کاربران عمومی فقط به فهرست مقالات منتشر شده دسترسی دارند.
41 نتیجه برای موضوع مقاله:
مهناز محمودیراد، اکرم میرامین محمدی، پرویز طوسی، علیرضا فیروز، سیدابراهیم اسکندری، نیکی محمودیراد، یاسمن میردامادی، امیرهوشنگ احسانی، زینب قاسمی، شیما یونسپور،
دوره 2، شماره 2 - ( 4-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: مالاسزیا قارچی دوشکلی و چربیدوست است که دارای گونههای مختلفی میباشد. بعضی از آنها به صورت فلور طبیعی روی پوست وجود دارند و در شرایطی ایجاد بیماری میکنند. هدف اصلی از این مطالعه، بررسی گونههای مالاسزیا در موارد درماتیت سبورئیک با استفاده از روش مولکولی PCR-RFLP بود.
روش اجرا: از در این مطالعهی توصیفی، 70 نمونهی جداشده از ضایعههای پوستی مبتلایان به درماتیت سبورئیک مورد مطالعه قرار گرفت. شناسایی ایزولهها با استفاده از روش مولکولی PCR-RFLP انجام شد. در این روش ناحیهی (Internal Transcribed Spacer 2(ITS2 توسط پرایمرهای ITS3 و ITS4 تکثیر گردید و توسط سه اندونوکلئاز تحدیدی AluI، BanI و MspAI قطعات مشخصی برای هر گونهی مالاسزیا بهدست آمد.
یافتهها: گونههای جداشده از بیماران به ترتیب مالاسزیا گلوبوزا (48.6%)، مالاسزیا فورفور (40.0%)، مالاسزیا اسلوفیئی (8.6%) و مالاسزیا سیمپودیالیس (2.8%) بودند. هیچ موردی از M. pachydermatis، M. japonica، M. dermatis، M. restricta، M. obtusa، M. nana و M. yamatoensis از نمونهها جدا نشد.
نتیجهگیری: شایعترین گونهی ایزولهشده از ضایعات درماتیت سبورئیک، مالاسزیا گلوبوزا و پس از آن مالاسزیا فورفور بود.
مهناز محمودیراد، اکرم میرامین محمدی، پرویز طوسی، علی خامسیپور، امیرهوشنگ احسانی، سیدابراهیم اسکندری، نیکی محمودیراد، یاسمن میردامادی، زینب قاسمی، محسن گرامیشعار، شیما یونسپور،
دوره 2، شماره 2 - ( 4-1390 )
چکیده
زمینه و هدف: مالاسزیا قارچ دوشکلی و چربیدوست است که دارای گونههای مختلفی میباشد. بعضی از آنها به صورت فلور طبیعی روی پوست وجود دارند و در شرایطی ایجاد بیماری میکنند. گونههای مالاسزیا در موارد پیتیریازیس ورسیکالر با استفاده از روش مولکولی تعیین گردید.
روش اجرا: از در این مطالعهی توصیفی 60 ایزولهی بالینی از ضایعههای پوستی مبتلایان به پیتیریازیس ورسیکالر مورد مطالعه قرار گرفت. شناسایی ایزولهها با استفاده از روش مولکولی PCR-RFLP صورت گرفت. در این روش ناحیهی (Internal Transcribed Spacer 2(ITS2 توسط پرایمرهای ITS 3 و ITS 4 تکثیر شد و توسط سه اندونوکلئاز تحدیدی AluI، BanI و MspAI قطعات مشخصی برای هر گونهی مالاسزیا بهدست آمد.
یافتهها: گونههای جداشده از بیماران به ترتیب مالاسزیا فورفور (36.7%)، مالاسزیا گلوبوزا (30.0%)، مالاسزیا سیمپودیالیس (20.0%)، مالاسزیا اسلوفیئی (8.3%)، مالاسزیا رستریکتا (3.3%) و مالاسزیا آبتوسا (1.7%) بودند. در ضمن هیچ موردی از مالاسزیا جاپونیکا، مالاسزیا پکیدرماتیس، مالاسزیا درماتیس، مالاسزیا نانا و مالاسزیا یاماتوئنسیس مشاهده نشد. گونهی مالاسزیا سیمپودیالیس در گروه زنان بیشتر از گروه مردان مشاهده شد (0.02=P).
نتیجهگیری: شایعترین گونهی جداشده از ضایعههای پیتیریازیس ورسیکالر، مالاسزیا فورفور و پس از آن مالاسزیا گلوبوزا بود.
مهربان فلاحتی، زینب قاسمی، شیرین فرهیار، ابراهیم اسکندری، مهتاب اشرفی، فرزانه احمدی، غلامحسین غفارپور،
دوره 3، شماره 2 - ( 4-1391 )
چکیده
زمینه و هدف: اونیکومایکوزیس به عفونت قارچی ناخن اطلاق میشود. سیستم ایمنی بیمار نقش مهمی در ایجاد اونیکومایکوزیس دارد. یکی از علل شیوع اونیکومایکوزیس، افزایش جمعیت افراد مستعد دارای اختلال سیستم ایمنی موضعی یا عمومی است. در اختلالات هورمونی (دیابت قندی، سندرم کوشینگ و کمکاری تیروئید)، نارسایی عروق سطحی و همچنین در افراد با کاهش سطح ایمنی، اونیکومایکوزیس شیوع بالایی دارد. هدف از این مطالعه، بررسی اونیکومایکوزیس در افراد دارای بیماری زمینهای مراجعهکننده به بیمارستان رازی تهران بود.
روش اجرا: در یک مطالعهی مقطعی، نمونههای ناخن 250 بیمار مراجعهکننده به آزمایشگاه قارچشناسی بیمارستان رازی در سالهای 90-1389 که دارای بیماری زمینهای همراه با دیستروفی ناخن بودند، مورد مطالعه قرار گرفت. نمونهها با آزمایش مستقیم میکروسکوپی و کشت روی محیطهای سابورودکستروزآگار (S) و سابورودکستروزآگار حاوی کلرامفنیکل و سیکلوهگزامید (SCC) مورد بررسی قرار گرفتند. برای تشخیص افتراقی قارچها، از تستهای تکمیلی استفاده شد.
یافتهها: 89 نفر از 250 نفر (35.6%) که بیماری زمینهای همراه با دیستروفی ناخن داشتند، به اونیکومایکوزیس مبتلا بودند. از این تعداد 19 نفر به اونیکومایکوزیس درماتوفیتی، 52 نفر به اونیکومایکوزیس مخمری و 18 نفر به اونیکومایکوزیس ساپروفیتی مبتلا بودند. بیماریهای زمینهای شایع مشاهدهشده در افراد مبتلا به اونیکومایکوزیس بهترتیب بیماری دیابت با 37.1%، بیماریهای قلبی ـ عروقی با 15.7%، .پمفیگوس با 9%، پسوریازیس با 7.9%، کمکاری تیروئید با 6.7% و اگزمای مزمن با 5.6% بودند.
نتیجهگیری: در اشخاص با اختلالات هورمونی (دیابت قندی، سندرم کوشینگ و کمکاری تیروئید)، نارسایی قلبی ـ عروقی و نقص سیستم ایمنی، اونیکومایکوزیس شیوع بالایی دارد.
علیرضا خاتمی، علیرضا فیروز، فتحیه مرتضوی، رامین همایونی زند، یحیی دولتی،
دوره 5، شماره 4 - ( دورهی 5، شمارهی 4، زمستان 1393 1393 )
چکیده
زمینه و هدف: اخذ
مدرک دانشنامهی تخصصی نهتنها تداعیگر وجههی حرفهای مناسبتری است، بلکه با
فراهمآوردن امتیازاتی نظیر امکان فعالیت
در دانشگاهها، فرصتهای شغلی
بیشتری را برای دارندهی آن بهوجود میآورد. درستی هر آزمون در سنجش عملکرد شرکتکنندگان
در آن از اهمیت ویژهای برخودار است. یکی از مؤلفههای اصلی در ارتباط با درستی یک
آزمون، روایی آن است. هدف از انجام این پژوهش بررسی دیدگاه اعضای هیأت ممتحنهی
آزمون دانشنامهی تخصصی بیماریهای پوست درخصوص امکان اصلاح روایی آن بود.
روش اجرا: این
مطالعه در قالب پژوهشی پیمایشی طراحی و اجرا شد. ابتدا مصاحبههای انفرادی بدون
ساختار با 2 نفر از اعضای هیأت ممتحنه9ی آزمون دانشنامهی رشتهی تخصصی بیماریهای
پوست، 2 نفر از اعضای هیأتعلمی که عضو هیأت ممتحنهی آزمون نبودند و 2 نفر از
دستیاران رشتهی تخصصی پوست انجام شد. پس از تحلیل محتوایی، تنظیم گویهها و انجام
برخی اصلاحات براساس نظر خبرگان، روایی صوری و روایی محتوایی ابزار تهیهشده موردتأیید
قرار گرفت. سپس این ابزار در زمان برگزاری جلسات طراحی سؤالات سال 1392 در اختیار
اعضای حاضر در جلسات قرار گرفت. پس از جمعآوری، دادهها در پایگاه دادهای که به
این منظور طراحی شده بود وارد شدند.
یافتهها: پانزده
نفر از 16 نفر حاضر عضو هیأت ممتحنهی آزمون دانشنامهی رشتهی تخصصی بیماریهای
پوست سال 1392 گویههای موردنظر خود را در ابزار مورد استفاده انتخاب کردند. ده
نفر (7/66%) از پاسخدهندگان مرد بودند. میانگین (انحرافمعیار) سن
شرکتکنندگان و مدت عضویت آنها در هیأت ممتحنهی آزمون بهترتیب برابر 1/56
(8/7) سال و 6/9 (2/6) سال بود. سختترین و آسانترین
گویهها عبارت بودند از: «استفادهی بیشتر از سؤالات key
feature problem (KFP) در آزمون کتبی دانشنامهی رشتهی تخصصی بیماریهای پوست میتواند
به سنجش بهتر توان تصمیمگیری تشخیصی دستیاران منجر شود» و «در آزمون دانشنامه
نگرش دستیاران نسبت به مقولهی اخلاق به شکل مناسبی سنجیده میشود». برای ارزیابی همسانی
داخلی ابزار، آلفای کرونباخ محاسبه شد که مقدار آن 76/0 بود.
نتیجهگیری: درحالی
که 53% اعضای هیأت ممتحنهی آزمون دانشنامهی تخصصی بیماریهای پوست مخالف آن
بودند که آزمون کتبی، حیطههای دانش دستیاران را بهدرستی میسنجد، اکثریت آنها
با روشهای اصلاح روایی آزمون کتبی نیز مخالف بودند. همچنین اکثریت آنها با بهکارگیری
روشهای اصلاح روایی آزمون شفاهی نیز مخالف بودند.
حامد مهدیزاده، نفیسه اسماعیلی، کامبیز بهاءالدینبیگی، عباس کریمی،
دوره 5، شماره 4 - ( دورهی 5، شمارهی 4، زمستان 1393 1393 )
چکیده
نظام مراقبت بهداشتی جهت فراهمکردن خدمات مراقبتی تخصصی برای جمعیتهای ساکن در مناطق محروم و دورافتاده، با سه مانع اساسی فقر، وسعت مناطق جغرافیایی و کمبود متخصصان پزشکی روبرو میباشد1. طی دو دههی گذشته پزشکی از راه دور بهصورت گستردهای در مراقبت بهداشتی بهکار گرفته شده است. این فناوری با غلبه بر موانع مذکور، قادر به فراهمکردن خدمات مراقبتی و مشاورهای برای اقشار مختلف جامعه خواهد بود. بهطور مثال، از این فناوری میتوان برای ارائه خدمات به بیمارانی که در مناطق دورافتاده، سازمانهای تأدیبی، سربازخانهها و خانههای سالمندان زندگی میکنند، استفاده کرد2.
از کاربردهای مهم و رایج پزشکی از راه دور، میتوان به تلهدرماتولوژی (تشخیص و درمان بیماریهای پوستی از راه دور) اشاره کرد. روش معمول در تشخیص بیماریهای پوستی بررسی سوابق بیماری، معاینه و بیوپسی از ضایعات بیمار میباشد، اما در تلهدرماتولوژی، متخصص بیماریهای پوستی بهصورت غیرحضوری و از راه دور به ارزیابی دادههای بالینی و تصاویر تهیهشده از ضایعهی بیمار میپردازد3. در واقع، تلهدرماتولوژی به معنی ارائهی مراقبتهای تخصصی پوست (تشخیص، درمان و پیگیری) با استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات از راه دور میباشد که در سال 1995 برای اولین بار توسط Predina و Brown بهکار برده شد4. هدف اولیه در این روش فراهمکردن خدمات تخصصی برای بیمارانی است که با موانعی نظیر دوری مسافت، جابهجایی، هزینه و زمان برای دسترسی به این خدمات روبرو هستند. هدف بعدی نیز افزایش دقت تشخیصها کاهش تقاضا برای مشاورههای حضوری و مراجعات سرپایی و درنتیجه کاهش هزینههای درمانی میباشد. نتایج تحقیقات بالینی انجامشده در این رابطه نشان میدهد که تلهدرماتولوژی به میزان قابل قبولی در رسیدن به این اهداف موفق بوده است. برای نمونه نتایج مطالعهای که اخیراً توسط Witkamp و همکاران انجام شد، نشان داد که بهکارگیری تلهدرماتولوژی موجب کاهش 75% ارجاعات غیرضروری بیماران پوستی میشود5.
طبق گزارشی که در سال 2002 هیأت اجرایی آکادمی بیماریهای پوستی ایالات متحده آمریکا منتشر کرد، تعداد متخصصان پوست از 6/1 در هر 000/000/1 نفر در سال 1965 به 3/3 بهازای هر 000/000/1 نفر در سال 2002 افزایش یافته، اما تعداد درخواستها برای خدمات تخصصی پوست از منابع موجود پیشی گرفته است. لذا، این هیأت پیشنهاد کرد که تلهدرماتولوژی میتواند بهعنوان راهحلی برای ارائه این خدمات موردتوجه قرار گیرد6.
در ایران نیز در پی تغییرات سریع جمعیتی دو دههی اخیر، نمودار میانگین سنی بهسرعت بهسمت سالخوردگی پیش میرود. جمعیت سالمندان در ایران طبق آخرین آمارگیری رسمی در سال 1390 2/8% معادل 2/6 میلیون نفر میباشد7.
ازطرفی مشکلات و بیماریهای پوستی در سالمندان بهواسطهی تغییرات اساسی ساختار پوست در سنین کهنسالی، بیش از سایرین دیده میشود. نتایج مطالعهای که توسط ملکزاد و همکاران جهت تعیین فراوانی بیماریهای پوستی در مراکز نگهداری سالمندان انجام شد، نشان داد که 6/58% افراد شرکتکننده در این تحقیق حداقل از یک بیماری پوستی رنج میبردند8. ازسوی دیگر مراکز نگهداری سالمندان بهدلیل محدودیتهای حرکتی سالمندان، هزینههای بالای حملونقل و مشاورههای تخصصی قادر به فراهمکردن مراقبتهای تخصصی پوست در این مراکز نمیباشند و سالمندان در این مراکز امکان دسترسی مناسب به مراقبتهای تخصصی پوست که لازمهی شرایط سنی و جسمی آنها میباشد را ندارند که همین امر موجب افزایش شیوع بیماری و درنتیجه افزایش هزینههای مراقبت در این مراکز میگردد.
در این ارتباط، درخصوص بهکارگیری تشخیص بیماریهای پوستی از راه دور در خانهی سالمندان به دو مطالعهی انجامشده در ایالات متحده آمریکا و سنگاپور اشاره میگردد10و9.
در مطالعهای که در سال 1997 توسط Zelickson و Homan با عنوان تشخیص بیماریهای پوستی در خانهی سالمندان صورت گرفت9، 29 بیمار سالمند که نیازمند مشاورهی بیماریهای پوستی بودند توسط پزشک عمومی یا پرستاری که بهعنوان پرستار کنترلکنندهی عفونت کار میکرد انتخاب شدند.
در این مطالعه صحت تشخیصها بین 85%-88% و صحت طرح درمانی ارائهشده نیز بین 88%-90% گزارش گردید. سامانهی استفادهشده در این مطالعه بسیار ساده و ابتدایی، اما بهخوبی پیادهسازی شده بود و بیماران، تیم مراقبت اولیه، پرستاران و متخصصان بیماریهای پوستی از آن راضی بودند. مطالعهی دیگری در سال 2008 توسط Janardhanan و همکاران در یکی از مراکز نگهداری از سالمندان در سنگاپور انجام شد10. در این مطالعه 350 نفر سالمند که با میانگین سنی 80 سال در خانهی سالمندان زندگی میکردند انتخاب شدند. بیشتر ساکنین این مرکز از زخم بستر، فلج یا جنون رنج میبردند. از بین این افراد حدود 50 نفر داوطلب انتخاب شدند که وضعیتهای پوستی غیراورژانسی داشتند.
با توجه به تجربهی موفق کشورهایی مثل ایالات متحده آمریکا و سنگاپور10و9 در بهکارگیری تلهدرماتولوژی در این حوزه و از طرفی رشد جمعیت سالمند در کشور و پائینبودن سطح دسترسی به مراقبتهای تخصصی پوست در مراکز نگهداری سالمندان، میتوان بهکارگیری تلهدرماتولوژی در مراکز نگهداری سالمندان را بهعنوان یک ضرورت دانست که منجر به افزایش کیفیت و دسترسی به خدمات تخصصی، کاهش ارجاعات غیرضروری و جابهجایی سالمندان در مراکزی از این دست به بیمارستانهای تخصصی پوست شده و درنهایت موجب صرفهجویی در هزینههای جاری این مراکز میشود.
زهرا حلاجی، علیرضا خاتمی، رضا رباطی، حسن صیرفی، علیرضا فیروز، وحیده لاجوردی، زهره مظفری، پروین منصوری، پدرام مهریان، منصور نصیریکاشانی،
دوره 6، شماره 1 - ( دورهی 6، شمارهی 1، بهار 1394 1394 )
چکیده
کهیر از بیماریهای شایع و چالشبرانگیزی است که تشخیص و درمان آن تنها به رشتهی تخصصی بیماریهای پوست محدود نمیشود. پزشکان عمومی، متخصصان آلرژی و ایمونولوژی بالینی نیز بهطور شایعی با موارد این بیماری مواجه شده و درگیر تشخیص، درمان و پیشگیری از عود آن میشوند. با توجه به رسالت انجمن متخصصین پوست ایران در ارائهی راهبردهایی برای ادارهی هرچه بهتر بیماران مبتلا به بیماریهای پوستی، این انجمن با تشکیل کارگروهی نسبت به بررسی شواهد و دستورالعملهای موجود مرتبط و بهدنبال آن تدوین راهنمای بالینی عملی تشخیص و درمان کهیر در ایران اقدام کرد.
زینب قاسمی، مهربان فلاحتی، فریده زینی، غلامحسین غفارپور، فرزانه احمدی، سیدابراهیم اسکندری،
دوره 6، شماره 2 - ( تابستان 1394، دورهی 6، شمارهی 2 1394 )
چکیده
زمینه و هدف: کچلی ناخن یک بیماری شایع با انتشار جهانی است. این بیماری بیشتر در بالغین دیده میشود و سیستم ایمنی بیمار نقش مهمی در ایجاد آن دارد. در میان عوامل درماتوفیتی، ترایکوفیتون روبروم و ت. اینتردیجیتال از شایعترین عوامل ایجادکنندهی این بیماری هستند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی فراوانی عوامل ایجادکنندهی کچلی ناخن در مراجعان به آزمایشگاه قارچشناسی بیمارستان رازی تهران بود.
روش اجرا: در این مطالعهی مقطعی، 700 نمونه ناخن دیسترفیشده از طریق انجام آزمایش مستقیم و کشت مورد بررسی قرار گرفتند. برای آزمایش مستقیم نمونهها با هیدروکسید پتاسیم 20% بررسی شدند. همچنین، نمونهها روی محیط سابورو دکستروز آگارحاوی کلرامفنیکل و سیکلوهگزامید (Scc) کشت داده شدند. برای شناسایی انواع درماتوفیتها از آزمایشهای تکمیلی استفاده شد. برای نمایش فراوانی و فراوانی نسبی درماتوفیتها در گروههای مختلف از جدول و برای تحلیل آماری دادهها از آزمونهای مربع کای و دقیق فیشر استفاده شد.
یافتهها: در این بررسی، در 53 مورد از 700 نمونه ناخن مشکوک به کچلی ناخن (6/7%)، درماتوفیت جدا شد که 38 مورد آن مربوط به مردان بود. شایعترین شکل بالینی در این مطالعه، شکل زیر ناخنی انتهایی (DSO) Distal Subungual Onychomycosis (2/79%) بود. شایعترین درماتوفیت جداشده، ت. اینتردیجیتال با 6/39% و پس از آن، ت. روبروم با 7/37% بود. از 53 درماتوفیت جداشده 47 مورد مربوط به ناخنهای پا، 4 مورد مربوط به ناخنهای دست و 2 مورد مشترکاً مربوط به ناخنهای دست و پا بود. نوزده نفر از بیماران مبتلا به کچلی ناخن، به بیماریهای زمینهای نیز مبتلا بودند که بیشترین بیماری زمینهای مشاهدهشده در این بررسی، بیماری قلبی ـ عروقی (3/26%) بود.
نتیجهگیری: کچلی ناخن یک بیماری با انتشار جهانی است، بنابراین شناخت میکروارگانیسمهای ایجادکننده و عوامل مستعدکنندهی این بیماری برای ادارهی بهتر بیماران لازم است.
نسرین زند، افشان شیرکوند،
دوره 6، شماره 4 - ( زمستان 1394، دورهی 6، شمارهی 4 1394 )
چکیده
نتایج نهایی زیبایی خطوط برش جراحی برای پزشک و بیمار از اهمیت زیادی برخوردار است. از سیستمهای لیزری مختلفی برای بهبود روند ترمیم زخم و پیشگیری و درمان اسکارهای هیپرتروفیک و کلوئید استفاده شده است. طی سالهای اخیر مطالعات متعددی بر درمان زودرس محل برشهای جراحی با استفاده از سیستمهای لیزری جهت دستیابی به نتیجهی بهتر دلالت دارند. ازجمله این فناوریها استفاده از ترمیم پوست به کمک لیزر
(Laser Assisted Skin Healing [LASH]) بلافاصله بعد از جراحی بهمنظور ایجاد تغییرات مثبت در روند فیزیولوژی ترمیم زخم و تغییر مسیر نسبی پدیدهی ترمیم بهسوی بازسازی بافتی و ایجاد حداقل اسکار ممکن است. بهنظر میرسد استفاده از انرژی حرارتی لیزر در مراحل اولیه روند ترمیم زخم (متعاقب برش پوستی) سبب ایجاد تغییرات اساسی در روند ترمیم میشود.
در این مقاله، مروری بر این روش، مطالعات انجامشده روی حیوان و انسان، مکانیسمهای احتمالی اثربخشی این روش و پیشرفتهای جدیدی که در زمینهی ارتقای دستگاهها براساس تیپهای پوستی مختلف و انتخاب پارامترهای لیزری بهینه انجام شده است، خواهیم داشت.
اسری اصغرزاده، سیما مرزبان، بهمن امانی، لیلا یاوری،
دوره 8، شماره 1 - ( دورهی 8، شمارهی 1 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: میکرودرم ابریژن ازجمله فناوریهای کمتهاجمی بسیار پرمصرف در حیطهی پزشکی زیبایی در کشورهای جهان است که با لایهبرداری مکانیکال پوست با استفاده از قدرت سایندگی کریستالهای فلزی انجام میشود. پژوهش حاضر با هدف بررسی ایمنی و اثربخشی میکرودرم ابریژن در درمان اسکار، آکنه، استریا و سایر اندیکاسیونهای مرتبط انجام گرفته است.
روش اجرا: جهت ارزیابی اثربخشی و ایمنی، جستوجوی جامع شواهد بالینی (انواع مطالعات کارآزمایی بالینی، مطالعات مرور ساختاریافته، مطالعات ارزشیابی اقتصادی و گزارشهای ارزیابی فناوری سلامت) از پایگاههای دادهیPubMed, Ovid Medline, Scopus, TRIP, CRD DARE, NHS EED, HTA, Cochrane Library, Clinical key (تا جولای 2014) و جستوجوی دستی در سایتهای مرتبط و رفرنسهای کلیدی، بهصورت نظاممند انجام گرفته است و نتایج بهصورت کیفی تحلیل گردیده است.
یافتهها: بهدنبال مرور نظاممند انجام گرفته در مجموع 19 مطالعه با تعداد 368 بیمار (جهت بررسی شاخصهای ایمنی و اثربخشی ازجمله درمان آکنه، ویتیلیگو، ملاسما، اسکار آکنه، استریا، جوانسازی پوست صورت، photo damaged، photo aging و بهبود ویژگیهای پوست صورت) وارد فاز نهایی مطالعه گردید. نتایج مطالعات موجود از ایمن و اثربخشبودن میکرودرم ابریژن در درمان اندیکاسیونهای ذکرشده حمایت میکند.
نتیجهگیری: فناوری میکرودرم ابریژن در درمان اغلب اندیکاسیونها (بهصورت مونوتراپی و ترکیبی) ازنظر طول مدت درمان، دفعات لازم برای مراقبت و پیشگیری و کیفیت درمانی، در مقایسه با روشهای درمانی دیگر مطلوبتر بوده و عدم وجود عارضه جانبی یا عوارض خفیفتر نسبت به سایر فناوریها از مزایای آن بوده لیکن انجام مطالعات بیشتر با قابلیت سنتز کمی ضروری بهنظر میرسد.
صادق عابدی، محمدحسن دوازدهامامی، امیرهوشنگ احسانی، مهدی جعفری،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به شیوع نسبتاً بالای میزان افسردگی در افراد مبتلا به پسوریازیس، پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش شخصیت نوع D و دشواری تنظیم هیجان در پیشبینی علائم افسردگی افراد مبتلا به پسوریازیس انجام شد.
روش اجرا: این مطالعه یک پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعهی آماری مورد مطالعه از تمامی افرادی تشکیل میشد که طی ماههای آذر تا بهمن سال 95 برای درمان بیماری پسوریازیس به درمانگاه پوست بیمارستان رازی شهر تهران مراجعه کرده بودند. از این بین تعداد 60 نفر نمونه به روش نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند که 38 نفر از آنها مرد بودند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامهی شخصیت نوع D (DS-14)، مقیاس دشواریهای تنظیم هیجان (DERS) و پرسشنامهی افسردگی بک (ویراست دوم) (BDI-II) بود. درنهایت دادههای بهدستآمده از پژوهش با استفاده از روش ضریب همبستگی پیرسون و آنالیز رگرسیون مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.
یافتهها: نتایج پژوهش نشان داد که بین شخصیت نوع D و دشواری تنظیم هیجان با علائم افسردگی افراد مبتلا به پسوریازیس رابطهی مثبت معنیدار وجود دارد (01/0>P). آنالیز رگرسیون به روش همزمان (enter) نیز نشان داد که دو مؤلفه عاطفه منفی و بازداری اجتماعی شخصیت نوع D و همچنین دو خرده مقیاس فقدان آگاهی هیجانی و فقدان شفافیت هیجانی میتوانند علائم افسردگی افراد مبتلا به بیماری پسوریازیس را پیشبینی کنند.
نتیجهگیری: ویژگیهای شخصیت نوع D و دشواریهای تنظیم هیجان میتوانند در پیامدهای روانشناختی بیماری پسوریازیس ازجمله افسردگی افراد مبتلا به این بیماری اثرگذار باشند.
کیمیا اکبری، فرشاد هاشمیان، مریم شیعه مرتضی، پرویز طوسی،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
زمینه و هدف: پسوریازیسولگاریس بیماری مزمن پوستی است که برای درمان آن از داروهای موضعی یا سیستمیک استفاده میگردد. با توجه به عدم درمان قطعی بیماران و نیاز به مصرف طولانیمدت داروها، شناخت عوارض دارویی میتواند کمک بسزایی به پیشگیری از ایجاد آنها و نیز بهبود روند درمانی بیماران کند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی فراوانی عوارض جانبی داروهای سیستمیک غیربیولوژیک در درمان پسوریازیس بود.
روش اجرا: این مطالعهی توصیفی، با استفاده از پروندههای 200 بیمار مبتلا به پسوریازیس متوسط تا شدید در بخش پوست بیمارستان شهدا و بیمارستان لقمان در تهران در سالهای 96-1395 انجام گرفت. اطلاعات بهدستآمده از پروندهی بیماران ثبتشده و با کمک نرمافزار آماری SPSS مورد بررسی قرار گرفتند. از آزمون آماری مربع کای برای بررسی ارتباط عوارض با جنسیت و آزمون آماری student T-Test برای بررسی ارتباط عوارض با سن استفاده شد.
یافتهها: از 200 بیمار مبتلا به پسوریازیس 56% مذکر بودند. 5/26% از آنها در سنین
34-25 سال قرار داشتند. میانگین سنی بیماران برابر 2/14±42 بود. 5/83% بیماران سابقهی خانوادگی پسوریازیس نداشتند. سابقهی ابتلا به فشارخون بالا در 11% بیماران وجود داشت. متوترکسات بیشترین میزان مصرف را داشت. افزایش آنزیمهای کبدی بیشترین عارضهی گزارششده با آن بود که در فرم قرص این میزان 2/16% و در فرم آمپول 21% بود. شایعترین عارضه سیکلوسپورین افزایش فشارخون بود که در 17 (3/15%) بیماران دیده شد. پوستهریزی بیشترین عارضهی مصرف آسیترتین بود (6/9%). اختلاف معنیداری بین شیوع عوارض، سن و جنس بیماران مشاهده نشد (05/0P<).
نتیجهگیری: این مطالعه نشان میدهد که داروهای خوراکی درمان پسوریازیس میتوانند برخی بیومارکرهای آزمایشگاهی را تغییر دهند یا عوارضی در پوست ایجاد کنند.
سارا شریفیپور، محمدحسن دوازدهامامی، مریم بختیاری، ابوالفضل محمدی، محسن صابری،
دوره 8، شماره 2 - ( دورهی 8، شمارهی 2 1396 )
چکیده
روش اجرا: در این پژوهش با روش نمونهگیری در دسترس 6 نفر انتخاب شدند و از پرسشنامههای علائم کندن مو MGH-HPS، افسردگی، اضطراب، استرس DASS-21، کیفیت زندگی WHOQOL-26 و دشواری در تنظیم هیجان DERS استفاده شد. پروتکل 8 جلسهای درمان تنظیم هیجان مبتنی بر مدل گراس بهصورت هفتگی (هر جلسه 90 دقیقه) برای هر شرکتکننده بهصورت انفرادی اجرا شد. دادهها ازطریق تحلیل چشمی، درصد بهبودی، آزمون ناپارامتری فریدمن و آزمون مقایسههای جفتی ویلکاکسون تجزیه و تحلیل شد.
زمینه و هدف: اختلال کندن مو اختلال مزمنی است که مشخصهی آن کندن مکرر مو است که کمابیش سبب ازدستدادن مو میشود. این اختلال با وجود داشتن عوارض متعدد جسمانی، اقتصادی و اجتماعی کمتر مورد تشخیص و درمان قرار گرفته است. در پژوهش حاضر به بررسی اثربخشی درمان تنظیم هیجانی بر شدت علائم موکنی، اضطراب، افسردگی، استرس و کیفیت زندگی در افراد مبتلا به اختلال کندن مو میپردازیم.
یافتهها: درمان تنظیم هیجان در کاهش علائم اختلال کندن مو، افسردگی، اضطراب، استرس، دشواری در تنظیم هیجان و افزایش کیفیت زندگی افراد مبتلا به اختلال کندن مو مؤثر است.
نتیجهگیری: درمان تنظیم هیجان بهطور معناداری مشکلات هیجانی و علائم کندن مو را در افراد مبتلا به وسواس کندن مو بهبود میبخشد، درنتیجه درمانگران میتوانند از این درمان بهعنوان یک درمان مؤثر برای اختلال کندن مو استفاده کنند.
حمید خراطزاده، ابوالفضل محمدی، فریبا جعفری، سیدمحسن حسینی،
دوره 9، شماره 2 - ( تابستان 97، دوره 9، شماره 2 1397 )
چکیده
زمینه و هدف: ویتیلیگو یک اختلال شایع رنگدانهای پوست است که تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی افراد مبتلا دارد. هدف از انجام این مطالعه، بررسی ارتباط بین کیفیت زندگی این بیماران با شفقت به خود و اجتناب تجربی بود.
روش اجرا: در این مطالعهی مقطعی ـ تحلیلی، پرسشنامههای شفقت به خود
(self-compassion and experiential avoidance [SCS])، نسخهی دوم پذیرش و عمل (AAQ-II) و شاخص کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو (VitiQoL) توسط 105 نفر از بیماران مبتلا به ویتیلیگو (5/49% مرد) که به شیوهی نمونهگیری در دسترس انتخاب شده بودند، تکمیل گردید. تحلیل دادهها نیز با استفاده از روشهای آمار توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون، t-test، تحلیل آنوا و تحلیل کوواریانس انجام گرفت.
یافتهها: میانگین نمرهی کیفیت زندگی افراد شرکتکننده در پژوهش 14/32 بود. بین نمرهی کیفیت زندگی با نمرههای اجتناب تجربی (28/0=R)، قضاوتکردن خود (36/0=R)، انزوا (52/0=R) و همانندسازی افراطی (42/0=R) در سطح 01/0>P ارتباط معنیداری وجود دارد. پس از حذف اثر مخدوشکننده متغیرها بر یکدیگر نیز، ارتباط بین نمرهی کیفیت زندگی با محل ضایعه (04/0=P) و نمرهی انزوا (001/0=P) معنیدار بود.
نتیجهگیری: شفقت به خود و اجتناب تجربی نقش مهمی در کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ویتیلیگو ایفا میکنند و هدف قراردادن این دو مؤلفه بهوسیلهی درمانهای روانشناختی، میتواند در افزایش کیفیت زندگی این بیماران مؤثر باشد.
مهدی قیصری، خلیل فروزاننیا، پریا پیدایش، خاطره زاهدی،
دوره 10، شماره 3 - ( پاییز 98، دوره 10، شمارهی 3 1398 )
چکیده
زمینه و هدف: با توجه به مشاهدات بالینی و مطالعات محدود در زمینهی عوارض پوستی و تغییرات رشد مو روی اندام اهداکنندهی رگ، این مطالعه با هدف بررسی تغییرات رشد مو و عوارض پوستی روی اندام مربوطه در افرادی که عمل بایپس عروق کرونری انجام دادهاند و مقایسهی میزان تفاوت بروز این عوارض در افراد دیابتی و غیردیابتی انجام شده است.
روش اجرا: هر دو اندام بیمارانی که 6-3 ماه گذشته جراحی بایپس عروق کرونری داشتند و جهت پیگیری معمول به درمانگاه جراحی قلب مراجعه کرده بودند، بررسی و مقایسه شدند. تغییرات پوستی توسط متخصص پوست مورد بررسی قرار گرفته و پس از ثبت تغییرات بهوجودآمده، بروز این عوارض و تفاوت بروز در افراد دیابتی و غیردیابتی بررسی گردید.
یافتهها: از 97 بیمار که وارد مطالعه شدند تعداد 77 نفر مرد و 20 نفر زن بودند که از این موارد 29 بیمار دیابت داشتند. طی بررسیها 10 بیمار هایپرتریکوزیس، 3 بیمار ریزش مو در اندام مربوطه، 16 بیمار تغییرات هایپرپیگمانتاسیون، 21 بیمار خارش، 26 بیمار کلویید، 3 بیمار علائم درماتیت، 9 بیمار عفونت زخم داشتند. در این مطالعه هیچ کدام از عوارض در افراد دیابتی نسبت به افراد غیردیابتی تفاوت معناداری نداشت (05/0P>).
نتیجهگیری: در این مطالعه عوارض پوستی مشاهدهشده مشابه سایر مطالعات انجامشده بود. تنها تفاوت بارز بروز هایپرتریکوزیس در اندام اهداکنندهی رگ بود. مطالعات بزرگتر با جمعیت بیشتر که شامل پیگیری عوارض باشد لازم است تا علاوهبر تعیین دقیقتر شیوع عوارض، بهبود و پایداری آنها را ارزیابی کند.
انسیه لطفعلی، اکرم میرامینمحمدی، مهشید شهرزاد، علی خامسیپور، علیرضا فیروز، اعظم فتاحی،
دوره 11، شماره 1 - ( بهار 99، دوره 11، شمارهی 1 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: هدف از این مطالعه، شناسایی گونههای مخمری جداشده از ناخن بیماران با علائم کلینیکی اونیکومایکوزیس با استفاده از روش PCR-RFLP است.
روش اجرا: نمونههای ناخن از 50 بیمار با درگیری29 ناخن دست و 21 ناخن پا در سال 1398 جمعآوری شد. نمونهها با استفاده از روشهای متداول آزمایشگاهی بررسی شدند. جهت بررسی مخمرهای جدا شده از روش PCR-RFLP نیز استفاده شد.
یافتهها: بیشترین گونهی کاندیدای جدا شده، ک. آلبیکنس است که از 12 مورد (24%) جدا شد و سپس بهترتیب ک. پاراپسیلوزیس 3 مورد (6%) و ک. گلابراتا 2 مورد (4%) بودند.
نتیجهگیری: روش PCR-RFLP به یاری آغازگرهای ITS1-ITS4 و آنزیمهای برشدهندهی MspI یک روش دقیق، سریع و مقرون به صرفه برای تشخیص افتراقی گونههای کاندیدا میباشد.
اعظم فتاحی، انسیه لطفعلی، ساینا ایرانپناه، یاسمن رضایی، رضا قاسمی،
دوره 11، شماره 1 - ( بهار 99، دوره 11، شمارهی 1 1399 )
چکیده
عفونتهای قارچی سطحی، شایعترین شکل عفونتهای انسانی هستند. متداولترین داروهای ضد قارچی عبارتند از آزولها، پلیانها و اکینوکاندینها. به دلیل تعداد محدود داروهای ضدقارچ موجود، سمیت آنها و ظهور سویههای مقاوم (ذاتی یا اکتسابی) جهت توسعهی استراتژیهای ضدقارچی نیاز میباشد. اخیراً محققین در پی یافتن داروهای ضدقارچی جایگزین هستند. این مطالعه، مروری بر عملکرد و مکانیسمهای مقاومت در برابر داروهای ضدقارچی، جستوجوی داروهای جدید، ژنهای مقاوم به دارو، استفاده از درمان ترکیبی و تعدیل سیستم ایمنی (با استفاده از سایتوکاینها و گاما اینترفرون که میتواند بینش تازهای در مبارزه با عفونتهای قارچی ایجاد کند) دارد. تحقیق به روش مروری انجام شد و مطالعهی وسیعی در مورد مکانیسم عملکرد و مقاومت ضدقارچی با استفاده از کلیدواژههای antifungal drugs، drug resistance و pathogenic fungi در پایگاههای اطلاعاتی معتبر پزشکی بهطور عمده PubMed انجام شد. مقالههایی که بیشترین ارتباط را با اهداف نگارش این مقاله داشتند انتخاب و مطالعه شدند. مشکلات مربوط به مقاومت در برابر داروهای ضدقارچ و ظهور گونههای قارچی مقاوم، تقاضای زیادی برای داروهای قارچی جدید ایجاد کرده است. پیچیدگی شرایط بالینی بیماران مبتلا به عفونت قارچی مقاوم مانع از یک رویکرد آسان در تشخیص، پیشگیری و مقاومت به داروهای ضدقارچ است. ادامهی تحقیقات، نقش تستهای حساسیت دارویی برای عفونتهای قارچی مقاوم و راهکارهای بالینی مورداستفاده برای مبارزه با مقاومت را نشان خواهد داد.
آزاده رخشان، یلدا آشوریان، سحر دادخواهفر،
دوره 11، شماره 1 - ( بهار 99، دوره 11، شمارهی 1 1399 )
چکیده
مقدمه: کارسینوم اُنیکولمال یک بدخیمی اپیتلیالی نادر با سرعت رشد آهسته میباشد که از اپیتلیوم بستر ناخن منشأ میگیرد. تظاهر بالینی آن غیر اختصاصی و شامل تودهی زگیلی شکل، زخم و کراست، اُنیکولیز، اریتم و ادم اطراف ناخن و درد میباشد.
گزارش مورد: بیمار گزارششده، خانم 65 سالهای با تودهی انگشت دوم دست راست از سه سال قبل میباشد که تحت آمپوتاسیون قرار گرفت. هیستوپاتولوژی تومور متشکل از جزایر توپر سلولهای سنگفرشی آتیپیک با کراتینیزاسیون ناگهانی بدون تشکیل لایهی گرانولر میباشد. ایمونوهیستوشیمی برای مارکرهای اپیتلیالی و مارکر پرولیفراسیون سلولی بر روی این نمونه انجام گرفت.
نتیجهگیری: در تظاهرات غیراختصاصی اما طولکشیدهی ناخن، باید بدخیمیهای اپیتلیالی ناخن را درنظر داشت و نمونهبرداری تشخیصی انجام داد.
محمد شهیدی دادرس، حمیده مروج، آیدا بهمن، رضوان عقیلی، عاطفه طالبی، فهیمه عبداللهی مجد،
دوره 11، شماره 2 - ( دوره 11، شمارهی 2 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: آکنه ولگاریس یکی از شایعترین بیماریهای پوستی در نوجوانان و جوانان است. اگرچه ازنظر فیزیکی یک بیماری ناتوانکننده نیست، اما میتواند با اختلالات روانشناختی مهمی همراه باشد. هرچند اتیولوژی آکنه بهطور کامل شناخته نشده است اما عوامل متعددی در ایجاد آکنه دخیل میباشند. هدف از مطالعهی حاضر بررسی تغییرات فصلی شدت آکنه ولگاریس در بیماران مراجعهکننده به درمانگاه پوست بیمارستان شهدای تجریش در سال 1396 است.
روش اجرا: بیماران مبتلا به آکنه و واجد معیارهای ورود توسط یک متخصص پوست که در آنالیز دادهها دخیل نبود، تحت معاینهی بالینی قرارگرفته و براساس شدت بیماری به 3 دستهی خفیف، متوسط و شدید تقسیمبندی شدند. علاوهبر ثبت اطلاعات دموگرافیک، در رابطه با تغییر شدت آکنه (بهترشدن، بدترشدن یا عدم تغییر شدت آکنه) در فصول تابستان و زمستان اطلاعات مربوطه جمعآوری گردید.
یافتهها: از 103 بیمار مورد مطالعه، میانگین سنی بیماران 77/6±68/24 بود. میانگین طول مدت بیماری 8/4±8/6 سال بود؛ 35 (34%) بیمار مرد و 68 (66%) بیمار، زن بودند. 6/14% از بیماران آکنه خفیف، 4/53% علائم متوسط و 32% آکنه شدید داشتند. در تابستان، علائم در 33% از بیماران بهتر، در 5/17% بدتر و در 5/49% بدون تغییر بوده است؛ درحالی که در زمستان، علائم در6/14% بهتر، در 9/35% بدتر و در 5/49% بدون تغییر بود. بین تغییرات در دو فصل تفاوت معنیداری وجود داشت (001/0=P). ارتباط معناداری بین سن، سن شروع بیماری یا طول مدت بیماری با تغییرات شدت آکنه در زمستان یا تابستان وجود نداشت (05/0P>). همچنین براساس آنالیز دادهها، ارتباط معناداری بین جنس و تغییر شدت آکنه در تابستان (829/0=P) یا در زمستان (736/0=P) وجود نداشت.
نتیجهگیری: در مطالعهی حاضر، در تابستان تشدید آکنه تنها در 5/17% از مبتلایان گزارش شده بود درحالی که تعداد موارد با تشدید آکنه در زمستان، تقریباً دو برابر بود. این یافته مطرحکنندهی نقش مهم زمستان در افزایش شدت آکنه و علائم آن میباشد؛ اگرچه هنوز مطالعات کاملتر با تعداد نمونهی بیشتر و در مناطق جغرافیایی مختلف نیاز است.
فاطمه علیزاده چایچیان، مریم کاظمی، مجید رستمی مقدم،
دوره 11، شماره 3 - ( پاییز 99، دوره 11، شمارهی 3 1399 )
چکیده
زمینه و هدف: آلوپسی سیکاتریسیل (اسکارینگ)، یک گروه از اختلالاتی را تشکیل میدهد که در آن ریزش دائمی مو از جایگزینی فولیکولهای مو با فیبروز یا کلاژن هیالینی ایجاد میشود که خود شامل دو نوع اولیه مانند (discoid lupus erythematosus) DLE، LPP (lichenpilaropilaris)،(frontal fibrosing alopecia) FFA، فولیکولیت دکالونس و ثانویه مانند کریون و سوختگی است. این مطالعه با هدف بررسی انواع مختلف اسکارینگ آلوپسی در بیماران مراجعهکننده با این تظاهر به درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا (ع) در سال 1397 انجام گرفت.
روش اجرا: در این مطالعهی توصیفی ـ مقطعی، 96 بیمار با تشخیص بالینی اسکارینگ آلوپسی در سال 1397 به درمانگاه پوست بیمارستان امام رضا (ع) اردبیل مراجعه کردند. ویژگیهای اپیدمیولوژیک مانند سن، جنس و محل سکونت بیماران و نیز فراوانی علل کلینیکوپاتولوژیک آلوپسی سیکاتریسیل با استفاده از روشهای آماری توصیفی در نسخهی 16 نرمافزارSPSS مورد بررسی قرار گرفت.
یافتهها: شایعترین علل در بین بیماران مبتلا به آلوپسی سیکاترسیسل اولیه بهترتیب DLE (04/26%)، LPP (25/6%)، آکنه کلوئیدالیس (16/4%)، فولیکولیت دکالوانس (08/2%)، FFA (08/2%) و سودوپلاکبروک (04/1%) بودند. در بیماران مبتلا به آلوپسی سیکاتریسیل ثانویه، شایعترین علل بهترتیب کریون (2/55%) و پس از آن morphea، لنفوم جلدی و سوختگی (هر کدام 04/1%) بودند.
نتیجهگیری: با توجه به اینکه اکثریت بیماران مورد مطالعه، مبتلا به کریون و کودکان ساکن روستا بودند، میتوان با افزایش سطح بهداشت که عامل مهمی در کنترل این بیماری میباشد، تشخیص زودهنگام در کودکان و درمان بهموقع آنها، از گسترش این بیماری جلوگیری کرد.
انسیه لطفعلی، زهرا چراغی، یاسمین فرزانه، زکیه دهباشی، مهتاب دریان، مهیار کیمرام، اعظم فتاحی،
دوره 12، شماره 2 - ( تابستان 1400، دوره 12، شماره 2 1400 )
چکیده
زمینه و هدف: اونیکومایکوزیس یک عفونت ناشی از قارچهای مخمری، رشتهای و غیررشتهای میباشد که به دلیل شرایط مختلف ایجاد میشود. این مطالعه با هدف بررسی الگوی حساسیت به آزولها در گونههای کاندیدای جداشده از بیماران ایرانی در شهر تهران انجام شد.
روش اجرا: پس از نمونهگیری از بیماران، برای شناسایی سویههای جداشده از محیط کروم آگار کاندیدا استفاده و تست PCR-Sequencing انجام شد. سپس الگوی حساسیت دارویی گونهها به فلوکونازول، ایتراکونازول و کتوکونازول با استفاده از روش استاندارد CLSI-M27-A3 / S4تعیین شد.
یافتهها: در این مطالعه 34 جدایه کاندیدا شناسایی شد که 26 جدایه (5/76%) کاندیدا آلبیکنس و 8 جدایه (5/23%) کاندیدا گلابراتا بودند. نسبت به فلوکونازول، 4 تا (11%) از جدایهها حساس وابسته به دوز بودند و بقیه حساس بودند. دربرابر ایتراکونازول، 21 ایزوله (61%) حساس وابسته به دوز و 2 (5%) ایزوله مقاوم شناسایی شد و در برابر کتوکونازول، همه جدایهها حساس بودند. میانگین هندسی (GM) حداقل غلظت مهاری فلوکونازول، ایتراکونازول و کتوکونازول بهترتیب 32/0، 21/0 و 15/0 میکروگرم در میلیلیتر بود. در این مطالعه، بیشترین گونه جداشده، گونه C. albicans بود. با توجه به مقادیر GM، مؤثرترین آزول، کتوکونازول بود.
نتیجهگیری: شیوع و الگوی حساسیت گونههای کاندیدا به آزول ممکن است در جمعیتهای مختلف بیماران متفاوت باشد، بنابراین توصیه میشود پزشکان به نتایج آزمایشات حساسیت دارویی توجه کنند و سپس بیماران را با درنظرگرفتن تداخلات دارویی و عوارض جانبی درمان کنند.
