3 نتیجه برای آیتالهی
آذین آیتالهی، ترانه یزدانپرست، سامان احمدنصرالهی، مهسا فتاحی، مهدیه امامبخش، علیرضا فیروز،
دوره 13، شماره 1 - ( دوره 13، شماره 1 1401 )
چکیده
زمینه و هدف: ریزش مو یکی از درگیریها و مشکلات رایج بین بیماریهای مرتبط با پوست و مو است. ریزش مو ممکن است منجربه اضطراب، افسردگی، کاهش عزتنفس و نارضایتی از ظاهر گردد.
روش اجرا: بیماران با ریزش موی آندروژنتیک، درصورت داشتن شرایط، وارد مطالعه شدند. سپس این افراد بهصورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. از شرکتکنندگان در تحقیق خواسته شد طبق پروتکل درمانی (روزی دو بار) بهطور تصادفی محلول والپروئیک اسید 3/8% یا محلول ماینوکسیدیل 5% را روی موضع دچار ریزش استعمال نمایند. بررسی موها در شروع مطالعه و 2 ماه بعد از درمان با استفاده از دستگاه FotoFinder_trichoscale صورت گرفت.
یافتهها: 2 ماه بعد از درمان در گروه والپروئیک اسید در مقایسه با قبل از درمان، شاخص anagen hair count (02/0P=)، شاخص general hair count (03/0P=) و شاخص terminal hair count (012/0P=) تغییر معنیدار نشان دادند، درحالی که شاخص
telogen hair count (059/0P=) و vellus hair count (097/0P=) تغییر معنیداری نشان نداد. این تغییرات در گروه مانوکسیدیل بیشتر بود.
نتیجهگیری: محلول والپروئیک اسید 3/8 درصد میتواند در افزایش تعداد مو و کاهش درصد موهای تلوژن اثرات مثبتی نشان دهد. بهعلت مکانیسم تأخیری والپروئیک اسید، طول مدت درمان با این ترکیب میبایست بیشتر از ماینوکسیدیل بهعنوان کنترل مثبت درنظر گرفته شود.
آذین آیتالهی،
دوره 14، شماره 3 - ( دوره 14، شماره 3 1402 )
چکیده
درماتیت آتوپیک یک اختلال التهابی پوستی عودکننده مزمن است که با اگزمای شدید و خارش همراه است. حساسیت به گونههای مالاسزیا ممکن است با شدت علائم درماتیت آتوپیک مرتبط باشد. شرایط رشد برای گونههای مالاسزیا روی پوست کودکان نسبت به پوست بالغین پایینتر است و این امر، دلیل ایجاد حساسیت بیشتر به مالاسزیا در بزرگسالی است. احتمال اینکه گونههای مالاسزیا بهعنوان فاکتور زمینهای برای ابتلا به درماتیت آتوپیک نقشی ایفا کند، بهدلیل پاسخهای ایمنی موضعی پوست و عملکرد سد دفاعی پوست بعید بهنظر میرسد؛ ولی حساسیت در برابر این مخمر فلورنرمال پوست میتواند با شدت علائم بیماری مرتبط باشد. همچنین درمان ضدقارچی در برخی بیماران، اثرات مفیدی را نشان میدهد. با این حال مکانیسم پاتوژنتیک و تعامل متقابل گونههای مالاسزیا و درماتیت آتوپیک هنوز تا حدی نامشخص است و به تحقیقات بیشتر نیاز دارد.
آذین آیتالهی، مهسا فتاحی،
دوره 16، شماره 4 - ( دوره ۱6، شماره 4 1404 )
چکیده
کاندیدیازیس مزمن مخاطی ـ پوستی (CMC) یکی از مهمترین تظاهرات بالینی در بیماران مبتلا به نقصهای اولیه ایمنی (IEIs) محسوب میشود و اغلب بهصورت عفونتهای مکرر یا پایدار پوست، ناخن و مخاط تظاهر مییابد. پیشرفتهای اخیر در ژنتیک مولکولی و تکنیکهای توالییابی نسل جدید (NGS) موجب شناسایی طیف گستردهای از نقصهای ژنی مرتبط با CMC شده و درک بهتری از مکانیسمهای ایمنی ضدقارچی فراهم کرده است. پاسخ ایمنی علیه گونههای کاندیدا حاصل تعامل هماهنگ ایمنی ذاتی و اکتسابی است و اختلال در شناسایی قارچ، مسیرهای پیامرسانی وابسته به IL-17، یا تکامل و عملکرد سلولهای Th17 میتواند زمینهساز بروز کاندیدیازیس مزمن مخاطی ـ پوستی گردد. مهمترین اختلالات ژنتیکی مرتبط شامل جهشهای STAT1 GOF، STAT3 LOF، DOCK8 deficiency،
APS-1/APECED، نقصهای IL-17RA/RC، ACT1 و CARD9 هستند. این بیماریها علاوهبر عفونتهای قارچی، میتوانند با تظاهرات خودایمنی، آلرژیک، بدخیمیها و اختلالات چندسیستمی همراه باشند. تشخیص کاندیدیازیس مزمن مخاطی ـ پوستی نیازمند ارزیابی بالینی دقیق، بررسیهای ایمونولوژیک شامل شمارش لنفوسیتها، ایمونوفنوتایپینگ و ارزیابی عملکرد Th17 و درنهایت مطالعات ژنتیکی است که همچنان استاندارد طلایی تشخیص محسوب میشوند. درمان بیماران علاوهبر داروهای ضدقارچی، شامل رویکردهای هدفمند تنظیم سیستم ایمنی مانند مهارکنندههای JAK، درمانهای بیولوژیک و در برخی بیماران پیوند سلولهای بنیادی خونساز است. این مقاله مروری به بررسی مکانیسمهای پاتوژنتیک، ویژگیهای بالینی و آزمایشگاهی، رویکرد تشخیصی و درمانهای نوین مرتبط با کاندیدیازیس مزمن مخاطی ـ پوستی در زمینه نقصهای اولیه ایمنی میپردازد.
