کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
4 نتیجه برای موضوع مقاله:
عیسی خواهشی، سعید کشاورز، مجید شهرتی، عباسعلی فولادی ایمانی، محمدرضا نورانی،
دوره 1، شماره 4 - ( 10-1389 )
چکیده
زمینه و هدف: گاز خردل بهعنوان گاز تاولزا موجب آسیبهای متنوعی در اعضای مختلف بدن از جمله پوست میشود که موجب تغییر در اجزای سلولی از جمله DNA و تظاهرات بالینی شایع از جمله خارش مزمن میگردد. ملکول TGF-β1 بهعنوان یک سیتوکین با اعمال متنوع از جمله مهار رشد سلولی و تعدیل و سرکوب التهاب نقش مهمی در پروسه التهاب پوستی ایفا میکند بهطوریکه نقش ضدالتهابی این ملکول و گیرندههای آن در التهاب پوستی و بیماریهای شایع دیده شده است. هدف از انجام این مطالعه، بررسی بیان ژن TGF-β1 در جانبازان شیمیایی مواجههیافته با گاز خردل و رابطه آن با شدت خارش آنان بود.
روش اجرا: 17 جانبار شیمیایی مواجهه یافته با گاز خردل، 17 بیمار با درماتیت تماسی مزمن و 10 فرد سالم وارد مطالعه شدند. ارزیابی بیان ژن TGF-β1 در نمونه پوستی آنها توسط RT-PCR نیمهکمی و متعاقب آن توسط ایمونوهیستوشیمی و طبقهبندی بیماران براساس سیستم نمرهدهی شدت خارش (3-0) انجام گرفت.
یافتهها: کاهش معنیداری در درصد بیان و شدت بیان ژن TGF-β1 در گروه مصدومین شیمیایی در مقایسه با گروه درماتیت تماسی مزمن و گروه سالم دیده شد (0.05<P). هم چنین با عدم بیان ژن TGF-β1، شدت خارش در گروه بیماران بهطور معناداری افزایش یافت (0.05<P).
نتیجهگیری: فاکتور رشد تغییردهندهی بتا 1 (TGF-β1) نقش قابلتوجهی را در ضایعات التهابی پوستی مزمن ناشی از گاز خردل ایفا میکند.
اطهر معین، سیدمسعود داودی،
دوره 2، شماره 1 - ( 1-1390 )
چکیده
سولفور موستارد یا گاز خردل برای اولین بار در جنگ جهانی اول بهعنوان سلاح شیمیایی استفاده شد. مدتها بعد، ارتش عراق نیز بر علیه رزمندگان و مردم شهرهای ایران از آن استفاده کرد (67-1359). این ماده بیشتر از 100،000 نفر از ایرانیان را آسیب زد و یک سوم آنها هنوز هم از عوارض آن در رنج هستند. سولفور موستارد یک مادهی آلکیلهکننده با خواص سیتوتوکسیک، موتاژنیک و تاولزا میباشد که روی پوست، چشم و ریه اثر میکند. هدف ما از این مطالعه، مروری بر اثرات حاد و مزمن سولفور موستارد روی پوست میباشد. اطلاعات این مقاله از طریق جستجوی بانکهای اطلاعاتی PubMed، Google، Iran Medex، Irandoc و SID تا ابتدای سال 2011 بهدست آمد. شایعترین اثرات حاد سولفور موستارد بر پوست عبارتند از: خارش و سوزش (96.8%-26%)، درد (77.4%-25%)، قرمزی (83.9%-20.6%)، هایپرپیگمانتاسیون (83.9%-20%) و وزیکول و تاول (80.6%-15.4%) و شایعترین عوارض مزمن عبارتند از: خارش (94.7%-24.7%)، سوزش (52%-9.9%)، اسکار (70%-5.4%)، هایپرپیگمانتاسیون (55%-9.5%)، هیپوپیگمانتاسیون (40-2.3%)، خشکی پوست (43.7%-1.2%) و آنژیوم گیلاسی (37.5%-2.12%). علیرغم گذشت بیش از 20 سال از اتمام جنگ جانبازان شیمیایی هنوز از بسیاری از عوارض پوستی سولفور موستارد در رنج هستند. بعضی از عوارض مانند خارش وخشکی پوست اثرات منفی روی کارآیی و کیفیت زندگی آنها دارد. عوارض پوستی جدیتر مانند تومورهای بدخیم پوستی تا امروز نادر بوده و برای ایجاد نیاز به زمان طولانیتری دارد. بنابراین این جانبازان نیاز به پیگیری بیشتری دارند تا در صورتی که سرطان پوستی ایجاد شد سریعاً مشخص و درمان شوند.
سیدهحمیده رضوی، روحالله قاسمی، مریم ایمان،
دوره 7، شماره 1 - ( دورهی 7، شمارهی 1، بهار 1395 1395 )
چکیده
دارورسانی پوستی یک روش موضعی و غیرتهاجمی برای کاربرد عوامل درمانی میباشد که مزایایی ازجمله رهایش طولانیمدت دارو، رضایت بیماران و هزینهی اندک را همراه دارد. با وجود این مزیتها، استفاده از این نوع دارورسانی بهوسیلهی عملکرد سدهای داخلی پوست محدود میشود چراکه فقط مولکولهای کوچک (کوچکتر از 500 دالتون) و لیپوفیل میتوانند ازطریق انتشار غیرفعال از پوست عبور کنند، درنتیجه عملکرد پوست در دارورسانی پوستی غیرفعال اصولاً به مولکولهای کوچک محدود میشود. سد اصلی برای رساندن عوامل درمانی به پوست، لایهی شاخی میباشد، بنابراین روشهای مختلفی جهت نفوذ پوستی برای افزایش انتقال دارو از این لایه کشف شده است. دانشمندان استفاده از سیستمهای دارورسانی جدید از قبیل نانوحاملها، سیستمهای دارورسانی وزیکولی و روشهای افزایشدهندهی نفوذ را مورد ارزیابی قرار دادهاند. هدف هر یک از سیستمهای دارورسانی پوستی، رساندن میزان کافی دارو به درون پوست با حداکثر ثبات و حداقل سمیت میباشد بنابراین یک سیستم دارورسانی بهمنظور تضمین دارورسانی پوستی موفق باید خصوصیات مطلوبی ازجمله حفاظت از دارو، هدفمندبودن، زیستسازگاری و زیستتخریبپذیری را نشان دهد.
این مقاله به معرفی سیستمهای دارورسانی، توصیف تکنیکهای افزایشی برای بهینهسازی دارو مانند میکروسوزنها و مخصوصاً سیستمهای وزیکولی که اخیراً مورد بررسی قرار گرفتهاند، پرداخته و همچنین تفاوتهای ترکیبی آنها، خواص فیزیکوشیمیایی و کاربردهای این سیستمهای دارورسانی را مورد بحث قرار داده است. نوآوریهای اخیر میتواند پایه و اساسی برای تحقیق و توسعه در دارورسانی پوستی باشد.
سارا شریفیپور، محمدحسن دوازدهامامی، مریم بختیاری، ابوالفضل محمدی، محسن صابری،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
روش اجرا: در این پژوهش با روش نمونهگیری در دسترس 6 نفر انتخاب شدند و از پرسشنامههای علائم کندن مو MGH-HPS، افسردگی، اضطراب، استرس DASS-21، کیفیت زندگی WHOQOL-26 و دشواری در تنظیم هیجان DERS استفاده شد. پروتکل 8 جلسهای درمان تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گراس بهصورت هفتگی (هر جلسه 90 دقیقه) برای هر شرکتکننده بهصورت انفرادی اجرا شد. دادهها ازطریق تحلیل چشمی، درصد بهبودی، آزمون ناپارامتری فریدمن و آزمون مقایسههای جفتی ویلکاکسون تجزیه و تحلیل شد.
زمینه و هدف: اختلال کندن مو اختلال مزمنی است که مشخصهی آن کندن مکرر مو است که کمابیش سبب ازدستدادن مو میشود. این اختلال با وجود داشتن عوارض متعدد جسمانی، اقتصادی و اجتماعی کمتر مورد تشخیص و درمان قرار گرفته است. در پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجانی بر شدت علائم موکنی، اضطراب، افسردگی، استرس و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اختلال کندن مو میپردازیم.
یافتهها: درمان تنظیم هیجان در کاهش علائم اختلال کندن مو، افسردگی، اضطراب، استرس، دشواری در تنظیم هیجان و افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال کندن مو مؤثر است.
نتیجهگیری: درمان تنظیم هیجان بهطور معناداری مشکلات هیجانی و علائم کندن مو را در افراد مبتلا به وسواس کندن مو بهبود میبخشد، درنتیجه درمانگران میتوانند از این درمان بهعنوان یک درمان مؤثر برای اختلال کندن مو استفاده کنند.
