهای رایج آن، ریزش موی تکهای با درجات مختلف پوستهریزی و اریتم است. با این حال، اگر علائم بالینی خفیف باشد، تشخیص میتواند چالشبرانگیز باشد.
گزارش مورد: ما در این مطالعه یک مورد تینهآکاپیتیس را در یک خانم 60 ساله گزارش میکنیم که در ابتدا علائم بالینی او اندک بود و با توجه به پاسخ بیوپسی و حضور فیبروز، لیکن پلانوپیلاریس تشخیص داده شد و درمان مربوط با آن یعنی متوتروکسات و سیکلوسپورین را دریافت کرد اما پس از 4 ماه، عدم پاسخ به درمان و تشدید علائم مشاهده شد. با معاینه و نمونهی بیوپسی مجدد و علائم بالینی تشدیدیافته، تینهآکاپیتیس تشخیص داده شد و درمان مربوطه به بیمار داده شد.
نتیجهگیری:تینهآکاپیتیس میتواند بعضی از ویژگیهای بالینی لیکن پلانوپیلاریس را نشان دهد و با درمان نادرست با داروهای کورتیکواستروئیدها گسترش یابد.
